Una nuèch amb l'òme invisible

L'autbòi e los vesins 4 e fin

Ma tata amb la pas-tranquilla del vilatge:

- Mas qual jòga de trompeta?
- Es pas de trompeta.
- e de qu'es?
- d'autbòi
- e qual ne jòga?
- ma neboda
- ta neboda? e de qual es la filha alara?
- de mon fraire
- e quant a de temps?
- 30 ans
- a, e ont demòra?
- pròche montpelhièr
- e qué fa?
- es professora
- e es maridada?
- non
- e perqué es pas maridada?
Ma tanta que n'aviá son confle de l'interrogatòri:
- perque aital se pòt tirar totes los tipes que vòl sens dever donar de comptes a qual que siá.

E la caluga, moqueta, pausèt pas mai de questions



Mas cossí o sap aquò ma tanta????

L'autbòi e los vesins 3

Una autra femna arrestèt ma tanta...
Ma tanta qu'aviá vergonha diguèt pas qu'aquò èra d'autbòi lengadocian jogat per sa wonderful neboda... mas la vesina,melomana, diguèt:

 - Remarca, aquò's pas pièger que lo mond que te passan la tondusa!

L'autbòi e los vesins 2

Ma tanta èra a contar lo dialòg amb lo vesin curiós (enfin, vesin... demòra a 500 metres):

- Diga, i a pas quauqu'un que jòga de trompeta per en cò tieu?
- E ne siás plan segur qu'aquò's de trompeta?
- E solid, que jogava d'aires de corridas!!!

que mon autra tanta que m'aviá ausida jogar diguèt:

- e ben sai pas se i aviá d'aires de corridas, que i soi pas jamai anada ieu a la corrida, mas as jogat " a la font de nimes"... Enfin me sembla, è...

Of. Urosament qu'ai una tatà per me defendre, ten.

L'autbòi e los vesins 1

Anèri en cò de ma tanta, dins lo vilatge de mos avis.

Joguèri d'autbòi sus la terrassa. E l'autbòi, benlèu o sabètz pas, mas es una causa que fa de bruch... e d'una montanha a l'autra, m'ausiguèron coma cal lo mond.

Dins lo vilatge un tipe arrestèt ma tanta que se congosta de prene lo mond per de cons...:

- Diga, i a pas quauqu'un que jòga de trompeta per en cò tieu?
- E ne siás plan segur qu'aquò's de trompeta?
- E solid, que jogava d'aires de corridas!!!


Seriá-ti un signe que me cal melhorar lèu-lèu?

36 37 : ma mameta legís

Ma mameta dins la cosina, per lo gostar:

- E ben soi a legir un libre que dedins, i a un tipe vièlh de 84 ans, qu'una femna jovenòta e sexi decidís de se botar nusa dabans el per que veja una femna nusa  (coma se n'aguèsse pas jamai vista!). E ben lo libre ditz "et devant elle se dressait le sexe de l'homme , bien raide, bien dur, bien nerveux". Pffff, 'bien raide, bien dur, bien nerveux' e ben, aquò se vei que l'autor a pas jamai vist lo robinet d'un vièlh de 84 ans. A 84 ans, es pas sovent bien raide, bien dur, bien nerveux.".

finalament, es benlèu de familha.

rebat fotografic e forra borra d'una dimenjada solelhosa

Pas lo temps de vos contar, alara vos meti las fòtos e imaginaretz solets :)))
Èra una dimenjada de las que fan de ben :)

Fasiá moment!

Una fòto de pès amb una part dels fantons de pichona seccion:

LaRomegairaTòpModel (es just per la far biscar), LaProvençala, LaquedreicètlocavalperfartombarGiorgioArmani, Austinpowers, Pompomdrolleta, Paderna e ieu! 

 Mercés Fantons!! :))))

La vida segon Mela (2)

A ieu çò que m'agrada de la prima, son los picanicas de fin d'annada
Akí sota, lo pastisson que faguèt un escolan alsacian.
En mai d'akò, i metèt pas gaire d'alcòl que sap qu'aquò ma'agrada pas gaire, son bravets aqueles pichons.
Remiratz-me aquò:

Èra tròp tròp tròp bon!!!

Istòria urbana

A Seta, i una ostalariá que se la peta grèu sul canal. Ja, lo nom: "le grand hotel", es una ostalariá prot prot qu'una cambra laida te còsta al mens 150€, emai las cortinas siaguèsson afrosas, mas rai.
Just a cost de l' hotel de luxe, i a una botiga que pas degun la vei.
Es una botiga pichona pichona e vièlha vièlha.
Dedins, i a pas degun.
Defòra, i a pas de panèus per dire lo nom de la botiga.
Dins la veirina, i a causas vièlhas blanquidas o cremadas pel solelh: de rasclaires electrics (lo prètz es en franc o en euros?) e de cafetièiras.
E a costat, una molonada de pilas. De redondas, de cilindricas, de cairadas. Totas alinhadas coma cal. Una armada de pilas.
E perqué las pilas son alinhadas sus las laissas?

Lo veire de la veirina e de la pòrta, fa moment que l'an pas vist passar lo toalhon... nimai una man per la butar la pòrta.

Pas de lum dins la botiga, pas de movement.


Una botiga fantauma. La que pas degun vei, mas qu'es aquí pasmens, e lo que la vei e ben aquò lo tarabusta.

Puèi en tornant passar, volguèri far una fòto de la botigueta.

E dins la botiga, entre doas molonadas de pilas, vistalhèri una vièlha pichona de las lunetas espessas qu'èra a s'afanar. Recaptèri mon aparelh abans de l'aver sortit e fugiguèri.
Las trèvas me fan paur.