fins al 4 de novembre a Ceret

Avètz encara tres setmanas per anar en Vallespir veire una mòstra plan interessanta de l'artista Najia Mehadji. Benlèu vosautres sètz de mond cultivats e la coneissètz aquesta artista, mas ieu que soi una paura innocenta, la coneissiái pas e son òbra bèla, la descubriguèri dins la mòstra impressionanta que i a a Ceret. Me diguèri que tot plen de tablèus anarián ben dins mon salon, mai que mai los que son sus la fòto, mas ai pas los mejans ;) 

Trapi aquò complicat de parlar d'art. "m'agrada / m'agrada pas", mas perqué? De que nos tòca e nos sedusís, o pas, dins l'art contemporanèu? De qué fa que quicòm que sembla simple, simplàs, simplista nos pòt tocar e valer tant d'argent?
O sabi pas.

Dins l'òbra qu'ai vista a Ceret, en mai de las colors que son las de mon salon, m'agradèt lo trabalh sus lo trach del pincèl e las formas creadas que semblan fachas sens l'aver levat lo pincèl, que semblan quasi en relèu.

M'agradèt plan mai que la collecion permanenta del musèu, que fòra las ceramicas de Picasso, e ben...

10000 passes per Arle

10000 passes per Aigas Mòrtas

Aimi Aigas Mòrtas. I vau pas pro sovent.

De pas mancar la gleisòta dels Sablons amb los vitralhs de Claude Viallat. 

colleccion novèla : literatura de pòrta e de parets de cagadors.

10000 passes als rescontres fotografics d'Arles

Aprèp ImageSingulières al mes de mai, la segonda dimenjada de Setembre, abans qu'aquò siaguèsse acabat, anèrem als rescontres de fotografia d'Arle. Aquò èra lo primièr còp per ieu, e segurament pas lo darrièr de tant que m'agradèron Arle e las fotografias que vegèrem. 

De notar per l'an que ven : i cal pas anar en setembre, qu'un fum d'exposicions i son pas mai, clavadas lo 23 d'agost, es un pauc frustrant. Prenguèrem un pass jornada, vegèrem un molonàs de mòstras, aquò èra un pauc quichat e la fin de la jornada, tot se borrotla dins lo cap. E fin finala, per quauques euros de mai, auriam agut lo pass per tot lo mes e auriam pogut veire las mòstras sus tres jorns, auriam agut un pauc mai de temps per las digerir. Doncas l'an que ven, veto al pass jornada! 

Quand arribèrem lo divendres, anèrem a l'acuèlh principal prene la mapa, aital, Gileta, l'organizat del parelh, nos faguèt lo programa de l'endeman. 

La primièra mòstra que vegèrem "Gaza to America - Home away from home" de Taysir Batniji m'agradèt fòrça e pensi qu'es dins nòstre Tòp 3. Es una mòstra sus l'emigracion, amb, en mai dels tèxts de la vida del fotograf, las fotografias dels cosins rics installats als Estats Units, cossí vivon lor palestinitat d'Americans. I a tanben tota una partida sus Gaza, plan dolorosa segura, e çò que me pertoquèt mai es aquela paret çai jos, de fòtos presentadas coma las anóncias immobilièras, amb la fòto d'un ostal destrusit , la descripcion de l'ostal e lo nombre de personas que i vivián dedins.

Una autra mòstra que me pertoquèt èra Hope, une perspective collaborative, mai que mai lo trabalh de  Patrick Willocq, un trabalh situat dins un vilatjon de Garona Nauta qu'a vist arribar de refugiats. Las fòtos son de mesas en scènas de las arribadas dels migrants amb lo mond del vilatge e los refugiats que tòrnan far son ròtle : los qu'ajudan, los que vòlon pas, los qu'arriban, los que se sovenon qu'èran de refugiats espanhòls un còp èra. 

Dins lo tòp 3, la mòstra de William Wegman ! L'idèa quand te la contan  te dises "de qu'es encara aquela conariá?" mas quand siás sus plaça, siás mòrta de rire. Es lo primièr còp que vau a una mòstra e qu'ausissi lo mond s'escacalassar solets... e foguèt mon cas.
Quauques fòtos sus Libe

Puèi anèrem a l'espaci Van Gogh ont i aviá doas mòstras de dos fotografs plan coneguts : Robert Frank e Raymond Depardon. M'agrada fòrça çò que fa Depardon, tant sos films coma sas fotografias (levat benlèu la fòto presidenciala que faguèt! ) e aquí, dins aquela sala de las parets blavas, sas fòtos en negre e blanc èran plan mesas en valor, las cinc grandas al fons, aquò petava!

Puèi aprèp partiguèrem dins de luòcs un pauc estranhs, d'ostals abandonats, d'endreches que la rèsta del temps devon èsser ocupats e qu'aquí meton en servici per poder aculhir de public. E m'o cal plan avoar, aqueles endreches desmargats te fan ressortir las fotografias e las fotografias te valorizan aqueles luòcs. Me regalèri de m'i passejar! 

 

Ne vegèrem plan mai de mòstras mas ne faguèri pas de fòtos ;) 

Demorèri bocabada davant la qualitat fotografica, tant estetica coma tecnica, de fotografias a escala granda, que te prenes plen los uèlhs, de presentacions diferentas... mai o mens practicas mas totjorn interessantas e diferentas unas de las autras.

De regretar d'aver pas res vist sul país (mas benlèu l'ai mancat...), d'aver una part de las mòstras que barran abans la fin d'agost çò que t'obliga d'anar en Arle en plena sason (berk!). I tornarem l'an que ven, mas aqueste còp, sus dos o tres jorns, per o poder veire tot, amb lo temps de prene lo temps.

10000 passes palhasses bearneses

Profechèrem de las temperaturas bonas, ni caudas, ni frejas per anar passejar pròche de Pau. Sul sit de l'ofici de torisme, te prepausan un fum de passejadas, totes los itineraris son telecargables a gratis e pòs causir segon çò que vòles : los païsatges, la distància, la dificultat. P e r f i è c h. 

Aquò m'a fach conéisser lo sit ont pòs trapar un fum de passejadas telecargablas : Cirkwi. L'aplicacion sus mon telefonet marcha mal - per pas dire que marcha pas, mas sul sit me regali. Un fum de passejadas , las prepausan los oficis de torisme, sus de passejadas balisadas, aquò m'agrada, aital me pòdi pas perdre. 

Causiguèri la passejada palhassar, que lo nom me plaguèt.

Pròche del parking just abans la còsta regda, i a aquela reclama-termomètre manjada per la platana. La reclama per la tronçonusa manjada per l'arbre, la simbolica m'agrada.

A la plaja

Quand as los melhors amics del mond que vivon sus una iscla, e ben los vas veire, perque los aimas. 

Quand cada estiu as costuma de veire tos amics e que lo mes d'agost avança e los as pas encara vistes e que començan de te mancar grèu, e ben los vas veire, perque los aimas e que son los melhors amics del mond.

Quand as un amorós a temps plen, te tròbas un trauquet de dos jorns dins l'agenda per anar veire los amics qu'aimas e que te mancan tant. 

E lo trauquet, finòta que siás, te lo trapas per lo 15 d'agost. 

E anatz picanicar a la plaja.

E aquí, dobla pena ! 

15 d'agost: un fum de toristas coma cada jorn

15 d'agost : un fum d'autoctòns que profièchan del jorn caumat per anar a la plaja.

Ò fant de lop ! Vaquí a de qué semblava la plaja de S'amarador a Mondragó : 

 Rai, aquò's polit ! 

La bona suspresa :

Te vendon pas de salopariás "chouchoubeignet" mas un tròç de melon, de pasteca o de coco ! #5fruchaselegumsperjorn #santat

10000 passes jol bèth cèu de Pau

I èri anada un parelh de còps a Pau e n'aviái pas servat lo sovenir d'una vila polida de veire... e compreni pas perqué! 

Prenguèrem una mapa a l'ofici de torisme e nos empeguèrem tot lo circuit marcat de las causas de veire. E ben, aquò's plan polit Pau ! 

Puèi, i a un molon de librariás independentas !

E lo dimenge de matin (o lo dissabte, me soveni pas mai!), i a un mercat païsan plan bon e plan bon mercat que me fariá regretar de pas viure a Pau. Non, galegi, cal pas desconar, òu. 

O vos tòrni dire : anatz a Hestiv'òc l'an que ven ! Aquò serà del 23 al 25 d'agost.