Conselh del jorn a nòstres amics los mascles

Cars Mascles, las caucetas, las cal pas cargar amb de sandalas. 

Règla nº1 : las caucetas, ni pendent l'amor ni amb las sandalas. 

Es pas complicat, macarèl!

L'etimologia en imatge

Empifrar, empifratge :

Frustracion cinematografica

Uèi, romègui.

Romègui perque lo darrièr film de Philippe Carrese, Cassos, es sortit dins las salas mas pas pròche de mon ostal. E lo vòli veire.

Perque Philippe Carrese m'agrada çò que fa.

M'agradèron fòrça los quauques libres sieus que legiguèri, es neeeeeeeegre, m'agraaaaada. Alara, son film, lo vòli pas mancar. 

Aquí la banda-anóncia (que ieu l'agachi pas perque, las bandas anóncias, aquò's coma las quatrenas de cubèrta, vòli pas saber! ):

Cassos

Dels libres sieus que legiguèri, se ne cal conselhar pas qu'un, vos conselhi pas Le Bal des Cagoles que legiguèri perque lo titol me fasiá rire mas es un pauc longuet e m'i regalèri pas tant coma amb los autres. Comprèri per asard les "Introuvables" de Philippe Carrese que recampa tres libròts sieus: Filet garni, Pet de Mouche et la princesse du désert e Tue-les, à chaque fois, los tres son bons, mas lo darrièr tuga tot. E s'avètz la canha de legir mai de cent paginas, i a tanben lo tèxt sieu dins lo recuèlh collectiu de novèlas negras sus/a Marselha, Marseille du noir dans le jaune, que se legís en dètz minutas e que lo prenes dins lo morre (en mai d'aquò, i a d'autras novèlas interessantas dins aquel recuèlh, de mond que coneissi pas, e coma tròbi pas lo libre dins mon bordèl, rai...).

Per los quatre occitanistas que legisson lo blòg, accessòriament, Philippe Carrese es lo tipe que faguèt Malatèrra (Mila Dieus, QUAL a mon DVD???).


Lo tipe fa un molon de causas, avètz pas que d'anar furnar sus son site :) 

Bon, tot aquò per dire que m'agradariá de veire Cassòs, qu'es pas projectat en Lengadòc e que ara mi fau anar en Provença per l'anar veire. 

Sentissi que dins pas gaire auretz de fòtos sul blòg d'una virada en Provença (just aprèp Lunèu, a drecha, tròp a drecha.)

Question esportiva del dimenge de matin

Mas ont es la chinesa que pas degun coneissiá e que degun se'n remembra pas, la que ganhèt Roland Garros l'an passat e que pas degun sabiá se caliá dire Na Li o Li Na?

(urosament que soi aquí per pausar las bonas questions)

Cançoneta per rire made in Portugal

La Mesoclisi

Òc, la mesoclisi es una malautiá ! Es la neuròsi del pronom complement que las causas per arribar li fan paur.

Coneissètz totes lo temps mai aisit de las lengas civilizadas : lo futur !

Dins nòstras lengas, es l'infinitiu + las terminasons.

E ben en portugués es parièr.

Mas pas totjorn.

Quand i a un pronom amb lo vèrb al futur, e ben aquela puta de pronom, tira-te d'aquí que m'i vòli metre, se ven installar, al mitan coma lo dijòus, entre l'infinitiu dau vèrb e la terminason.

Òu, lo pronom complement, ont as vist jogar aquò qu'òm se pòt metre tranquillon-Guston entre lo vèrb e sa terminason ?

E aquò nos dona de mots OGM coma comprá-la-á (la comprarà), escrever-te-emos (t'escriurem). 

O alara, i aguèt un jorn una revòlta dels tirets que nos faguèron una crisi existenciala, manifestèron dins las paginas abandonadas amb de pichòts panèus "volèm viure", alara, los pronoms, aqueles gauchistas generoses e ideioses, lor prepausèron "òu, avèm pas que de s'installar al mitan e nos serviretz d'escòrta!".

La mesoclisi es la revòlta dels pronoms e dels tirets contra la subrepoténcia del vèrb.

Ops!

Convèrsa entre collègas a l'entorn d'un Kinder Bueno : 

- As vist lo tènnis? A 9h30, fasiá nuèch, an arrestat lo rescontre. 'fant, mai de 5 oras a jogar ! 

- Oè, pffff, lo tènnis, es vertadièrament un espòrt de cons. 

- Faguèri setze ans de tènnis.

Ne manqui pas una.

Margarida (quater) : postular

Se te sonas Margarida o quicòm semblant, te'n fagas pas, siás pas la femna de ma vida. Perque dins la vida vertadièra, Margarida se ditz pas Margarida. Ja, dins la vida vertadièra, Margarida existís pas. 

Primièr postulat: Margarida existís pas dins la vida vertadièra.

Segond postulat per contunhar sus la virtualitat : coma sèm sus un blòg anonim (ah ah ah), Margarida es pas lo nom vertadièr de Margarida (que de tot biais existís pas), es son escais. Margarida, dins la non-virtualitat pas vertadièra de la setena dimension de la Bruèissa, a pas lo nom d'una vaca, òu! Mas anavi pas dire son nom vertadièr, imaginatz se la Margarida (qu'existís pas e que s'apèla pas Margarida) legís son nom vertadièr sus aquel blòg, aquò te li fa un tust, se maina qu'es amorosa de ieu sens me conéisser, pas qu'a me legir, e aquí dins un grand deliri medieval, decidís de se crosar (los cables), de me venir veire e de venir crebar davant mon ostal, e aquò m'obligariá a dintrar al convent! N-A-N-I!

Tresen postulat: m'agradan los òmes (pas totes tanpauc). Son eles que son dins mas pensadas nocturnas - e dins las diurnas tanben. E en plaça de coming out, m'agradan mai las causas in. Vos vau pas far un dessenh.

Autarcia

"L'autonomia alimentària es la debuta de la libertat" çò ditz mon cat en se manjant un conilhet cada matin - en mai de sas croquetas, puta de bèstia!  De còps que i a, capiti de li raubar son conilh abans que lo mange. E me lo fau al forn amb de patanons de l'òrt, amb una ensalada de l'òrt e de menta de la topina qu'es sul potz. Ai pas trobat d'alternativa al Snickers glaçat. Una idèa?

Dedicadís especial a la Pomponeta, al Velhardon e a la Marijuana.

Novèlas pas frescas : Escala a Seta (2). Soi una star

Escala a Seta, jorn 2. 

Solelh. 

Davant l'empont a escotar lo remirable duo Valla Scurati (raaaa, soi fan).

E aquí, ausissi una votz que me ditz 

"Adieu, auriás pas un blòg? Siás pas Melania?"

Ò fant de lop, me reconeisson per carrièra ara!!!

Alara, ieu èri coma una pola davant d'un cotèl "ben si, akò's ieu". 

Vaquí! Rescontrèri l'Androna amb sa familha... e me faguèt plan plaser! 

Immortalizèrem la causa : 

l'Androna, lo Nadalon, lo Marcèth e ieu