Òbras a l'ostal : arranca o raca.

L'estiu passat, me crompèri un ostal.

Uèi, uèch meses aprèp mon arribada, ai descobèrt dins lo garatge que sul plafond, i aviá marcat la data de construccion : "22-6-1967". 

E la decoracion que i aviá quand arribèri, e ben èra de l'epòca tanben! 

Aviái dos meses per melhorar d'unas causas. Las prioritats : aver un burèu e una cambra. 
La rèsta? Veirem mai tard!

Primièr de tot, me caliá tirar la tapissariá de la cambra. 
Èra pas possible, i auriái pas pogut dormir dins aquela cambra que t'i aviá una tapissariá de las florassas multicolòras que m'auriá fach far un molon de cachavièlhas. Agachatz-me aquò :

Qual es lo con que lancèt la mòda de tapissar los plafons? 

Potons a l'autor catalan mai conegut d'aqueste blòg

Se somiatz de li far un poton a l'autor catalan mai conegut del blòg,  anatz lo dissabte 13 d'abrial a Perpinhan ! 

Manjar al país: la carn

La carn de vaca e de vedèl, la crompi per cartons de 5kg a un païsan de Lengadòc-Naut que la me pòrta a l'ostal.

La bèstia es abalida a Angles (Lengadòc Naut), portada, tuada, plastificada e encartonada a l'escorjador de Puèglaurenç (Lauragués) e manjada a Chicago de Lengadòc. De sa naissença a mon cagador, aurà fach mens de 200 km.

Lo prètz : 12-13 €/kg

Solid, cal aver un congelator :)





Mas nos cal manjar los animals?


Eating Animals, entrevista amb l'autor

TESTejar

L'autre jorn anèri a la facultat de letras per una serada organizada pels estudiants del Medòc. 

Èra un concèrt de Christian Almerge, sabètz "Test".

Test, los aviái pas jamai vistes en concèrt, ai pas los CDs, ai pas telecargats illegament los MP3, mas coneissiái, que Test es ma magdalena de quand agachavi Viure al País quand èri adolescenta que metián de clips de Test a la fin e amb lo paire, aquò nos fasiá rire.

E l'autre dimars, a la facultat de Montpelhièr, me re-ga-lè-ri! Èra un ambient intim e ròck'n'ròll. La sala de la facultat, i a pas d'empont, enfin si, i a un empontet de quinze centimètres, aquò fa que lo public es tot pròche del grop e lo grop es dins lo public, o lo public dins lo grop, una proximitat amistosa que, o cal plan dire, es tras que simpatic lo Cristian Almerge e sos musicaires tanben! I aviá pas gaire de monde, un trentenat o quarantenat de personas, mas de mond que coneissián lo "repertòri", lo fan club de Test se volètz e eriam totes d'a fons. Passèri una serada excellenta e passèri la setmana a cantar "Pren un formatge e un crostet / Un pauc de vin dins ton pichon panièr / Mas atencion de pas trapar lo lop / Tanlèu qu'arribaràs a destinaciooooooon"

A despart de cantar los tubs I Love Cagaròls, Massey Ferguson, E ieu e ieu ieu, a me'n petar la votz, riguèri plan. Quina autoderision que t'an, fa de ben de veire de mond coma aquò.

Massilia Sound System, los Fabulous Trobadors, La Talvera, Nadau, Claudi Martí, Mans de Breish, e ara Test, vaquí, me sembla qu'ai vist totes los grops mitics occitans. Ara, pòdi morir.

Bon avètz comprés, soi super fan.

E n'i aviá de supersuper fans! D'unas se faguèron far d'autografs sus las popas: 

e ieu faguèri la fòto de pès :

e per far biscar totes los fans, capitèri de raubar lo plectre del sénher Almerge

(ò! lo Benazet Ros tot jovenòt!!!)


Granmercés al lobby audenc del Medòc per l'organizacion de la serada!

Periple a Maiano : Cresi

Embé l'autor catalan mai conegut d'aqueu blòg, après Malhana, nos petèt d'anar au CREDDO a Graveson. Lo Creddo aquò's lo Centre de Recerco, d’Estùdi, de Doucumentacioun e de Difusioun d’O.

12, avenguda Chabaud. A Graveson, d'avengudas, n'i deu pas aver una molonada... La trobarem.

E la troberiam.

E troberiam l'ostau dau Creddo

Èra barrat.

Embé un mot sus la pòrta.

La clau es au trauc. Je répète. La clau es au trauc.

Cèrca que cercaràs la clau, la trobaràs pas! 

Agacheriam de'n pertot e ren! Pas de clau! Pas de trauc! Pas de creddo!

E, sus la pòrta, un autre papièr :

Una autora nimesenca subreconeguda èra passada una ora abans! 


Soi segura qu'es ela que l'a emportada la clau. 

Sincretisme

Manjar al país : l'òli

L'òli, lo crompi a un collèga qu'a d'olivièrs e que pòrta sas olivas a l'excellenta cooperativa de Clarmont. Es un òli plan bon que descubriguèri fa quauques annadas. 

Es un pauc car: dos o tres còps mai car que d'òli made in Spain, mas la qualitat, la pagas ma paura Luceta. Per ara, coma soi pas rica, fau amb doas botelhas d'òli : un òli made in Spain e un òli made in Clarmont segon çò que mangi. Per lubrificar far còire quicòm e qu'arrape pas a ma padela Tefal, meti d'òli espanhòl e quand fau d'ensaladas o de pan alhat, meti d'òli de Clarmont.

Dels olivièrs a la cooperativa al garatge del collèga fins a mon ensalada o mon entrepan, las olivas fan mens de 100km.

Lo prètz : 12€ lo litre, es mens car en cò del collèga productor que a la botiga, en mai d'aquò, quand es la sason, lo collèga me dona totjorn un parelh d'ensaladas, de tomatas o quicòm mai!

Per comparason, l'òli que crompatz a la Jonquera a 15€ lo bidon de 5l, ven d'Andalosia e quand la cargatz dins l'auto, a ja fach un milierat de quilomètres. Ai pas trobat d'articles sus internet sus la qualitat de la cultura oleïcòla andalosa, sabètz quicòm aquí dessús?

L'òli de Clarmont, la podètz crompar en linha, la que m'agrada mai es la Verdala! 

L'eslip dau Vesin : avanci!

Mèfi, mèfi!

Aquò avança per la futura resolucion del mistèri de l'eslip dau vesin!

L'autre jorn que venguèt pagar lo loguièr, lo desvestiguèri, sauvatja, li faguèri l'amor e ai gardat l'eslip en trofèu demorèt un brieu a charrar a l'entorn d'un bon cafè liofilizat. E al fial de la discutida que consistís de mon costat a pensar pas que tres causas en bocla: "mas qué li vau dire?", "poiriam  èsser amants, seriá practic" e "cossí li demandar per l'eslip?", ai descubèrt qu'avèm dos punts comuns. 

Lo primier: fasèm las crompas al meteis endrech. Enfin, als meteisses endreches: l'Intermercat e la botiga dels païsans. "I poiriam anar ensem faire las crompas! E aprèp, poiriam bicar!", bon, li ai pas dich, mas i auriá pogut pensar solet! Èri contenta, aquò vòl dire qu'avèm una valor comuna. Mas ieu sabi tanben que fa sas crompas al Lidl e Lidl, es pas bon. Cossí o sabi? Daissa son estòc de sembla-chuc d'irange del Lidl dins lo garatge, i arriba pas tot solet lo botelhon del Lidl dins lo garatge quand meme!

Segond punt comun, e aquí marquèri cinquanta punts d'un còp amb la question mai eficaça que l'estrip tease integral: "volètz de chocolat?". Li agrada lo chocolat! Es un gormandàs! E coma aviái crompat de chocolat del bon, se regalèt. "Se cal far plaser dins la vida! Bicam?". E de dire "a mas se comenci, la vos tombi la plaqueta", "es pas grèu, n'i a d'autras". 

Leiçon d'educacion nº1 : quand lo mond te ditz "o pòs manjar tot", o manges pas tot, malurós, aquò se fa pas! 

E el mangèt tot lo chocolat. 

M'a manjat tot lo chocolat, es la debuta de l'intimitat aquò, vertat?

Periple a Malhana : lo Tombèu

La tòca dau romavatge, èra d'anar veire la tomba de Mistral. Seguissètz lo guida de tria... 

E dins lo cementèri, ne legisses d'occitan! 

I a la tomba d'un Frederic Mistral, mas es lo nebot.  

E mai lo monuments dels mòrts es en occitan : 

autres monuments dels mòrts en occitan aquí e aquí

E enfin, lo tombèu dau Mèstre: 

Pas de nom, coma o volguèt Mistral, juste aquò de marcat : 

Non nobis, Domine, non nobis,
Sed nomini tuo
Et Provinciæ nostræ
Da gloriam.

Moun Toumbèu 

Souto mis iue vese l'enclaus
E la capoucho blanquinello
Ounte, coume li cacalaus,
M'aclatarai a l'oumbrinello.

Suprème esfors de noste ourguei
Pèr nous sauva dou tèms que manjo,
Empacho pas qu'aièr o vuei
En long oublid lèu-lèu se chanjo !

E quand li gènt demandaran
A Jan di Figo o Jan di Gèto:
"Qu'es aqéu domo ?" Respoudran:
"Aco is la toumbo dou Pouèto.

Ero un que faguè de cansoun
Pèr uno bello Prouvençalo
Que ié disien, Mirèio: soun,
Coume en Camargo li mouissado

 Escampihado un pau pertout...
Mai éu restavo dins Maiano
E lis ancian dou terradou
L'an vist treva nostis andano."

E pièi un jour diran: "Ero un
Que l'avien fa rèi de Prouvènço...
Mai de soun noum li grihet brun
Canton soulet la survivènço !

Enfin, à bout d'esplicacioun,
Diran: "Es lou toumbéu d'un mage,
Car d'uno estelo à sèt raioun
Lou mounumen porto l'image."

Frederic Mistral, Lis Oulivado, 1907

Manjar al país : lo chuc del matin (non, es pas sexual!)

Fins ara, lo matin beviái de chuc d'irange. 100% pur chuc que los nectars o autres, es de mèrda. 
Chuc d'iranges d'Espanha. Qu'es mens luènh que Florida o Israèl. 

Mas dempuèi doas setmanas, ai remplaçat lo chuc d'irange en brica per un cubi de chuc de pomas audencas.
Ai lo cubi dins lo refregidor e fai tirar!
Lo chuc es tras que bon, pas subresucrat coma es sovent lo cas amb lo chuc de poma, es mai car que lo chuc d'irange marca blanca 100% pur chuc, mas es ben melhor, e i tròbi pas d'aliens dedins. 
Lo prètz : 2,56€ lo litre.

E beure de chuc de poma al cubi, n'es un de concèpte!