dissabte, 13 d’agost de 2016

Quina!

Un trou...

Dans le coin! 

80! 

L'istorian e autor Renat Merle a festejat los 80 ans, longamai ! 

Li podètz anar cantar Happy Birthday e lo legir ;) 

Renat, quora fas una conferéncia publica endacòm que posquessiam venir t'escotar e te rescontrar? 

dimecres, 27 de juliol de 2016

El Olivo


Per fugir lo calimàs, anatz dins un cinèma climatizat veire lo film El Olivo. Un film intelligent, sensible, fin, pas maniquean, que plorèri de longa e ne sortiguèri ben urosa d'i èsser anada. Un film que te recentra sus ta condicion umana.

Sortit en Mai en Espanha,sortit en Julhet en França



S'avètz agachat las vidèos, avètz comprés que parla de la venda dels olivièrs millenaris valencians e catalans per los anar far veire de'n pertot dins lo mond. 
Tot un patrimòni vendut. 
I a una peticion aquí dessús : La peticion contra l'expoliacion dels olius millenaris.
De qué soscar...


L'endeman, anèri veire l'oliu vièlh que i a a un vintenat de quilomètres de l'ostal. 
Manquèri de plorar en veire que l'avián pas podat e qu'èra pas gaire entretengut, mas rai, el es totjorn aquí :)





diumenge, 17 de juliol de 2016

17 de julhet de 1998

Uèi, fa 18 ans que mon paire es mòrt.

Uèi, bassacula : ai viscut mai de temps sens el qu'amb el.

Uèi, me disi que mon paire m'a pas coneguda. L'aurà pas coneguda l'adulta urosa que soi venguda, l'aurà pas coneguda la Melania que totes coneisson.

Uèi, me disi que mon paire, lo coneissiái pas gaire. Moriguèt qu'èri encara adolescenta, en plena oposicion e construccion. Ai de sovenirs, de mancas, de detalhs subjectius de ma maire, quauques ressons silencioses de la familha. 

A la debuta, me mancava pas brica. De tot biais, èra en desplaçament tota la setmana, alara, entre aquí pas gaire e aquí pas brica, la diferéncia la sentiguèri pas. La manca se faguèt, se fa, sentir a l'atge adulte, quand as besonh de conselhs, per crompar l'ostal, per l'adobar, per t'ajudar e que siás sola, que ta maire, pecaira...

Rai, ai capitat de me bastir coma aquò e me disi que me'n soi pas tròp mal sortida.

Rai, ai capitat de pas mai èsser gelosa del mond qu'an una familha normala, amb de parents normals, vius, equilibrats, presents.

Rai, ai capitat d'acceptar ma maire coma es. 
De pas mai regretar que siaguèsse pas ela que siaguèsse mòrta puslèu qu'el. 
Ai capitat d'arrestar de culpabilizar d'aver pensat aquò.

La setmana passada, sul calendièr de la cosina de ma mameta, dins la casa del 17 de Julhet, i aviá marcat lo prenom de mon paire. Me faguèt estranh. Celebram l'anniversari de la mòrt dels mòrts e lo de la naissença pels vius. 
Auriái benlèu degut anar me crompar un pastisson uèi de matin.




dilluns, 6 de juny de 2016

Tròç de vida 021

Soi sola amb el dins l'auto per davalar a Barcelona. 
Tres oras de viatge. 

Es un tipe que, foguèsse polit, seriá lo marit ideal tirat d'una reclama americana.

Son GPS lo menarà cap a l'adreiça de son airbnb (lo tugaire de Barcelona) e mon uèlh aluserpit d'anciana barcelonina li trobarà una plaça per daissar l'auto.
Partirai prene lo metro a l'Arc de Triomf, passarai entre lo monde vengut rabalar e espepissar los libres per la Sant Jòrdi. 

Lo metro de la linha 1 es plen, daissi passar una rama, doas ramas... la tresena arriba, clafida coma un uòu, me disi que seràn totas coma aquò fins a tard uèi e coma cada jorn. 
Sèm dissabte, son 11h30. 
Me cunhi contra la pòrta amb ma valisòta. M'agrada pas d'aver una valisa, sembli una guiri, l'expression mespresosa qu'an los Catalans per designar los toristas. Sabètz, aquel alemand roge cremat pel solelh amb las caucetas dins las sandalas? O aquel francés ufanós que-o-sap-tot-e-que-mespresa-lo-mond-del-país?

Davalan coma un sol òme a Plaça Catalunya.

La rama es vuèja, m'asseti.

E me ramenti coma m'agrada de mens en mens Barcelona.



divendres, 3 de juny de 2016

Tròç de vida 020

Fa quasi 30 minutas que l'esperam. 
Pecaire, es pas sa fauta, son avion aviá un parelh d'oras de retard. Sembla que la companhiá low cost turca qu'ai oblidat son nom es coneguda per sos retards sistematics. 
Un tipe dins l'avion li aviá fotut la pression : "de qué? As pres un coveituratge per 15h? Mas i seràs pas jamai! Amb aquela companhiá, te cal comptar ample! Ieu mon coveituratge l'ai pres per 18h!"

Tre qu'aterriguèt, telefonèt. Èra a l'autre terminal. Plan segur.
La menaira plan simpatica, li ditz que lo venèm quèrre.
Los autres, aimables, me daissan la plaça de davant del monospaci.
Aimables? 
Que non pas! Finòts!!! 
Règla nº1 del coveituratge : 
lo que s'asseta davant fa la conversa al menaire. 

Nos espèra, desolat e sorisent, davant lo terminal 2.
Es grandàs. 
Enquilha sas cambas longassas al fons fons del monospaci ont regna ara una pudesina discreta mas constanta.
Tòrna de Georgia.
Quanta idèa! 
(e an pas d'aiga en Georgia?)

Capitala de Georgia? 

I a passat una setmana de vacanças.
Aquò fa que m'es simpatic sul pic. 
Malgrat l'odor.

A 30 ans, una setmana de vacanças amb los amics que se faguèt quand partiguèt Erasmus sai pas ont quauques annadas abans. Tròbi aquò polit. 
Nos parla de Georgia, dels païsatges, del mond, de l'istòria.
Es regent.
E a un discors intelligent. 

Lo temps d'un viatge Barcelona-Perpinhan, me disi que i a encara de mond coma cal. 



Alara, la capitala de Georgia? 
Tbilissi,  თბილისი en VO. Sabètz que los Georgians an son alfabet a eles ? E fan pas la diferéncia majusculas-MINUSCULAS.

dimecres, 1 de juny de 2016

Tròç de vida 19


Torna de Lisboa ont anèt veire la familha.
A 14 fraires e sòrres.
14. 
Èra a l'epòca que la sodomia èra pecat.

Es plan simpatic, a totjorn quicòm de dire, una anecdòta de contar, parla a tot lo mond dins l'auto.
Puèi, moquet, demanda a la menaira se li poiriá daissar son telefonet per que pòsca mandar un sms a sa femna per li dire quora arribarà.
Fin finala, li telefona a la femna e li ditz : 
- Oè, te telefoni del telefonet de la menaira, perque sus mon telefonet francés ai pas mai de batariá, e sus l'autre telefonet, e ben i a pas mai de credit.



Es plan una replica masculina aquò.






dilluns, 30 de maig de 2016

Tròç de vida 018


- E quora ne siás tornat d'Argentina? 
- Ièr passat!
I èra en estagi per validar son diplòma d'engenhaire.
Li an pas reactivat sa linha de telefonet doncas se passarà una setmana sens telefonet, un biais de se desintoxicar. Ne profiècha, que sap que dins una setmana tornarà, telefonet empeutat a la man, a checkar d'un biais compulsiu sos SMS, son Whatsap, son Facebook, sos e-mails. La libertat d'èsser pas contactable dins l'immediat. Tornar a una slow communicacion.

Son autre estagi a l'estrangièr o faguèt a las Filipinas, ont fasiá l'animator per de dròlles. 
Per de dròlles que vivián dins una preson.
Per de dròlles que vivián dins una preson de dròlles. 
Alai, los dròlles que rabalan per carrièra, los botan en preson en espèra que los parents los vengan quèrre, mas los parents venon pas jamai.
Un pauc aquí coma los chins que la polícia fot a la forrièra. Forrièra, SPA, eutanasia.

"Preson d'enfants". 
Tòrni dire l'expression esglaianta.

Silenci dins l'auto.

divendres, 27 de maig de 2016

Tròç de vida 017


La preni a Besièrs pel Clapàs.
A dètz minutas d'avança. Ieu tanben.
Trabalha al Flunch e uèi va al consulat de Marròc.
Ne saurai pas mai.


Es pas amb aquò que vau poder far un libre...

dimecres, 25 de maig de 2016

Los grands fracasses de ma vida (1)

Lo primièr fracàs que me faguèt prene una colerassa d'un tristum sens fin, aquò foguèt en CE2.

Èra, plan segur, un moment que i deviam far de causas amb las mans.

Deviam plegar un papièr per ne far una auca.

Bastava de seguir las consignas.

Un cairat de papièr que cal plegar en dos dins lo sens de la diagonala.
Desplegar.
Prene un canton del cairat e lo plegar e lo menant fins al centre del cairat.
Aquesta poncha qu'ara es al centre del cairat, sul plec precedent, e ben ne cal plegar un bocinon cap a tu.
Aprèp cal tornar plegar lo cairat dins lo sens de la diagonala.

E aquí, demorèri cunhada.

Mon papièr semblava pas brica una auca.
Èra una auca sens coa ni cap.
Èra una auca sens còl.
Aquò èra pas una auca.
Aquò èra una cagada sens nom.

La tornèri far 3, 4, 5 còps aquela puta d'auca. E totjorn i aviá la meteissa cagada infòrma, una auca sens bec, ni còl, ni cap, ni pas res.

Totes avián son auca.
Del còl long, del còl cort, del cap pichon, del bèc long, mas totes avián una auca.
E ieu compreniái pas quina tapa aviái mancada.

La quita Ceselha que sabiá pas solament legir aviá capitat.
La quita Madalena que potonejava los dròlles darrièr los bastiments aviá capitat.
La quita Elisabet, ensucada qu'èra, que se pissèt dessús l'autre jorn, e mai ela aviá capitat!
E ieu, non.

Jamai de la vida me cal parlar d'origami.
J A M A I !