Ièr, anèri veire mos avis.
I vau pas gaire los veire. Pas que n'agèsse pas enveja. Sabi pas anar veire lo mond per plaser, anar dire bonjorn, passar per beure un còp, o sabi pas faire. Vau veire lo mond s'an besonh de ieu o se se crosam per asard "òu kora venes? e ben, sai pas, ten dissabte!" e vakí. Alara, planificar d'anar veire los grands, o sabi pas faire. Aquò fa que los vesi pas gaire pauròts.
Pasmens, a cada còp, i soi plan contenta d'i anar. Demòran en Cevenas, pròche de Valarauga. La rota per i anar es tras que polida, seguís Erau (lo flume) puèi aprèp ven estrechona e monta dins la montanha e torna e vira... m'agrada dempuèi que soi pichonèla :), i pòdi pas res :)
Mon papet quand ne parli, disi de longa que quand parla i a 3 mots d'occitan e un mot de francés e qu'aquò me fa plan rire perque mescla tot. Quand un torista demanda son camin, es el que li explica e veiriatz la cara d'esfòrç de compreneson que fa lo torista per comprene las explicacions de l'autoctòn... e la mameta de romegar "e te li cal explicar tu? que metes un mot de patoès cada 2 mots. Arribarà pas jamai aqueste paure alemand/soís/parisenc (rayer la mention inutile)" "mas a comprés, li ai plan explicat".
Alara, cada còp que los vau veire, me regali de l'escotar mon papet parlar, renar, rondinar, repapiar.
Aquò èra abans.
Perque ara, mon papet es vièlh.
Parla pas mai.
Es lo mai vièlh dau vilatge. Son totes mòrts los autres
Abans passejavan, los vièlhs. Anavan fins al temple, que i a un banc dabans lo temple per s'i assetar dessús. Non, dins lo temple i dintravan pas, es comunista mon papet, a sa carta dau partit dempuèi... alara, te pensas plan que lo temple, es aquí per faire d'ombra l'estiu e basta.
S'i assetavan sul banc e i esperavan los autres vièlhs dau vilatge que passejavan tanben. E aquò charrava, d'un de l'autre, del dròlle partit a Montpelhièr, de la dròlla partida a Marselha, dels felens, los que son aquí, los que son per arribar, los noms, la color dels uèlhs, la darrièra conariá, la darrièra frasa.
Ara mon papet, a pas degun mai per parlar.
Alara, agacha la television. Aquela "puta d'otís" que, abans, l'alucava pas jamai.
Ara a una television grand ecran modèrna, amb un aparelh per la television numerica terrestra e una telecomanda que marcha.
Ara mon papet parla pas mai amb los autres vièlhs, los que jogavan a la petanca dins la sola carrièra dau vilatge qu'es ni una còsta ni una penda.
Parla amb sas dròllas que demòran pas luènh, parla amb la femna que ven faire lo netitge ("quana colha aquela!"), parla amb los hippies venguts s'installar, parla amb çò que pòt.
Alara, entre la television e aqueste mond, e ben mon papet, ara, parla plan francés.
De mots d'occitan ne bota pas mai quand parla francés. Fa pas mai de frasas totas en occitan coma o fasiá abans. Abans parlava, d'aise, e compreniá lo que podiá "il comprend pas le patois? e ben a pas que de l'aprene, sequenon, qu'ane al nòrd, ils parlent bien français alai, al nòrd!".
E ben ara, non, parla pas mai patoès mon papet.
Non, lo vielhum, la solesa, aquò li a fach aprene lo francés melhor que l'escòla.
Sabiái pas qu'a 89 ans se podiá faire una substitucion linguistica.
I vau pas gaire los veire. Pas que n'agèsse pas enveja. Sabi pas anar veire lo mond per plaser, anar dire bonjorn, passar per beure un còp, o sabi pas faire. Vau veire lo mond s'an besonh de ieu o se se crosam per asard "òu kora venes? e ben, sai pas, ten dissabte!" e vakí. Alara, planificar d'anar veire los grands, o sabi pas faire. Aquò fa que los vesi pas gaire pauròts.
Pasmens, a cada còp, i soi plan contenta d'i anar. Demòran en Cevenas, pròche de Valarauga. La rota per i anar es tras que polida, seguís Erau (lo flume) puèi aprèp ven estrechona e monta dins la montanha e torna e vira... m'agrada dempuèi que soi pichonèla :), i pòdi pas res :)
Mon papet quand ne parli, disi de longa que quand parla i a 3 mots d'occitan e un mot de francés e qu'aquò me fa plan rire perque mescla tot. Quand un torista demanda son camin, es el que li explica e veiriatz la cara d'esfòrç de compreneson que fa lo torista per comprene las explicacions de l'autoctòn... e la mameta de romegar "e te li cal explicar tu? que metes un mot de patoès cada 2 mots. Arribarà pas jamai aqueste paure alemand/soís/parisenc (rayer la mention inutile)" "mas a comprés, li ai plan explicat".
Alara, cada còp que los vau veire, me regali de l'escotar mon papet parlar, renar, rondinar, repapiar.
Aquò èra abans.
Perque ara, mon papet es vièlh.
Parla pas mai.
Es lo mai vièlh dau vilatge. Son totes mòrts los autres
Abans passejavan, los vièlhs. Anavan fins al temple, que i a un banc dabans lo temple per s'i assetar dessús. Non, dins lo temple i dintravan pas, es comunista mon papet, a sa carta dau partit dempuèi... alara, te pensas plan que lo temple, es aquí per faire d'ombra l'estiu e basta.
S'i assetavan sul banc e i esperavan los autres vièlhs dau vilatge que passejavan tanben. E aquò charrava, d'un de l'autre, del dròlle partit a Montpelhièr, de la dròlla partida a Marselha, dels felens, los que son aquí, los que son per arribar, los noms, la color dels uèlhs, la darrièra conariá, la darrièra frasa.
Ara mon papet, a pas degun mai per parlar.
Alara, agacha la television. Aquela "puta d'otís" que, abans, l'alucava pas jamai.
Ara a una television grand ecran modèrna, amb un aparelh per la television numerica terrestra e una telecomanda que marcha.
Ara mon papet parla pas mai amb los autres vièlhs, los que jogavan a la petanca dins la sola carrièra dau vilatge qu'es ni una còsta ni una penda.
Parla amb sas dròllas que demòran pas luènh, parla amb la femna que ven faire lo netitge ("quana colha aquela!"), parla amb los hippies venguts s'installar, parla amb çò que pòt.
Alara, entre la television e aqueste mond, e ben mon papet, ara, parla plan francés.
De mots d'occitan ne bota pas mai quand parla francés. Fa pas mai de frasas totas en occitan coma o fasiá abans. Abans parlava, d'aise, e compreniá lo que podiá "il comprend pas le patois? e ben a pas que de l'aprene, sequenon, qu'ane al nòrd, ils parlent bien français alai, al nòrd!".
E ben ara, non, parla pas mai patoès mon papet.
Non, lo vielhum, la solesa, aquò li a fach aprene lo francés melhor que l'escòla.
Sabiái pas qu'a 89 ans se podiá faire una substitucion linguistica.
