In Memoriam...

Especial non dedicadís als conasses de la direccion e de la presidéncia o autres cratofils de l'Institut d'Estudis Occitans qu'an tuat e enterrat lo trabalh menat per d'unes pendent mai de trenta ans per la publicacion e la difusion de la literatura en occitan.

An plegat IDECO, una de las paucas estructuras professionalas de publicacion de libres en occitan. Qué ne serà de la literatura e de la difusion en occitan?  

Se'n cagan los pesolhs revenguts, sabon pas legir.

far la professora de catalan

Doni per m'amusar (e per los sòus, o cal plan dire) de corses de catalan a de franceses qu'acaban de descobrir Catalonha (futur estat d'Euròpa, per los que seguirián pas l'actualitat). 

Trobam lo mot "préssecs".

"[ˈpɾe.səks], ben, pre- e sex es çò que i a abans lo sèxe, son los preliminaris."

E o marquèron aital dins son quasèrn. 

E ieu?

A ben soi fièra de ma conariá.

o digatz pas mas...

O digatz pas mas...

veguèri...

de legeires del blòg...



que gausan encara cargar de caucetas dins sas sandalas!!!




D'unas diràn "Urosament, la davalada es aquí per nos sauvar del marrit gost!".
E ben non! Que d'unes nostalgics de l'estiu vòlon contunhar de las cargar sas sandalas e coma an freg als artelhs... e ben cargan las caucetas!

"Pas de caucetas dins las sandalas", quantes còps o vos devi dire?

Fin'amor is not dead

Galejam tota la serada. 
De conariás en jòcs de mots, de frasas de doble o triple sens. 
E al moment de partir : "quora tiram tu e ieu?"
Mai franc, morisses. 

Ai pas mon agenda sus ieu.
Daumatge!

Ici, on vous sert.

Mai d'un còp, sus la rota, me fau la reflexion de cossí lo mond utilizan l'estructura daissada per l'estacion servici qu'a barrat. Quauqu'un aguèt la bona idèa de ne far de fòtos e de las metre en linha : le-pompiste-est-mort.tumblr.com

M'agrada de veire los vestigis de nòstra societat modèrna. 

Cossí se far una amiga quand vas al veterinari amb dos orses

Just abans ieu, dedins, amb lo veterinari, i aviá una femna.  Sortís. Me vei amb mos dos orses. "- Los tenètz plan? Vau sortir amb lo cat... - Pas de lagui, an pas paur dels cats!" M'agachèt. Silenci.

De còps que i a, lo mond qu'an de cats mancan d'umor.

(foguèsson mens cons, aurián un chin o aguèsson un chin, serián mens cons?)

Pas res comprés. Es important?

"Mas as pas paur?"

Mas ont l'ai crompada ma tuta? 

A la ciutat. Vos explicarai perqué un autre jorn.

Quina ciutat? 

A Chicago.

Chicago de Lengadòc, pas lo Chicago vertadièr, òu. O aviatz comprés. 

E ont a Chicago? 

E ben dins lo Bronx.

Lo barri que los agents immobilièrs, dins una pudor rància, qualifican de "colorat".

E quand lo mond s'assabentan qu'ai crompat un ostal, demandan ont. "Chicago". Primièra decepcion. "Ont a Chicago?" "Al Bronx".  E aquí, un diablòt lepenesc s'asseta sus son espatla e li daissa tombar dins l'ausidor de mantras òrres "Arabs, caracos = drògas, raubatòris, agressions, orror, malur". Alara aquel barri que lo coneisson pas que d'i èsser passat amb lor berlina, per eles, "marca mal". "Mas as pas paur d'anar viure alai?"

E ben non. 

Ai pas paur. Al contrari, son plan contenta de viure dins un barri popular popular. M'agrada de viure dins un barri qu'es tot levat francés francés. 

Ièr, de mon balcon, vesiái un rambalh pas possible amb de dintradas e de sortidas del garatge de l'ostalàs vesin. De caissas e de caissas de mangiscla.

A la nuèch, doas vièlhas èran a s'afanar sul trepador davant lo garatge, a preparar aquela mangiscla. 

Curiosa coma una lofa, me poguèri pas empachar d'anar demandar de qu'èra, de qué fasián.

La vièlha qu'èra defòra, en me veire arribar, aguèt un pauc paur que sabiá pas qué pensar de mon arribada subta. Li soriguèri. Me soriguèt. Podiam parlar. 

Bon, pas tant qu'aquò que parlava pas francés e lo compreniá pas gaire. Ne cridèt una autra, tant vièlha coma ela, mas que parlava plan francés.

Non pas, es pas una fèsta religiosa : lo vesin se marida! E elas son d'amigas que venon ajudar per la preparacion del repais.  I seràn per la nuèch. 

E perpensi. Compari aquò a nòstre biais ridicul d'anar veire un tipe que lo coneissèm pas de res que nos prepausarà un menut sembla-luxuós a 65€, 85€ o 120€ per persona e qu'aquò serà lo repais de nòstra vida... Se recampar e far la cosina per far la fèsta l'endeman, es quand meme mai convivéncia and paratge spirit, non?

A doas oras dau matin, i aviá encara de lum e aquò charrava dins lo garatge.

Aqueste matin, ausissi los "ioiós" de las femnas.

Òc, m'i sentissi plan dins mon Bronx.

Activitat estivala

Vaquí una autra de las activitats de l'estiu.
Sabi pas perqué mas lo tròç que vesèm sus la fòto, mon autbòi lo vòl pas jogar.
Ai un autbòi reguèrgue.

Crenti PAS DEGUN

E vaquí, soi tornada sul blòg !

Mas de qué faguèri de tot aquel temps ?

E ben, viure, pardina !

De sèxe, de lecturas, de viatges e de musica ?

E ben non !

Enfin, si, un pauqueton, òu.

Mas lo grand cambiament de ma vida, aquò foguèt lo tantòst de 5 de julh dins lo burèu d'un notari ont signèri per la crompa d'un ostal.

Aviái las claus, vint e cinc ans de crèdit sus l'esquina e un estiu per adobar la tuta.

Aquò èra un divendres.

Lo dimenge, aviái La Jefa e Pomponeta a l'ostal per me motivar.

Ieu aviái passat lo dissabte a faire lo torn dels membres de l'ostal : dintrar dins cada membre, ne sortir, i tornar, passar d'una pèça a l'autra, montar, davalar, sortir, dintrar. Ò non, es pas un castelàs, cal pas una jornada per ne far lo torn, pas brica, mas marcavi lo territòri.

La Jefa e Pomponeta arribèron que i aviá a l'ostal doas cadièras, un sofà copat, una laissa que fasiá de taula. I aviá pas solament un paure refregidor per refrescar la còcacòla e lo panachat.

- Volètz pas anar passejar puslèu?

- Non, anam destapissar!

- O anar beure un còp endacòm?

- Non, a l'òbra !

Avián quitament portat lo material per destapissar perque « de tot biais, as pas res tu ».

Soi l'amiga ròm de mas amigas.

E destapissèrem.

Comencèrem de destapissar la cambròta dau mitan, la que aprèp un destapissatge, engipatge, pintatge, seriá lo polit burèu modèrn e agradiu ont fau aqueste blòg ara.

Pomponeta èra orgulhosa de dire que contribuissiá a l'escritura del novel best-seller occitan. E ta cocha ?

I passèrem la tantossada mas l'acabèrem pas. L'acabèri soleta, sens doblidar de tombar de l'escala perque èra una escala de fusta e a un moment, jos mon pè fin e mon pes leugièr, un escalon tot plen de vèrmes petèt. (qual a rigut?)

Ara, n'ai una de fèrre d'escala.

Fin del mes de julh, n'arribèron d'autres d'amics, lo Pèire de la Sauma e la Marieta. Demorèron una setmana. Los mandèri faire de torisme, visitar, se passejar, anar a la plaja. Mas non, volguèron pas. Passèron una setmana a m'ajudar per las òbras de l'ostal.

Son masoquistas.

O alara son d'amics vertadièrs.

Faire d'òbras a l'ostal, es un bon biais per veire lo mond que comptas per eles.

La Jefa, Pomponeta, la Marieta e lo Pèire de la Sauma, mercés :)))))

Quand tu n'as que des bons amis

MOUSSU T e lei JOVENTS | Myspace Music Videos