Pas lo temps de bloguejar mas...

Preni lo temps de vos dire de legir lo darrièr Vernet Fin de Partida. (punt final)

Bon contunhi un pauc: 

Es de Vernet dels bons.

Es a mitat camin entre Vidas e Engranatges qu'avètz totes legit e adorat, Jardindelasdelicias.com qu'avètz totes ensajat de legir e qu'avètz aimat sens pas res comprene e benlèu ben sens l'acabar solament e los policièrs agotats dempuèi l'an pebre mas que podètz trobar aquí (mercés Ciel d'òC!) e es de melhor comprene que las nòvas fantasticas de Miraus Escurs. 

Fin de Partida son sièis nòvas, plan mai longas que las de Vidas e Engranatges e del còp, i sèm plan dedins, nos i installam. Un libre, es coma un radassièr, t'i installas dedins, t'i escambarlas, i siás ben. La nòva, es coma lo sèti del tren, es çò que cal de confortable mas t'i siás pas installat que te cal ja davalar sus tèrra. E ben Fin de Partida, çò que m'agradèt  es que me poguèri installar dins d'unas nòvas longas. Èri pas dins la brevetat de Vidas e Engranatges (que m'agrada fòrça e que me'n servisssi cada jorn en classa!), ni dins l'umoràs dels policièrs (que ne soi fan fan fan), ni dins la complicatitud de Jardindelasdelicias.com ( que m'agrada fòrça, emai aguèsse pas comprés! Avoatz-o, sètz coma ieu, o sabi!), èri endacòm mai ont i a l'escritura de Vernet que m'agrada. Demorèri completament pegada al libre, son totas excellentas las nòvas amb una mencion especiala a Warpaint qu'es un policièr excellent de trenta paginas (e ben òc! es possible! Pas besonh de faire de librasses de 859 paginas! Fuck!), a Ragnarok perque Dieu apareis enfin e a la darrièra nòva per son estructura. 

È, vos preveni, es negre. Es pas Joiós al país dels Potonorses. Mas es pas Bodon tanpauc, òu! Mas es negre. E me maini que me n'èri pas jamai trachada que l'escritura de Vernet es negra. Rai, dins Vidas e Engranatges, es pas sovent happy end, "mas rai"... o sentiguèri mai dins Fin de Partida. Oè, èra marcat dins lo títol me diretz. Poiriái dire de causas intelligentas sul títol, sul camin de l'òbra de l'autor o autre mas ai passat l'atge de faire de fichas de lectura e sèm pas dins Òc aquí, nimai al PENis Club. Doncas comandatz-lo, Fin de partida, legissètz-lo e fasètz-ne present als autres! 

Legir l'article de la Setmana aquí dessús.
Escotar la votz sexy de Florian Vernet dins una entrevista de La Setmana. 

Presentacion sul sit de l'editor l'IEO Lengadòc

Presentacion sul sit de la FELCO

Reivindicacion vertadièra

Dissabte a Rodés, poiriái cargar un panèu que diriá "Cal pas cargar las caucetas amb de sandalas, daissem aquò als franchimands e als alemands!"

"L'occitan a l'escòla ensenha als dròlles que amb de sandalas, cal pas cargar las caucetas "

"L'Abbé Bessou is watching you! Cargues pas las caucetas amb las sandalas Mila Dieus".

Espèri vòstras contribucions, eslogans o dessenhs. 
La melhora serà estampada e afichada dissabte.

M'o cal tornar dire?

Amb lo mes d'abrial, las primièras calors e la dicha famosa, es lo grand retorn dels eretges : los que cargan las caucetas amb de sandalas.

Ne vegèri un ièr. 

Tuatz-los totes, mandarem sas sandalas a Handicap Internacional. 

Cauçaduras, las quifi!

Oooooo, las vòli, las vòli, las vòli!!! 

E lo solet endrech qu'ai trobat per las crompar, es aquí, la mèrda! 

La musica classica pels nullasses

Amb la carta de la mediatèca, ai accés a tot lo contengut de Medici.tv. 
 I a una emission qu'explica la musica classica als enfants, soi fan fan fan :


Zygel : Ravel, Boléro on medici.tv.

Lo Bolero de Ravel espepissat e explicat.
Passionant.

Ai capitat!

Lo tren de retorn, quicòm coma nòu oras.

Assetada.

Calada dins mon canton per associals.

I a plan de mond.

Pas a ne petar, mas pro de mond e pas pro de plaças.

Dins mon canton dels associals, un parelh, jove, ven s'assetar pel sòl a costat de ieu.

Ela, cagolassa que se la peta amb sas botassas, que deu faire d'estudis de drech o de finanças, charra de contunh. Parla que parlaràs : a sa trèva de tipe, a sa mamà, a sa tanta Agata, al telefonet. 

L'ausissi a travès los escotaires de l'Ipòd. 

A una votz grèva de fumaira. 

Deu èsser dau genre a fumar, a virar lo cap en tibant lo menton en se passant la man dins lo pèl. 

Parla fòrt. 

M'emmèrda.

Que parle a son tipe, a sa maire o al papa, rai, mas o poiriá far d'un biais mai … discret?

O al mens faire semblant.

La femna assetada davant ieu davala.

Trenta segondas aprèp, la conassa se lèva. Me parla en m'agachant drech dins los uèlhs - maaaa, coma n'a de grands d'uèlhs ! - en me demandant, plan aimabla, se pòdi anar sus un autre sèti per lor daissar la plaça a ela e a sa trèva.

M'anavi levar. A racacòr.

Inercia d'unas paternas tròp pesugas ?

Signe de la man, votz rauca montada de la caforna budelica  : « Avètz dos sètis de liures, alai »

Ai capitat de dire non.

Blanqueta !

Tròp seriosa!

Ièr de ser, gausèri dire de NON a un convit del vesin per veire LO rescontre Barça-PSG.

Mas èra pas lo vesin monoboxer. N'es un autre que sabi pas de qué carga el jos sas cauças nimesencas. 

De qué? I auriá un autre vesin que benlèu i auriá mejan?!

E ben òc ;)

Mas podiái pas ièr de ser, que uèi, i a escòla.

Çò pièger, fin finala, es que poguèri pas veire lo balon.

Publicacion de pas mancar! (en mòde fan )

Crebèt l'uòu la setmana passada! Es lo darrièr libre de Florian Vernet.
E l'avètz pas encara? Mas de qu'esperatz?!?

La cubèrta m'agraaaaaaaaaaada! 

Ieu l'aurai dimenge. E me trigan las vacanças per i cabussar dedins!

Respectan pas res!

Quand vesi aquò, me disi que n'i a qu'an rason de faire petar. 

Aquò's la vida!

Anar a Bosigas, se tancar al solelh e agachar lo mond. 

Es aquò la vida.