Un an aprèp.

I a tot just un an vos contavi ma serada electorala per las municipalas. 

Uèi, èri assessora a mon burèu de vòte.

Un an aprèp mon adesion al Partit Comunista.

Passèri quauques jorns a tractar, a metre de papièrs dins de bóstias, a parlar al mond dins mon barri. A véncer ma timiditat e ma vergonha e dire, risolet als pòts: "Bonjorn, sabètz que votarem lo 22 de Març per lo Departament? Ieu vòli pas que la politica de la vila s'aplique al departament! Anatz votar." A charrar amb lo mond, a se far escampar, a charrar, a agachar, a espinchar, a comprene, a ensajar de comprene. Me faguèri pas gaire escampar. Tombèri pas sus de mond que me diguèron "tira-te d'aquí, ieu vòti Front Nacional". 

Un an que vivi cada jorn l'extrèma drecha. 
Un an que cada dijòus, i a una aficha novèla al cap de la carrièra. Zemmour, la peticion contra l'aglomeracion, lo pistolàs... 
Un an que cada jorn, descubrissi la missanta idèa novèla del conse.
Un an que cada quinze jorns, tròbi dins ma bóstia un jornal municipal vengut un jornal de propaganda d'extrèma drecha. 
Un an qu'ensagi de dire al mond coma l'extrèma drecha es dangierosa e perniciosa. 

Uèi, soi assessora. 

Lo president del burèu del vòte es... lo mostachut de l'an passat. 
Qu'ara es adjunt, carga l'eissarpa quand i a una fòto de faire e soritz quand son conse tant aimat parla.

Lo tipe serà plan agradiu e simpatic tota la jornada. 
Puèi sa filha que ven votar. Li fa un poton perque aprèp se'n tòrna al Clapàs per la setmana.
Puèi i a son paire que ven votar, es plan vièlh, a plan mai de 80 ans. Li ditz "Papà". E lo vièlh de demandar "e per Mamà, cossí fau per votar per ela?" A una procuracion lo marit. E lo mostachut de dire "papà", "mamà". 
E mai los rancis an de parents, te dises.
E lo tipe de charrar, de galejar, tras que simpatic. T'a portat de qué far lo cafè e de croissants per lo burèu.
Te demandas de qué i fa lo mostachut amb aquela racalha d'extrèma drecha. 

Quand arriba lo despolhament, sabes que lo FN arribarà primièr. 
Mai que primièr. 
1093 inscriches. 
488 vòts. 
10 nuls e 10 blancs. 
Sus 468 butletins, 234 son pels candidats FN. 
50%.
Un còp de mai. 

O sabiái.
O sabiam.

Soi pas enrabiada. 
La colèra e lo tristum de l'an passat, i son pas mai. 

Ara, me disi que capitam pas de tocar lo mond. 

M'interrògui. 
Perqué lo messatge de l'extrèma drecha passa e pas lo nòstre? 
Perque lo mond aderisson mai a sas idèas que non pas a las nòstras? 
Cossí far per cambiar la dinamica? 

Lo Front Nacional va vent en popa. 
S'arrestarà? 
Benlèu pas.

E abans de clavar lo burèu, lo mostachut te ven parlar. 
Te ditz que fin finala, acabarem totes per comprene qu'an rason e que nosautres tanben i aderirem. l'UMP, lo PS, es ço mème. Te ditz que sul fons, sèm d'acòrdi. 
E ben non, i a de valors que sèm pas d'acòrdi.
Alara, li demandas. 
Perque tota la jornada, te siás tafurada a perpensar "se'n deu pas trachar, o deu pas veire."
- Mas quand lo vesètz lo jornal municipal, vos tuèrta pas?
- Non, non, pas res me geina.
- Pensatz vertadièrament que lo Front Nacional es un partit altruista? 
- Òc. 
Me parla, ensaja de me convéncer de venir rescontrar lo mond del Front Nacional besierenc que son de mond onèstes e coma cal. 
E la direccion del Front Nacional? Los micro partits, los "derapatges", las embrolhas financièras?

Capitèri de parlar amb el sens m'enrabiar, sens aver enveja de lo tuar e sens capitar de lo far cambiar de vejaire. 

Pensi que s'engana, pensa que m'engani.

Uèi, plorarai pas. 
Uèi, dormirai plan.
Deman, tornarmai, me desrevelharai dins un país malaut.
E,  tornarmai, me demandarai cossí cambiar las causas.

Ara, pensi a las lagremas que me ragèron dijòus quand èri a agachar lo documentari No habrá revolución sin canción e, nostalgica d'un periòde qu'ai pas conescut, me canturlegi "De pie, cantar, que vamos a triunfar. Avanzan ya banderas de unidad, y tu vendrás marchando junto a mí..."

La teologia de ma grand

"Tuar un mescresent e aver 40 femnas al Paradís, me vas pas dire, cal èsser un pauc con per i creire a aquò. E poiriá pas far un òme amb 40 femnas! De qué ne fariá d'aquelas 40 femnas aquel òme solet?" Lucienne, 90 ans.

de l'utilitat de la premsa gratuita de la sortida de la gara

Quand sortisses de la gara a Montpelhièr, o quand i arribas, as de mond que te donan de jornals gratuits. 
N'i a tres de jornals gratuits al Clapàs. 

Ne legissi pas cap. Que soi una reborsièra.

E aqueles jornals gratuits, i a de mond que ne fan la colleccion: te los prenon, quatre o cinc exemplaris de cada títol e, tranquillon Milon, se'n van amb un quinzenat de jornals jol braç. Òu, es pas perque es a gratis que te los cal colleccionar! 
Soi lenga de pelha ;) ne fan la distribucion al trabalh. Comprenètz plan, i a l'oroscòp e de sudokus a gratis cada jorn dedins!

As tanben lo mond que ne prenon un, te lo fulhetejan e te lo daissan dins lo tram o lo tren, aital los autres lo legisson tanben. 

E ben l'autre jorn, en davalant del tren, lo tipe davant ieu, qu'èra a far la coa per davalar del tren, e ben son jornal a gratis, se lo pleguèt e se lo metèt darrièr, dins l'esquina, non, dins lo jean, non, dins l'eslip. 
Putan, lo tipe se fot lo jornal dins la rega del cuol e aprèp te lo passa als collègas!

L'inferroviari, aquò's los autres.

Uèi dins lo tren èri assetada en fàcia d'un tipe qu'èra a legir.

Fins aquí, pas res d'extraordinari.

Primièra contrarietat : capitavi pas de veire de qué parlava son libre. E ieu m'agrada de saber de qué legisson lo mond.

Èra un libre genre manual cossí èsser o cossí faire. Amb de fichas tecnicas e de nivèls de dificultats. Amb de dessenhs que presentavan d'esquèmas e de « workshops», Ja workshop, sabi pas de qué vòl dire. Una botiga ont se vendriá lo trabalh ? Quincanèla immediata.

Segonda contrarietat : la carvata amb de flors de lis dessús. Non, aquò pòdi pas. La quita carvata es de tròp. Mas se en mai d'aquò la causisses amb de simbòls rancis...

Tresena contrarietat, la pièger, que manquèri de me levar per l'emplastrar lo tipe : la lectura Roland Garròs.

Lo tipe, per legir, bolegava lo cap. Lo cap seguissiá la linha. Normalament quand legisses, son tos uèlhs que la seguisson la linha e que van d'esquèrra a drecha puèi que tòrnan a esquèrra puèi van a drecha. E ben el non. Es un organisme geneticament modificat, lo tipe e los pòt pas bolegar los uèlhs. A l'agach fixe, los glòbs oculars tancats e per legir li cal bolegar lo cap. Macarèl, es insuportable, as l'impression d'aver un chin fals d'aqueles que son sus la mala de l'autò. E tu ensajas de te concentrar, de legir, mas de coa d'uèlh lo veses lo cap del tipe que va d'esquerra a drecha, de drecha a esquèrra puèi d'esquèrra a drecha.

E ben tres quarts d'ora a aver un tipe que capeja Roland Garros davant tu, aquò's longàs.

Se pleguèt lo libre que capitèri pas de ne veire lo títol.

Trobar people

- Macarèl de dieu, un tipe que se ditz comunista pòt pas èsser amb una radassa de l'UMP! 
- Ben e se s'aiman? 
- Non! Es coma l'autre jornalista! Pòs pas enfifrar lo nº2 del Front Nazional sens èsser un bocin d'acòrdi amb sas idèas! 
- ...
- ben ieu m'anariái pas far la tombareleta amb un tipe de l'UMP o del FN! E tu, tè, bicariás amb ieu foguèsse de l'UMP o del FN? 
- Çò segur es que foguèsses de l'UMP o del FN, t'encuolariái plan melhor.

primièra frasa de Lo filh del Paire d'Ives Roqueta

"Lo Bon Dieu èra plan deprimat."

lo diable dins l'estable

Soi la sola d'i veire un pentagrama inversat a aquesta grèpia? 

Longtemps je me suis touchée de bonne heure

Longtemps je me suis couchée de bonne heure e longtemps me desrevelhavi la nuèch e dormissiái pas. 
Al mai luènh que capita de tornar ma memòria, me vesi a cinc ans, benlèu quatre, dins ma cambra, aquela cambra plan granda, soleta, la nuèch, desrevelhada, los uèlhs dubèrts, a pantaissar, a soscar, a me faire totes los films possibles e a trobar molon de questions e paucas responsas, sens faire de bruch per pas desrevelhar l'ostal.

Soi totjorn estada insomniaca.

Dempuèi pichoneta.

Mai granda, legissiái.
Legiguèri dins las nuèches d'insomnia totas las questions del Trivial Pursuit, e mai d'un còp! 
Es benlèu per aquò que ganhavi a cada còp. 
Non, chicanavi pas! Es just qu'aviái pas grand causa de legir a l'ostal.... 
E legiguèri totes los volums de Tout L'Univers (ne tornarai parlar!)
Ara que i pensi, fin finala, benlèu qu'aquela insomnica cronica, li devi d'aver sachut tre pichoneta un parelh de causas e de legir lèu e plan...

Al collègi, escotavi a la chut-chut la ràdio. RFM mai que mai, una ràdio de vièlhs, que li devi tota ma cultura karaoké o France Info, me pivelava son biais de s'arrestar jamai. Supausi qu'a l'ora d'ara, alucariái la tele e m'empegariái davant BFM que me mantendriá en apnèa de sòm... E fasiái mos devers tanben. Quant trabalh te faguèri pas entre 3h e 6h del matin! 
Una costuma de las missantas que servèri fins i a pas tant de temps qu'aquò...

Un còp venguda granda, l'insomnia, quand dormisses amb qualqu'un mai, es complicada de gerir. Te pòs pas levar coma vòles, pòs pas faire lo oai costumièr. Que ieu respecti lo sòm dels autres. Ai tròp de problèmas de dormir alara quand quauqu'un dormís, lo vòli subretot pas desrevelhar. Lo dormir es sacrat! 

Per astre, pendent d'annadas, capitèri de profiechar de mon insomnia per far quicòm mai. Foguèron plan paucas las annadas ont demoravi al lièch a tornar virar coma un pòrc malaut.
As totjorn un con per te dire "ben, as pas que de tornar dormir". Conàs. Es lo principi de l'insomnia, te pòs pas tornar dormir. Cossí fonciona aquò? O sabi pas. Faguèri pas de psicanalisi aquí dessús (ni sus la rèsta) e legiguèri pas la literatura especifica. Sosqui ja pro e vòli pas analisar lo perqué ni lo cossí dormissi pas quand dormissi pas. Lo problèma es la manca d'oras de sòm. Que la Natura nos a programats per dormir una brava part de la nòstra vida e quand as pas tas oras, es un pauc coma per la retirada, te las cal trobar endacòm mai. D'aquí la siestassa de la dimenjada. Moment conegut coma "legissi sul lièch lo dimenge de tantòst". Costuma que servèri fins i a pas gaire de temps.

A un moment, lo tipe d'a costat dins lo lièch èra insomniac el tanben. Quin emplastre un insomniac! 
E plan segur, capitaviam pas de sincronizar nòstras insomnias. Aquel emplastre me desrevelhava "per accident", genre "tròbi pas lo lum", "ai mèrda la comòda", "ai, mèrda, lo pè del lièch", "ops, ai fach tombar quicòm", o a tornar virar coma un pòrc dins lo lièch. Del còp, bicaviam. Èra pas mal fin finala ;)

E puèi, un jorn, me diguèri qu'aquò bastava. Pas mai possible ni acceptable d'aver lo cap dins lo cuol per tres oras passadas a non dormir. Vaquí los quauques cambiaments que fa que passèri l'annada 2014 a dormir puslèu plan coma cal : 
- la tisana per dormir, ont i a marcat "sòm" o "bona nuèch" dessús.
- pas de siesta. Jamai de la vida. Mos penequets a ieu fasián totjorn tres oras minimum. Non! A-ca-bat
- oraris regulièrs e decents. Pas mai se colcar la dimenjada a l'ora que me lèvi la setmana.
- pas mai d'ecran abans de dormir, mai que mai, atudar lo telefonet.
- pas d'ecran en cas d'insomnia, d'aquí la baissa efectiva de messatges sul blòg ;)
- pas se levar en cas d'insomnia, òc me pòdi tornar dormir e vau tornar dormir
- far desaparèisser l'ora. Se me desrevelhi, sabi pas l'ora qu'es. fa benlèu una ora que dormissi, benlèu uèch, o sabi pas. Lo revelh a pas tindat? Alara, cal tornar dormir, e rau!
- respiracion centrada sus mon emboliga, que d'unes l'apèlan meditacion, ieu l'apèli pas, que, tre que comenci, ronqui coma un camionaire.

E...
Al mes de decembre, per de rasons poiridas, tornèri manjar tot plen de salopariás qu'aviái completament abandonadas: biscuèches, carn, carnsalada, pan, kebab, formatge. E bim, qual tornèt tranquillon Milon dins ma vida? Dòna Insomnia! E tornèt pas sola, non, non, non. Tornèt amb sos collègas sòmis cons e cachavièlhas.

Del mai va, del mai soi convençuda que l'alimentacion es la basa de tot!

Enfin tota aquela teoria per romegar que fa tres nuèches que cluqui pas en causa d'una dolor missantassa a la garganta!

Mas tre que serà partida l'angina, tornarai metre en plaça lo protocòl "aquí (dormis)sèm ben"

de còps que i a legissi tròp lèu

2015, primièr problèma.

PERQUÉ AQUÒ MARCHA PAS AMB IEU? 
PERQUÉ? 

Demandèri al Paire Nadal un Bamix especial per far la maionesa e l'alhòli, que amb los bateires normals o a la man, aquò monta pas jamai.
Fau tot coma sus la video e t'ai un liquidàs jaunàs.

PERQUÉ AQUÒ MARCHA PAS?

De qué faguèri dins una vida anteriora per meritar aquela malediccion?

Ai ja la malediccion de pas capitar de cóser amb la Singer. Basta non?

Me vòli far d'alhòòòòòòòòli !

Depression nivèl 20.