dimarts, 26 de febrer de 2019

Revelh reglat a 3h del matin

372 jorns fa, prenguèri lo TGV a 4h30 del matin per anar dins un país desconegut per rescontrar un òme desconegut. 

Aviam charrat sus internet. 

"pòs venir se vòs" 
"es una convidacion oficiala?" 
"òc". 

La causa se pleguèt en una minuta. 
Trobar un trauquet dins mon agenda plena. 
Trobar de bilhetas pas tròp caras. 
E partir.

Quand i pensi, me trachi del baujum de l'afar. 

Aviái besonh de cambiar. 
De cambiar d'aire. 
De cambiar çò qu'anava pas dins ma vida. 
De trapar la solucion. 
D'assanir tot aquò. 

O sabiái pas, n'aviái pas consciéncia, mas se o faguèri, es que o caliá far. 

E dempuèi ? 

E ben tot va plan ! 

E saique lo regreti pas mon baujum  ! 

Ai rescontrat l'òme que me caliá.

Me dison qu'ai ganhat en serenitat. 
Ieu me sentissi subreplan e benurosa de cap a cima. 
E el tanben ! 

Ma vida es plena d'amor e de pampalhetas. 

Tot plen d'amor e de pampalhetas sus tu, amic legeire! 


dimecres, 16 de gener de 2019

10 000 passes a Maraussan

2019 serà un còp de mai l'annada de la caminada! 

Aquí un pichot visual cargat de vertat raubat sus la pagina facebook de la Federacion Francesa de Randonada. O cal ben dire, es completament vertat. La sola causa es que te cal trapar una ora o un parelh d'oras per jorn per anar caminar, e amb nòstras vidas de caluc, es pas totjorn aisit. Mas, fin finala, en daissant tombar d'unas causas, aquò se pòt far, tot es question de prioritat.


La primièra passejada d'ongan, èra corteta. L'òme voliá començar dapasset 2019 e causiguèt de far lo torn de Maraussan. Encara una passejada trobada sus Cirkwi.

Son ben agradivas l'ivèrn aquelas passejadas urbanas : 1h -1h30 per far lo torn d'un vilatge lengadocian pas luènh de l'ostal. Vau enquistar per ne trobar d'autras! 

Maraussan, lo coneissiái lo vilatge, qu'es istoric per sa cooperativa. Primièra cooperativa de França, l'inauguracion amb Jaurès que i parlèt occitan. Aviái las referéncias. Mas çò que sabiái pas e qu'aprenguèri pendent la passejada, es qu'a Maraussan, faguèron encara mai que la cooperativa, organizèron mai d'una causa d'"union", entre autres, una especiariá. Tot aquò a desaparegut , a despart de la cooperativa, mas demòra de panèus dins lo vilatge per explicar tot aquò. Poiriam pensar qu'aquò servís per lo torista que visita, mas cresi que servís mai que mai al mond del país per pas doblidar aquela istòria excepcionala.+




Lo punt de depart regaudiguèt l'òme : se fasiá a una popa enormassa del tetonet ben redonet.



Calmatz-vos, aquò's un castèl d'aiga. 

Aprèp, tirèrem cap a la Cooperativa e faguèri mon pichòt cors a l'òme sus l'importància d'aquel bastiment. Vegèrem puèi lo panèu explicatiu ont i aviá marcat çò qu'aviái dich. 

Puèi me trachèri qu'aviam pres l'itinerari al revèrs. Tornèrem en rè per prene la caminada dins lo bon sens. 
De la passejada, servarai la rengada d'ostals borgeses tras que polits ont te dises que la vinha faguèt quicòm mai que los crèba-la-fam de 1907, lo passatge pel cementèri amb aquela tomba del caçaire e la quantitat d'aiga a la font e al lavador amb aquel caminòl ribejat d'aiga al mitan del vilatge. 














divendres, 12 d’octubre de 2018

10000 passes a Crusi




Al mes de setembre, me congosti d'anar passejar per las vinhas e de manjucar lo rasim oblidat...
Trobèri sus Cirkwi aquesta passejada "Défilé de Marie-Coquette", lo nom m'agradèt e aquò me bastèt per i anar. 
Los païsatges càmbian, aquò monta un bocin fòrt a un moment, mas va plan. Los camins son diferents, rotas, camins bèls, caminòts. De passatges solelhoses e d'autres plan a l'ombra. Aquò èra los darrièrs jorns caudasses de setembre, en caminant, faguèri volar un fum d'insèctes, es totjorn bon signe.











Faguèri puòi un torn dins lo vilatge que lo coneissiái pas, e ben es plan polit lo centre, amb de bastiments vièlhs. 
Sabiái qu'a Crusi i a un musèu que i sèrvan de plancardas de 1907, mas i èri pas jamai anada. E i poguèri pas anar, que dubrís solament lo dissabte de tantòst e ieu i anèri lo... dissabte de matin! Serà per un autre còp!








Ai estampat quauques passejadas mai prepausadas per Cirkwi a l'entorn de Besièrs. Una per dimenjada, aquí l'idèa! 



dijous, 11 d’octubre de 2018

10000 passes a Banyuls






Un torn a l'aquarium del Biodiversarium qu'es un aquarium mediterranèu. Dedins i trobaretz solament des bèstias que podètz trobar dins l'aiga que i a en fàcia. Pas de làmias grossassas, pas de peisses exotics mirgalhats, non, solament la fauna del país. E tant melhor ! Las installacions son polidas, los aquariums son plan cranes, las explicacions son claras per poder reconéisser los peisses dins l'aiga e mai per de mond coma ieu que i comprenon pas res.
I a tanben un tipe jove que fa d'animacions per explicar las causas al mond o per respondre a las questions.



Aqueste aquarium es restacat a un laboratòri de recèrca universitària e se vòl un endrech de difusion, de vulgarizacion de la recèrca scientifica. Vesèm las installacions e explican l'interès de sas recèrcas.


Lo Biodiversarium, aquò's doas causas: l'aquarium, crane, que ne venèm de parlar per la partida maritima e i a tanben una partida terrestra, lo jardin mediterranèu. E ben pecaire! Rai, i anèrem pas a la bona epòca, i anèrem aprèp la secada de l'estiu doncas, de flors, ne podiam pas aver, e la femna de l'acuèlh, plan aimabla, nos o diguèt plan qu'èra una epòca rufa per la vegetacion. Rai. Mas dona quand meme l'impression aquel paure jardin d'èsser abandonat e que i fan pas grand causa... Tant vesiam ben la recèrca scientifica e l'activitat ligada a l'aquarium, qu'aquí, pecaire, avèm pas ben comprés.

Pasmens, la causa bona d'aquel jardin, es la partida pels escolans : de pèças bèlas e renovadas amb tot plen d'activitats e de bestiòtas de descubrir. 





Vaquí una estructura bicefala un pauc bancala mas ben interessanta malgrat tot. 

Banyuls, i tornarai per crompar de vinagre e per visitar lo musèu Maillol qu'aguèrem pas temps d'o far lo còp passat ! 


dimecres, 10 d’octubre de 2018

fins al 4 de novembre a Ceret

Avètz encara tres setmanas per anar en Vallespir veire una mòstra plan interessanta de l'artista Najia Mehadji. Benlèu vosautres sètz de mond cultivats e la coneissètz aquesta artista, mas ieu que soi una paura innocenta, la coneissiái pas e son òbra bèla, la descubriguèri dins la mòstra impressionanta que i a a Ceret. Me diguèri que tot plen de tablèus anarián ben dins mon salon, mai que mai los que son sus la fòto, mas ai pas los mejans ;) 


Trapi aquò complicat de parlar d'art. "m'agrada / m'agrada pas", mas perqué? De que nos tòca e nos sedusís, o pas, dins l'art contemporanèu? De qué fa que quicòm que sembla simple, simplàs, simplista nos pòt tocar e valer tant d'argent?
O sabi pas.

Dins l'òbra qu'ai vista a Ceret, en mai de las colors que son las de mon salon, m'agradèt lo trabalh sus lo trach del pincèl e las formas creadas que semblan fachas sens l'aver levat lo pincèl, que semblan quasi en relèu.

M'agradèt plan mai que la collecion permanenta del musèu, que fòra las ceramicas de Picasso, e ben...

dilluns, 8 d’octubre de 2018

10000 passes per Aigas Mòrtas

Aimi Aigas Mòrtas. I vau pas pro sovent.








De pas mancar la gleisòta dels Sablons amb los vitralhs de Claude Viallat.