divendres, 16 de juliol de 2010

Mas que son laidas!

Sortissi de mon mutisme estival per vos parlar de mas crompas del jorn.
Uèi, soi anada a ma botiga preferida: Decatlon. 
Ai crompat de sabatas per poder far de bicicleta que dedins i susas pas, perque a ieu, m'agrada pas de susar d'entre los artelhs, e encara mens quand fau de bicicleta. Soi delicata de l'artelh, qu'ei atau.
Doncas, las ai trobadas las sandalas per far de bicicleta que te tenon plan lo pè e que daissan respirar los artelhs libertaris!
 Quand las crompèri, faguèri mèfi a la talha e a la confortabilitat, mas un còp arribadas - las sandalas e ieu-  a l'ostal, las agachèri: mas que son laidas!!!

Semblan de sandalas d'hippie vièlha que pudís a pacholi. Me damne!, ai las meteissas sabatas que las hippies del pel long e gris, de las popas que tomban, de la pel tota plena de rugas d'aver passat la vida a se solelhar, de la fauda mièg transparenta que vòla de'n pertot, de las dents jaunas e de l'espinèu que vira d'un a l'autre. Aquela color mauvassa que sentís a pacholi... racavòmit, cridi ton nom.

O pièger!! Ai las meteissas sandalas que las borgesas que un còp l'estiu e la retirada arribats, se la jògan babacool e que te fan de frasas que n'acaban pas jamai de tant que metafisican d'a fons...
Orrooooor.
Rai, se pedali lèu, se veiràn pas...

Anem, vos daissi, que me sembla que s'es acabat lo bastonet d'encens.


dijous, 8 de juliol de 2010

Magdalena

Fa moment d'aquò, volguèri metre Regg'Lyss sul blòg. Aviái pas lo MP3, nimai lo CD e granmercergi Galon que me mandèt lo MP3.
E la Galon, per me far biscar, me contèt sa vida: qu'escota Regg'lyss de longa, que fa totjorn seguir sos CDs ela, que los a pas perduts, qu'aquò's sacrat, patin cofin. 
La mèrda!
Dau còp, tornèri crompar lo 1èr CD del grop. E lo tòrni escotar. E ben ieu, aquò me fa quicòm. Ne vos parlèri ja de Regg'lyss. E ben quand escoti lo Cd i a quicòm que se passa al dintre de ieu. 
Roland Ramade, mon primièr amor ( pas recipròc, un còp de mai). Sai pas tròp perqué, las dròllas èran amorosas de Patrick Bruel o de Ròc Voisine e ieu èri amorosa del cantaire de Regg'lyss. Es mon costat "minja ço d'aquí" coma diriá La Rapieta. I ai plan soscat a perqué n'èri amorosa, d'aquel, que, objectivament, es pas lo tipe mai polit sus tèrra. Benlèu perqué a l'accent d'aquí e compreniái çò que disiá? benlèu perque es lo primièr concèrt de ma vida? benlèu perqué es mon primièr CD? benlèu perque lo podiái tocar e passava pas a la telé ( levat lo jornalet montpelhierenc de M6 mas akò compta pas), benlèu perque es de reggae e a fons de ieu soi una rasta fumaira de charàs, benlèu perque a una votz rauca e k'akò m'agrada. O tot a l'encòp, sai pas. 
Un dels mistèris de ma vida.
Aviái 12 ans me diretz.
Oè. Mas lo problèma, me fa d'efièch de tornar escotar Regg'lyss.


Qué? Se'n fotèm de ma psicanalisi sonòra?!?!
Mas noooooooooooooooooooooooon!! 
Perque, figuratz-vos que lo 30 de Julh, Roland Ramade,  e ben serà a Estivada!! E cossí fau ieu??? I vau li parlar? Cresètz qu'es maridat? Perque, rai, quand aviái 12 ans, aquò podiá pas marchar, mas ara que soi granda e experimentada...


Enfin, en tot cas, lo Roland Ramade serà pas sol, serà sus l'empont amb Mauresca Fracas Dub, l'Art à Tatouille e Castanha e Vinovèl per l'empont Transbalèti que l'imne es Jamad'òc...



mas cal totun tornar a Regg'lyss çò qu'es a Regg'lyss, escotatz doncas la version originala:

 
(adòoooori la trompeta de la debuta)


Aquò me tafura quand meme. 
Ne vau pas dormir, es segur.

dimecres, 7 de juliol de 2010

Violons barbares

A Hautes Terres a Sant Flor, cada an, i a un país de convidat, un país de montanhas. Ongan, aquò èra Mongolia e Bulgaria. Lo dissabte de ser, i aviá Nadau e I Muvrini, mas aquò se'n footèm complet. Mas lo divendres de ser, i aviá Violons Barbares, un trio exotic: un percussionista impressionant, un mongòl e un bulgar amb d'instruments que coneissiái pas: la gadulka bulgara e lo morin khoor mongòl

Una video trobada sus youtube per que veguessiatz a qué semblan los instruments:

Me regalèri tot de long lo concèrt, per la qualitat de musica mas tanben per las explicas, l'umor e l'ambient del grop. Un concèrt excellentissim. Lo CD ven de sortir, e me sembla que vendèron totes los qu'avián portats, lo public èra estrambordat :)

E ara, la cançon que m'agrada lo mai del CD.
Monta lo son, apuèja sus "play", tanca los uèlhs, e tu tb imagina-te nus sus un caval al galaup dins l'estepa mongòla:



dimarts, 6 de juliol de 2010

Sant Pèire 2010...

Dimenge, anèri en mar per la Sant Pèire.
Faguèri una molonada de fòtos, mas n'i a pas gaire que valon lo còp...Las videos, ne faguèri tanben mas balhan lo racavòmit de tant qu'aquò bolega.

Alara, finala podètz tornar legir çò qu'escriguèri en 2007 o n'agachar las fòtos, a la gròssa, es parièr :D

Enfin, totun, una diferéncia de las bèlas: aqueste còp, sortirem en mar que lo còp passat fasiá pas polit e passèrem pas lo brise lames, e akeste còp anèrem luènh.
I a los batèus de pesca que sortisson mas tanben totas las barcas de passejada. me caldriá me trobar un tipe qu'a un batèu , akò m'agradariá de passejar en barca!

Seta, vista de la mar


Retorn al pòrt...

La criée, quand los batèus tòrnan al pòrt.



Una videoneta amb la dintrada dels Sant Pèire dins la glèisa, kòs impressionant quand meme:






Bon, tanta Sant Pèire, tanta Sant Pèire e vos conti pas res, de fòtos poiridas, una video que se'n fotèm, avètz pas l'impression de vos far colhonar?

Erotisme setòri

Quand siás a la Terrassa del Bar amb ta Còca Còla fresca e te ven dabans tu aquò:


ben, las ajustas, las aimas.

dilluns, 5 de juliol de 2010

Reclama

Un pichon abans gost de çò que serà en linha aquesta setmana :)

diumenge, 4 de juliol de 2010

Rasims de Luna


Dos ans fa, ne vos parlèri, anèri a la primièra de Rasims de Luna, una creacion poetico-musicala pel centenari de Max Roqueta. Un espectacle de qualitat granda que m'i regalèri. "Normal!" me diretz amb de mond coma Pecout per recitar, Tisnèr per metre en votz e Wonder Audemard l'autboissaire per metre en musica.

Dos ans aprèp, es a dire ara (o expliki pels nècis que sabon pas comptar), i a una soscripcion pel CD de l'espectacle. Mai que lo CD: es lo CD + un libret de 64 paginas, e akò per 15€.

Auretz totas las entresenhas sul sit de las Amistats Max Roqueta, mai precisament a la rubrica Rasims de Luna. Ieu soi a escotar "Rasims de Luna" , m'agrada aquel tròç :)

Per i soscriure e recebre lo cofret a l'ostal akò còsta 15€ e coma son de mond modèrns las Amistats Max Roqueta, podètz pagar en linha per carta blava o paypal.



Tant que i soi, ne profechi per dire que los polits Cahiers Max Rouquette, dins lo nº4, i a una entrevista de Laurent Audemard que ditz de causas plan polidas sus l'autbòi lengadocian :))))
- max-rouquette.org
- Disc Eveniment Rasims de Luna

La fanfara amb d'autbòis dedins

Dins lo canton, i a una fanfara tarribla que se ditz Marcelle Coulazou. Es una fanfara qu'existís dempuèi un brave moment ( mai de dètz ans al mens) e sa particularetat es que i a d'autbòis lengadocians dedins, e aquò's tras que bon :)

Lo repertòri es ric amb de musicas pròprias a l'autbòi e d'autras mai lonhdanas e d'unas creacions tanben (per ne vos far una idèa, clicatz!. Crompèri lo 2nd cd e o regreti pas brica!!! L'escoti de longa e i a pas un tròç d'escampar! 

E dins mon autò, quand l'escoti a fons de fons, pantaissi que quand serai granda, saurai jogar coma eles...


Per començar, una musica d'aquí amb lo branle de Niana:


E una musica de mai luènh amb Taljanska que los qu'an vist los films del Kusturica,akò vos deuriá parlar:


Marcelle Coulazou, los veguèri en formacion redusida al remirable festenal de las fanfaras de Montpelhièr, filmèri quand joguèron un tròç yiddish que m'agrada fòrça - especiala dedicaça a la Pomponeta e al Peiroton (dempuèi lo temps que te'n parli!)- la video es pas bona qu'èra de nuèch, mas çò que compta es la musica

(oè, o sabi, es tras que booooooon)

- Lo sit tot polit plan simpatic: marcellecoulazou.fr
- L'espaci de Marcelle

dissabte, 3 de juliol de 2010

un pauc de literatura

Asiri la calorassa. Mas l'estiu es ma sason preferida per legir. Las oras caudas de la jornada entre 11h e 19h, m'installi jos mon arbre, sul transat, me lèvi de quora en quora per anar quèrre un Coca o un Perrièr plan fresc e pas res ni degun m'emmèrda. Aquò's la vida caniculària segon Mela :)

Assetats sus lors talons, lei mercants, lòng dau trepador, te regardan passar. Lor botiga es minuscula, doberta e embarrada per una taula ont s'amolonan lei rasims secats, lei terras de color, lei fruchs e lo tè verd. Una balança ten lo mitan de cada taula. Estrument emblematic de la mesura dei causas. Lo relòtge de l'Occident retalha dins la realitat de lescas estrictament identicas, universalas dins lor abstraccion. Redusís tota causa a sei coordonadas, desarticula leis interaccions subtilas de la vida. La balança afortís la mercandisa e l'escambi non pas per la repeticion, mas per d'operacions multiplas d'intervales divers: agís dins lo temps, se fai pas passar per lo temps; tota causa i pòt èstre pesada e estimada a travers una succession d'apròchas; e dins l'experimentacion dei diferéncias un ponch d'equilibri es trovat, que vau un còp e cada còp es de cercar.
Roland Pécout, Portulan, itinerari en Orient, Vent Terral, 1978

5 €, de crompar e legir :)

divendres, 2 de juliol de 2010

Laurent Cavalié a Sant Flor

Aquel pòst es especialament dedicaçat a la Marieta.


Hautes Terres, lo festenal de Sant Flor, festegèt sos 10 ans. Ongan, una creacion: volcanik Experience amb René Lacaille e son grop, Herve Capel acordeonista cantalon, Didier Pauvert acordeonista e cabretaire e Laurent Cavalié. 
Coma Marieta es fan fan fan de Laurent Cavalié, vaquí doas fòtos de Cavalié qu'èra plan polit aquel jorn :)

Una video:


(tu tb lo maudises lo conàs del capèl Kechua?)


N'ai d'autras de videos, mas cal d'oradas per las cargar... alara amb una akò bastarà :)

Un Gramaci especiau a Tijuana que coma cada an me permet d'assistir a Hautes Terres :)

dijous, 1 de juliol de 2010

La borrèia, akò fa de bruch!

La dubertura del festenal Hautes Terres akò's l'excellentissim Duo Artense que la faguèt.
Ieu dancèri pas. Agachèri lo mond. Me pivelèt lo bruch dels pès contra lo postam.
Alara, o ai filmat. Dona pas tant plan en video... A un moment pausèri l'aparelh sul ponde, akò bolega, de pas agachar s'acabatz de dejunar/dinnar/sopar.



Familha Artús 2nd clip!

Familha Artús sortís lo clip de A La bòrda, un tròç que m'agrada fòrça.
Un còp de mai, ai pas comprés, mas m'agrada grèu!



Lo primièr clip, ne vos parlèri aquí, 2 ans fa.

 http://www.myspace.com/familhaartus

familha-artus.com

 ENJÒI!!!