"Adieussiatz plan totes"

Uèi, a 10h, i a una ceremonia a Tolosa pel Maurici Andrieu.

La novèla de sa mòrt dimars me daissèt sens votz. 

Lo coneissiái pas personalament. 

Mas quand èri en terminala, l'esperavi cada dimenge.

Lo dimenge, aviái un ritual : agachavi una emission literària intellectuala sus la Cinc puòi Viure al País mentre dinnàvem.
L'emission èra l'escasença d'escambis amb lo paire. 

Tantas annadas a l'antena, cada dimenge.

Per quant de mond lo Maurici que veniá dins lo fenestron de la cosina o del salon  provoquèt aquel reviscol linguistic dominical?

Del Maurici, ne parlavi tanben amb los grands, que l'agachavan eles tanben, "emai parlèsse pas exactament coma nautres, es del Sud-Oèst, el".

Me soveni de sas doas vèstas  : aquela vèsta vèrd botelha e l'autra jaunassa. Per ieu, es lo "vèrd Maurici Andrieu" o "lo jaunàs Maurici Andrieu". 

Dins lo reportatge omenatge esmovent que faguèt Clamenç Alet, lo primièr imatge de Maurici... e ben la carga aquela vèsta jaunassa!

Puòi, a una manif per Radio Lenga d'òc a Tolosa en dos mila quicòm, veguèri l'Estar Latina : lo badavi, tornavi dabans lo fenestron de la cosina, ausissiái lo generic de Viure al País e lo vesiái, l'aviái dabans ieu l'estar de la television :

Dimars, lo darrièr "adieussiatz plan totes", pas de "a dimenge que ven", generic de fin : 

ligam dirècte

Senyor Garriga

Avui és dijous, ja és tard i m'arriba un email : l'Enric Garriga Trullols ha mort.

En Garriga, últimament, m'havia cabrejat molt, no estava gens d'acord amb discursos seus i més cabòries de les seves que em fotien molta ràbia.... 

Però li tenia molt de respecte i molt de carinyo.

Quan vaig arribar a Barcelona, vaig treballar al CAOC. Vaig passar-hi molt de temps amb ell. Hi vaig aprendre molt. 

De català, primer ; el català, vaig començar a emprar-lo amb en Garriga. 

De Catalunya i de ser català.

Hi vaig aprendre què és estimar la seva terra, què és tenir identitat, què és defendre-la, hi vaig aprendre que hi ha un altre model que el ser francès.

Hi vaig aprendre que un home es pot passar la vida sencera lluitant pels seus ideals, fent feina per ells, que hi estiguin d'acord o no. Jove, sota el franquisme, donava classes de català, i de gran, ja jubilat, cada matí, anava a la seva : cap al localet del CAOC per organitzar més i més activitats.

Vaig marxar de Barcelona i vaig perdre el contacte amb la gent d'allà.

Però, de tant en tant, em topava amb el Senyor Garriga, sempre amb traje i corbata, i cada vegada li deia el mateix : "Cony, que ha pactat amb el diable?" Reia i em preguntava per què. I sempre li contestava el mateix : "Vostè no canvia, no envelleix mai". 

Doncs sí, fins i tot en Garriga envellia...

Ja no podré enrabiar-me cagant-me en xorrades seves, ja no podré fotre'm de les seves "memòries" on notava totes les activitats que havia fet el CAOC, qui hi havia assistit i d'on venia cada assistent a l'"acte", ja no podré riure quan treu les seves llibretes tan velles com ell on ho anotava tot amb la seva lletra tan petita.

Tinc la sensació que amb en Garriga, marxa una manera de ser. No sé si en queden gaires com ells.

És una pàgina del catalanisme que es tanca

És una pàgina de l'occitanisme que es tanca.

Senyor Garriga, descansi en pau.

Caton

Doni dètz-e-uèch arpas nòvas, retractilas, plan agusadas, de primièra pata.
Mai d'una utilizacion : faire tombar lo legeire DVD, l'estampadoira, los libres o los vestits, las plantar dins lo gras de la cuèissa o del ventre de M***, se gratar l'aurelha, surfar sus un paquet de còpias o se curar lo nas.

Cinèma jol plumon : Super 8

Super 8, per resumir, es un film amb de militars, d'extraterrèstres ; o avètz comprés, es un film american, sortit en 2011 que, malgrat los efièches especials de son epòca, sembla un film de las annadas 80.

Sensacion estranha.

Perqué agachèri aquel film sens interés? Perque un còp de mai, ai pas res comprés. Me semblava d'aver legit qu'èra l'istòria d'un adolescent que filma amb sa camèra Super 8 e que totas las istorietas que s'imaginava e ben aprèp, existissián dins la vida vertadièra : una causa paranormalo-cinematografica que m'auriá agradat perque aquelas causas complicadas m'agradan. E ben pas brica. 
Es pas brica aquò. Es l'istòria d'un tren que peta mentre de dròlles fan un film a la con, arriban las fòrças aerianas americanas, i a de tot plen de problèmas dins lo bled : dins lo tren, i aviá una bèstia extraterrèstra que s'es escapada e que vòl tornar bastir sa nau per tornar dins son país far far far away ; i apondes quatre dròlles e una dròlla, un pauc de drama, un pauc d'explosius, un pauqueton d'umor, metes de coifaduras de la fin de las annadas 70, un walkman, e vaquí. 
A la fin, tot acaba plan, l'extraterrèstre tòrna dins son país, mas aqueste còp, pas cona la bèstia, o fa pas en bicicleta.

Cinèma jol plumon : visca la version originala!

En seguida d'un problèma tecnic, vos informam que lo film qu'anatz veire serà sens jos títols mas coma avètz fach set ans d'anglés a l'escòla, aquò vos deuriá pas pausar problèma.

Ah ah ah.

En vint minutas, comprenguèri tres frasas :

"you're a nerd"

"you're an asshole"

"he blogged about you".

Inquietant, isn't it?

Cinèma sens pijama : Tintin

Coma l'Òmi de la fotografia, anèri veire lo Tintin de Spielberg que fa lo buzz : los que i son anats, los que i son pas anats, los que lor agrada, los que lor agrada pas, un pauc coma Avatar, qué. Qual se soven de l'istòria d'Avatar?  

M'agradèt lo Tintin de Spielberg? Òc, solide!

Mas m'agradèron pas las voses del doblatge francés ; caldriá veire en anglés o dins d'autras lengas çò que dona.

M'agradèt pas la cara de Tintin que sembla qu'a dètz ans. Steven, creses pas que, dempuèi lo temps, a quauques pels als alibòfis lo Tintin?

M'agradèron pas los uèlhs blaus de Tintin.

M'agradèt pas de pas rire amb l'alcoòl d'Haddòck. E puèi dins lo film, mon dieu qu'es plan educat. L'Haddòck que i aviá dins mon cap parlava mal e fòrt,  fasiá plan mai rire que lo de Spielberg.

Un còp que fas abstraccion de tot aquò, es plan :)

De legir sus la tela:
En francés :
- se volètz saber se Tintin es un film cripto-gay
- Tintin dins ton supermercat, dins ta banca, sus ta lèsca de cambajon
- perqué Tintin sortirà pas qu'a Nadal en los Estats Units?
- la critica de Bruno Podalydès

En espanhòl :
- perque soi pas la sola d'aver un problèma amb l'agach de Tintin
En portugués: 
- sus las qualitats moralas de Tintin uèi
En catalan: 
- un libre sus las paraulas finas del capitani Haddock

I vòli anar, i vòli anar, i vòli anar!

I vòli anar a la mòstra suls jòcs vidèos que i a al Grand Palais a París. 
Legeires parisencs, i a pas tròp de mond, se pòt vertadièrament jogar?

Uèi, i a geografia.

En legissent aqueste article fòrça interessant sus lo malhum dels "restaurants" Macdonalds als Estats Units e en França, aprenèm que n'i a pas en Corsega. Òsca. 

E n'an en Corsega de Quick? Ba, nos ne cagam tant qu'an de kebabs... 

E i a un ligam cap a una mapa del mond dels païses sens Macdonalds : 

E aquí, vesi ma nullitat en geografia: 

De qu'es lo país pichonèl en blau al nòrd-èst d'America dau Sud? 

E las isclas entre America dau Nòrd e America dau Sud, quinas son? I deu aver Cuba dedins... mas qué mai? 

E de qué son aqueles païses entre China e Índia? 

E de qu'es la mitat de país al nòrd d'Austràlia?

Aquò m'a permés de descubrir aquel site que i podètz anar procrastinar dessús : unecartedumonde.fr. I veiretz una mapa plan polida de las connexions facebook, una mapa plan trista de la censura d'internet, una mapa de consumacion del cafè per far lo bèl-bèl dins las convèrsas que los Finlandeses bevon 12kg de cafè per an e qu'aquò pòt explicar lo taus de suicidis del país, podretz tanben descubrir qu'en Islàndia, en causa del freg, es lo país ont bican lo mai jove.

Coquina que coquinaràs!

Deviái absoludament contactar un collèga que trabalha a l'Usina. Capiti pas jamai de lo rescontrar, nos escambiam quatre emails e acaba per me dire de li telefonar dijòus de tantòst. OK.

Dijòus de tantòst, me trachi qu'ai pas son numèro.

Lo googlizi, en me dire, innocenta que soi, que tombarai sus son perfil a l'usina ont i aurà lo numèro de son burèu.

Tresena responsa de Google : PichòtNom Nomdostal, son_atge, lo Clapàs - "rescontres en linha a gratis". 

"ra, lo con, a fotut son nom vertadièr sus un site de rescontre, quin cooooooooon"

e plan solid, cliqui 

e te legissi " Vòli parlar de causas coquinas amb una femna".

Sorrire sadic

E crèï un fals perfil per jogar un pauc amb el?

Rire diabolic.

Cinèma jol plumon : Lo Cat del Rabbin

Lo Cat dau Rabbin, aqueste d'aquí de film l'agachèri perque m'escacalassèri quand legiguèri la benda dessenhada. 

La mesa en animacion es capitada, pas res de criticar mas ai totjorn de problèmas amb una causa : los personatges an pas la votz qu'avián dins mon cap  e me cal plan la mitat del film per m'acostumar a la votz causida pel realizator.

Es lo plaser de la lectura : s'imaginar las causas, ausir los personatges... E aprèp, al passatge al cinèma e ben, te cal aceptar las causidas d'un autre... 

Mas se vos parli del film, es pas per lo film en se  (que vos cal legir la BD abans!). Enfin, si, dos mots per dire que lo passatge ont rescòntran Tintin al Congò es juste genialissim, quin con aquel Tintin... e  veguèri Le Chat du Rabbin just abans de veire lo Tintin de Spielberg

La musica del film es just excellenta. Es çò que m'agradèt lo mai. Del còp, comprèri lo CD de la benda originala. E es normal que m'aguèsse agradat, es, entre autres, l'Amsterdam Klezmer Band que i jòga, e ieu lo klezmer, e ben aquò grèu m'agrada, e l'Amsterdam Klezmer Band, aguèri l'astre de los veire a Manresa l'an passat e me regalèri.

Mas s'avètz legit lo libre, m'anatz dire que l'istòria se passa en cò dels josieus arabs e que lo klezmer es benlèu una musica de josieus mas pas la musica dels josieus arabs, mas puslèu la dels josieus de l'Èst. E de qu'es la diferéncia entre un josieu arab e un josieu de l'Èst? Aisit! Lo josieu arab es un josieu que fa rire amb sas merguez e sas boletas que n'ausissèm parlar pels comics franceses, coma lo film La Vérité si je mens per exemple, e lo josieu de l'èst, es lo que fa plorar que lo vesèm dins los films lacrimogèns coma La Lista de Schindler.  

E perque an mes de klezmer dins lo film alara? E ben, perque lo klezmer, es bon! E puèi an l'excusa que dins l'istòria, arriba un josieu rus caçat pel comunisme. 

E fin finala, dins la benda originala del Cat dau Rabbin, trobam la musica klezmer amb de musica araba o la musica araba amb de klezmer, e francament, la resulta es adictiva!

Fa quatre jorns qu'ai lo CD e me'n lassi pas. 

Un parelh d'extraches : 

ligam dirècte

ligam dirècte