Vòli una trompeta

L'autre jorn en agachant aquesta vidèo, me diguèri que me caldriá faire d'efièches sonòrs amb l'autbòi coma o fan amb la trompeta e lo trombòne. Sabètz amb aquela causa que sembla un destapa-cagador. 

Alara, comencèri d'agachar sus internet, de mesurar per saber se la sordina de la trompeta pòt dintrar dins mon autbòi. 

E mai me diguèri "compreni pas perqué o fan pas los autboissaires, aquò fariá jazz, marcariá ben."

E al cap d'un moment, l'aguèri la responsa : e cossí fas per la téner ta sordina quand per jogar d'autbòi te cal las doas mans?

Ieu? E ben non, aquò va pas melhor.

Aquò s'acaba dissabte de matin.

M'agrada aqueste periòde de l'annada.

En suspens. 

Es coma las vacanças, mas sens la toristalha. 

Donar la man

L'autre jorn vos parlavi de ma setmana magica. 

Òc, foguèt una setmana meravilhosa, ne cal plan una dins l'an per suportar las cinquanta-una autras.

La setmana magica se dubriguèt un dimenge de matin a Argelièrs, lo país de Max Roqueta, amb lo rescontre memorable amb lo grand Joan-Daniel Bezsonoff, pluma catalana de referéncia. I a de mond que parlar amb eles fa plan avançar... Gramaci Jan-Danièu. (ne tornarai parlar d'aquel rescontre! raaaa, l'aimi!).

E se barrèt ma setmana magica a Pesenàs, davant lo fuòc de Sant-Joan ont èri a perpensar. Claudi Alranc, the Claudi Alranc, lo nòstre, l'òme de teatre, saberut e popular, generós que non sai (raaaa, l'aimi!), me prenguèt la man : "I anam?". E mon primièr fuòc de Sant-Joan, lo sautèri amb el.

De còps que i a, la simbolica es polida...

Cliñar-clicar

E S A R I N T U L O M D P C F B V H G J Q Z Y X K W

L'apparent désordre de ce joyeux défilé n'est pas le fruit du hasard mais de savants calculs. Plutôt qu'un alphabet, c'est un hit-parade où chaque lettre est classée en fonction de sa fréquence dans la langue française. Jean-Dominique Bauby, Le Scaphandre et le Papillon, 1997.

Ai un collèga qu'es endecat. 

A sai pas quina malautiá que fa que, entre autres, pòt pas contrarotlar las mans. Aquò deu aver un nom mas lo coneissi pas. 

L'aimi plan.

De causas simplassas coma metre la clau dins la serralha li pòdon prene una minuta o doas e lo fotre dins un estat d'estrés important, fotre un còp de forqueta dins una pizza es una acrobacia, beure es sinonim de se fotre d'aiga plen la camisa. 

L'autre jorn, dinnèrem ensem.

Aviá rendètz-vos per un demonstracion d'ordenador-per-endecats-que-pòdon-pas-utilizar-un-clavièr-nimai-una mirga. Curiosa coma una lofa, me convidèri a la demonstracion ; lo collèga èra content de se trobar pas solet amb lo representant e sabiá que pausariái las questions que cal.

Pendent lo repais, m'aviá explicat a la lèsta çò qu'èra "l'informatica visuala", aviái resumit : "a oè, clicas amb los uèlhs".

Esperavi amb impaciéncia d'assistir a la demostracion del "clic ocular".

Lo representant arribèt, se presentèt, de fach, èra pas representant en informatica, èra ergoterapeuta (per los qu'an la canha de clicar : l'ergoterapeuta es lo tipe qu'ensaja de facilitar las causas per permetre a una persona endecada de viure "normalament"). 
Resumit de la causa: la maquina foncionèt pas e lo tipe se'n tornèt a son ostal. Aquò lor aprendrà d'aver de maquinas jos windows.


Mas fa pas res, emai aguèsse pas pogut veire la causa en accion, ni l'ensajar ieu, pausèri un molon de questions per saber cossí marchava la geekitud dels uèlhs.
Vaquí çò qu'ai comprés: 
Sus un ordenador normal, se branca en USB una maquineta que cal plaçar jos l'ecran e s'installa lo programa de reconeissença visuala. Tu agachas ton ordenador genre "trabalhi", aquela maquina te manda d'infra-roges dins los uèlhs, ton agach es lo cursor, s'as los uèlhs que bolègan, aquò passeja lo cursor. E s'as l'agach que demòra sus un punt, aquò's un clic. E per picar un tèxt, i a un clavièr qu'apareis sus l'ecran e basta d'agachar letra cha letra per escriure son tèxt. Lo tipe disiá que, quand n'as la costuma, picas tan lèu amb los uèlhs coma amb las mans. Diguèt tanben que emai lo mond qu'an de gèstes completament descontrolats dels braces o del cap se'n pòdon servir : l'agach, malgrat los movements del còs, demòra fix sus un punt. Aquel sistèma permet a d'enfants d'èsser escolarizats, d'escriure los devers, d'escriure sa paraula per comunicar amb los autres quand lo còs fonciona pas coma cal. 
Aquela maquineta còsta quicòm coma sièis mila èuros. A oè, fan pas dins l'altruisme. Mas es pas çò mai car...
Nos parlèt tanben d'un ordenador que permet a una persona tetraplegica o amb lo sindròme d'embarrament (avètz totes ausit parlar de Le Scaphandre et le Papillon ) de poder ganhar en autonomia e de poder comunicar. Poder alucar la tele solet mercés a un còp d'uèlh dins l'ordenador, mandar un e-mail, escriure çò qu'a de dire, barrar los contravents de l'ostal (cal aver de contravents high-tech, aquò rai), agachar tranquillon un site de cuol, tot aquò sens demandar res a son assistent de vida. Quand siás dins una situacion que la sola causa que pòs faire solet es pensar, aquela invencion me sembla una salvacion. Enfin una quasi-salvacion, plan segur. 
Un bocin d'aire fresc al purgatòri.

La demostracion en imatges:


- Wikipèdia : l'oculométrie, l'eye-tracking 
- Business : tobii, tobii en frança.

(mièja)nuòch d'insomnia

Quand dormissi pas la nuèch, escoti aquò en bocla dins mon Ipòd :

Gramaci au Jan-Danièu de m'avé fa descurbi acò!

Sauta!

A Argelièrs, Baptista l'autista, lo que son mai d'un dins son cap, lo sautèt mai d'un còp lo fuòc de Sant Joan.

Puèi, coma èri aquí qu'espiavi, me venguèt parlar. 

- Aquò me vuèja lo cap

- Qué?

- Ben de sautar lo fuòc.

- Qué?

- Ben de sautar lo fuòc coma aquò, e ben me vuèja lo cap. Me fa de ben.

Baptista l'autista profiècha de la Sant Joan per tugar totas las voses que i a dins son cap.

Alara, pensatz plan que me suggeriguèri d'ensajar...

Gausèri pas a Argelièrs, nimai a Cornonterralh.

Puèi anèri a Pesenàs.

Lo fuòc de Sant Joan.

Lo mond que dançan a l'entorn del fuòc.

La musica enfachinanta de Sabòi.

Lo fuòc es bèl.

Lo primièr, un de valent, lo jove que vòl far lo quèco, sauta. 

L'aplaudisson : "ten, n'i a un qu'a sautat".

Un segond i va.

E un tresen. 

E lo mond de se cridar o de s'agachar de coa d'uèlh per saber qual i anarà. Puèi de picar de las mans per los que sautan.

"òu, Sandrina, vai-z-i, sauta!

- Nooon, il est trop grand le feu, je vais encore me brûler la cogne."

Puèi aquò s'encadena.

Los joves : un cha l'autre.

Los amoroses : se tenon la man e fan un vòt plen d'amor, ne soi segura.

Los enfants : los dròlles, un cha l'autre, plan orgulhoses e las dròllas que se dònan la man e que sautan a doas o tres a l'encòp.

Lo papà amb sa drolleta.

La mamà amb son drollet.

Lo regent amb un escolan a cada man.

I a lo que vòl sautar, que corrís e que s'arrèsta just abans. La peta.

I a lo petós que sauta mas sul costat, ont la flama es pichoneta.

I a l'artista que fa una cabriòla.

I a las dròllas que cridan. 

I a los joves que fan las figuras apresas al skate park.

I a los vièlhs qu'espèran que las flamas siagan pas tan nautas.

I a los que prenon un quilomètre de vam.

I a los que perdon una sabata.

I a los que sautan a contra direccion e que se fan repotegar pels autres.

I a los "me tenes la saca"?

I a los "me gardas las sabatas?"

I a la que pren tan de vam de la peta qu'a que, quand sauta, arriba dins los braces del tip qu'agachava en fàcia sens pas res demandar. (Ieu per exemple...)

I a aquela que sautèt amb un tipe, que lo tipe dins una error de manòbra, li agantèt la camisa, los botons petèron e te sautèt lo fuòc a mitat nusa. Espèri que i aurà pas de fòtos, espèri que i aurà pas de fòtos, espèri que i aurà pas de fòtos. 

Un còp de mai, lo fòl aviá rason.

Sauta!

Bona Sant Joan a totes. 
Plen de vam per sautar lo fuòc!

Anatz legir aqueste article sus la tradicion deth haro a Les ena Val d'Aran.

Yes!!!

Uèi, vau al concèrt de Pascal Comelade e la Còbla Sant Jòrdi. Soi tras que contenta.


Vaquí çò que m'espèra:


Pascal Comelade & Cobla Sant Jordi live in concert 2011 de bjarke svendsen sus Vimeo.

Entre Comelade que tròbi genial e la còbla qu'es la formacion musicala ideala, ME VAU RE GA LAAAAAR!




Podètz escotar lo cd sus deezer.

LaMarieta e EnPeredelaSauma, pensarai a vos :)))

Astrologia

Coma cada setmana e coma cada jorn, ai pas legit mon oroscòp.

Mas, ai Jupiter dins la Luna. O sai pas qué, sai pas ont. En tot cas, aquò's terriblament bon.

Primièr, i a agut aquel tipe que m'agrada de charrar amb el.

Puèi, i aguèt aquel autre tipe que m'agradèt de charrar amb el.

Puèi, i aguèt aquela jornada fantastica a Argellièrs per lo Total Festum Max Roqueta. Espèri aver lo temps de ne tornar parlar. 

Puèi, mon-autor-preferit-que-l'aimi m'escriguèt per m'encoratjar a escriure amb un SMS que vos disi pas coma m'esmoguèt (s'imaginatz de causas coquinas, banda de porcasses, avètz perdut!).

Just aprèp, CNN me telefonèt per far una entrevista a l'autora del blòg amb de questions que i sabiái pas respondre mas que volián dire "you are writing the best blòg all over the world, would you like to come to the CNN studios for an interview please?"

Puèi, ai començat de trabalhar La Carga de las Ajustas a l'autbòi. Un sòmi que comença de se far realitat.

Puèi, i aguèt la Fèsta de la Musica ont joguèri sus un empont sens me cagar dessús e miracle, en bufant corrèctament dins aquel autbòi. E davant de monde que coneissiái!

Puèi, i aviá aquel tipe que quitava pas de m'agachar mentre jogavi e que capitèri de pas me perdre dins mos dets e mas nòtas. 

Puèi, i aguèt aquel tipe que coneissiái pas, que me coneissiá pas, que me sorisiá de longa e que me diguèt que jogavi plan e que mos vibratos èran polits (Fant! mos vibratos s'ausisson! Blanqueta!!!)

Puèi, i aguèt lo polit musicaire, polit, brave e bon musician, lo del risolet que quand lo vesi me disi que sa femna a d'astre, que me felicitèt,  aital, perque passavi per aquí e que m'avián ausida jogar just abans.

E coma responsa a mon actitud timida e modèsta, lo tipe que coneissiái pas , savi, me faguèt: "È, escota, è, de compliments, ne mancam totjorn, alara quand te'n fan, pren-te-los." 

Benlèu que l'estiu fai virar la ròda. Vau anar cremar un parelh de ciris a la Saleta.

Matin forra-borra d'un jorn de fèsta de la musica

Escoti de sardanas de bon matin.

- T'estones pas aprèp se tròbas pas un tipe per te suportar.

- E ben? La sardana, aquò m'agrada.

- E ben tròba-te un tipe que carga d'espardelhas e que compta quand sauta. 

I vau pensar que las espardelhas, es la cauçadura mai sexy del mond per un òme (enfin aquò depend de l'òme, e), las espardelhas normalas, pas las que cal cordilhar.
Ara qu'arriba l'estiu, comenci de ne veire e aquò me bota de bona umor per la jornada. 

Quand serai granda, me cromparai un flabiòl, es l'instrument que fa lo "tidoditododo" a la debuta de cada sardana. 

Lo grand Pascal Comelade jòga deman de ser al Clapàs e ai pas de plaça. Soi una colhassa.