Gileta (2)

Lo jorn del senhor, crompa los pastissets en cò de Renato, lo melhor pastissièr del país.
Renato te fa de pastissets individuals de totas las colors, amb de noms exotics, amb de formas que te demandas cossí aquò fa per téner, amb d'ingredients de sas pas ont. E davant cada pastisset, i a una etiqueta escricha pichon amb los ingredients e cossí son utilizats e solament de lo legir lo descriptiu del pastisset, aquò te fa encara mai bavejar que lo pastisset que veses.
E Gileta ditz a la vendeira "ne prendrem quatre de pastissets". 
Q U A T R E ! 
O fant de lop, ne pòdi prene dos! 
Ne manjarem per dinnar E per sopar ! 

La tortura, es de causir. Que ieu te los voldriái tastar totes ! En mai d'aquò, Renato te los càmbia los pastissets amb las sasons e ieu t'ai paur de los poder pas tastar totes.
Urosament, ne prenèm quatre de diferents e n'avèm tastat uèch ja. Benlèu que capitarem de los tastar totes abans lo cambiament de sason ? 

Ten, me caldrà far 20 000 passes uèi. 

Gileta (1)

Lo primièr jorn, en plaça de me portar de flors, me portèt cinc plaquetas de chocolat negre crompadas al melhor chocolatièr de la vila.