dimecres, 19 de setembre de 2018

10000 passes a las 9 fonts (Lanas)

Parentèsi fòra temps dins lo bòsc de las nòu fonts. Degun a despart d'un pauc d'aiga e de doas tartugas que se solelhavan.  







dimarts, 18 de setembre de 2018

10000 passes a Sant Justin (Pardiac)

Es pas vertat, ne faguèri pas 10000 de passes a Sant Justin, mas fa pas res ! Coma es un vilatge plan polit e que foguèt una suspresa, ne vos meti tres fòtos. 
La del mitan, se vei mal, mas aquò èra una exposicion de material agricòl amb de panèus amb lo nom en gascon dessús. 
Nos arrestèrem a Sant Justin per asard. Podètz manjar e dormir al Cadet de Gasconha : lo sopar es requist, lo vin es bon e la cambra tras que confortabla. 





diumenge, 16 de setembre de 2018

Païsatge normand estival

Se te passejas l'estiu per Normandia, te trapas de camps de milh e de camps d'una causa seca pel sòl. Aquò's lo lin que fan roire. #unautremonde.
Val mai se passejar al mes de mai, qu'a aquel moment lo lin es en flor e te fa de camps d'èrsas blavas, e es bravament polit. Mas plan segur, ne faguèri pas de fòtos.
Per ne saber mai sul lin que fan roire e per comprene lo perque de la causa, pòs legir aquò, ieu o te vau pas explicar, soi tròp colha e tròp canhosa.




dijous, 13 de setembre de 2018

10000 passes dins lo Pargue Natural del Cotentin

 Darrièr l'ostal del Pargue Natural del Cotentin, i a una passejada de far dins la palun des Ponts d'Ouve. Aquò's bravament polit e plan fach. Aquò èra un pauc exotic per ieu que sembla pas brica las nòstras paluns. 
Los observatòris de fusta per espiar l'aucelum son plan capitats.
De notar que lo camin es accessible als endecats.
De regretar: la dintrada es paganta. 

Sus las fòtos : lo païsatge,las esclapraduras de fèrre de l'òrt e per indicar lo camin e de panèus en normand.










diumenge, 22 de juliol de 2018

Gileta, mal agusat (1)

Gileta a totjorn lo gèste lent e precís.
Es pas un poèta bracejaire. 
A lo gèste lent e precís.
Cada gèste correspond a quicòm.
Aquò deu venir de sa formacion scientifica.
E aquò me càmbia, perque dins mon còs a ieu, ai las mans qu'an montat una republica independenta e al dintre de las mans, ai los dets qu'an margat una confederacion anarquista.

Figuratz-vos que, ara, acusan mon còs de subversion del còs amic.

Tot comencèt de matin : la cafetièra de l'ostal de vacanças, la coneissiá pas. Èra una d'aquelas que semblan las professionalas del bar. La metèt en marcha en dire que quand èra jove aviá trabalhat dins un bar. Mas lo cafè, la mitat se vogèt a costat.

A miègjorn, al restaurant, lo servicial èra a mand de nos daissar la sieta sus la taula, te vaquí lo Gileta que te  faguèt tombar son veire de vin, e aquò me ragèt dessús, sul camisòt, sul denim, la totala. E lo servicial nos las donèt pas las sietas que li caliá netejar lo vin vojat sus la taula e pel sòl. Gileta, que voliá ajudar, ne faguèt tombar la banasta de pan. Ieu mòrta de rire, demandèri las sietas, i a de prioritats dins la vida.

De ser, per agachar lo balon de la copa del mond, se dubriguèt una cervesa. La cervesa petèt, se vogèt per tot per la taula del salon e pel sòl. 

Quita enfin d'èsser perfièch.
Aquò pega e aquò m'agrada.



divendres, 6 de juliol de 2018

Tròç de vida 024

Es un drollàs grandàs, tan grandàs coma magre, un despenja-figas vertadièr. 
Risolet als pòts, arriba cap a l'auto e me fa lo poton sul pic. Es simpà aquel dròlle.
Pausa son skate suls sètis de darrièr puèi se plega per s'assetar dins l'auto. 
Es polit coma un astre. A d'uèlhs de filha, de las cilhas longas, coma maquilhadas.
Charra e ponctua sas frasas d'un rire discret coma per se desencusar de parlar.
Va a una fèsta, sap pas tròp ont pròche de Besièrs
Telefona a son collèga per saber ont se tròban a Besièrs. 
Me maini de la complexitat per un adolescent de pausar una question simpla "ont nos trobam?", aquò li prendrà plan cinc minutas. Ne sorisi de sentir l'autre al cap del fial tan clar coma lo qu'es assetat a costat de ieu. 
Una festa de doas chormas d'amics. De foishencs e de besierencs. Sas explicas de las originas de las amistats son foscas foscas.
A benlèu pas 18 ans coma marcat sus son perfil de blablacarreja, lo permés, lo passarà dins dos ans, aprèp lo bac.
Prepara un brevet de mestieral ebenista e s'arregala. Aquí es en estagi e s'arregala. Li agrada de fabricar. Es urós d'aver trobat sa dralha. Son 14 dins sa classa. Dormís a l'internat, son 4 per cambra. S'endevenon plan. Es plan content de son licèu ont lo monde an pas missant esperit.
La rota entre Masamet e Besièrs vira, monta, davala e mai d'un còp, lo jove ditz qu'es una rota bona per i far de skate, soritz, s'i vei ja, coma los tipes que n'agacha las vidèos sus youtube.
Quand sèm a mand d'arribar a la gara, telefona a sos collègas que li fan creire que son partits. Davala de l'auto en dire que lo fan marchar, que devon èsser empr'aquí.
Lo daissi e vesi dins una 306 dos joves qu'an baissat los sètis e que s'amagan jos un lençòl. La vòlon far durar la galejada.
Son simpàs aqueles dròlles ! 

dilluns, 18 de juny de 2018

Tròç de vida 023

Arriba un bocin tardièra a la gara, aquò me geina pas, qu'èri a legir un libre. 
- Lo coneissètz lo camin per anar a Galhac?
Òc. Aquò m'evitarà de metre lo GPS per sortir de la vila pel bon camin. Ai pas jamai comprés cossí aquò's fotut Caurs e ai quitat d'ensajar de comprene. 
Charra pas gaire, sortissèm de banalitats, d'aquelas banalitats que Blablacarreja ne deuriá editar un libre "guida de las banalitats de dire en coveituratge quand sabètz pas qué dire". Oè, es un títol longuet, mas aital lo mond comprenon. 
Ai decidit de pas menar l'interrogatòri costumièr, n'ai la canha. 
Çò que m'interessa a ieu càmbia pas: d'ont ven? ont va? perqué far? de qué fa dins la vida? 
Blablacarreja es un fenestron que te permet de veire la vida del monde un brieu. Veses pas grand causa, mas amb lo pauc que veses, imaginas. 
Un pauc coma quand destrusisson un ostal e que veses penjar un aiguièr, que veses lo papièr sus la paret, la marca d'un tablèu, imaginas la vida qu'auràn viscut lo mond dins aquel ostal e que serà pas mai.
Charra pas gaire. Al cap d'un bon vintenat de minutas, sabi que trabalha a Lidl. Pecairòta me pensi que Lidl a missanta premsa per çò qu'es del tractament dels emplegats. 
Alara li demandi : la tractan plan?
Ditz de òc.
E pauc a cha pauc, me'n ditz mai : los oraris de 6h30 a 13h quand es de matin, que abans la dubertura, meton en plaça tot çò fresc e un còp que la botiga es dubèrta, meton çò sec. Que o fan tot : la caissa, la mesa en plaça, las comandas, los retorns. Que son pas que uèch en tot per far virar lo supermercat tota la setmana. Urosament trabalhan pas lo dimenge. De còps, lo mond son cons, la practica romega, lor manca de respecte, brama perque i a la coa en caissa "òc, mas sèm pas que dos uèi", la direccion vòl pas embauchar. Ai la canha de li explicar qu'aquí l'a son maltractament, mas uèi, ai la canha. Me ditz que fan de caissas a 1€ de las causas que se pòdon pas vendre al prètz normal, fasián aquò lo matin a la dubertura e lo mond se batián. La misèria de la misèria. Ara, fan aquò a quina ora que siá de la jornada per pas aver de gerir lo pòble miserós. Fan tanben, n'an pas gaire lo drech, una caissa per una femna qu'ajuda son vesin, perque eles n'an de besonh. 
A pas inventat l'aiga cauda mas a bon esperit. 
Es ja aquò. 
Saurai pas perqué va a Galhac.