Nàpols - VI-7 - p.103 > p.104

06/08/16 - Avion de retorn Nàpols- Barcelona, sèti 26 C

Vaquí, soi partida de Nàpols. 
Ben contenta d'i aver passat aqueles quauques jorns, frustrada de demorar pas mai, amb l'enveja d'i tornar, amb l'enveja de tornar estudiar lo latin, l'Antiquitat e l'italian.

Aqueste quasernet, i ai pas tot contat, es lo primièr d'una seria de quasernets de viatge que farai quand anarai de viatge.

L'arrèsti aquí, endacòm en dessús de Mediterranèa. 

FIN

Nàpols VI- Fòtos Forra borra jorn 6

Nàpols - VI-6 - p.101> p.102

06/08/16 - 15h03 - Restaurant Aeropòrt Nàpols


100 paginas d'escrichas sus mon quasernet. Ma tòca èra ochanta, blanqueta! 
Descubrissi un biais novèl de contar ma vida, en amont del blòg. 
Descubrissi un biais novèl de soscar a çò que se passa. 
Descubrissi un biais novèl de se sovenir de las vacanças.
Dins aqueste quasernet, ai començat de metre las bilhetas e las informacions de çò visitat. Farai aquò per totas mas vacanças, metrai aquò dins una boita de cauçaduras e quand serai vièlha, la dubrirai amb emocion e nostalgia. E quand serai mòrta, donatz-la al Cirdòc, d'ont serai, agacharai los archivistas me maudire en galerar a ensajar de me legir.
Es un bon programa.

Nàpols - VI-5 - p.95 > p.100

06/08/16 - 14h45 - Aeropòrt Nàpols - Restaurant

Vos diguèri qu'aviái acabats los ebooks telecargats per las vacanças. Vaquí çò qu'ai legit dempuèi diluns: 


Il en faut peu. Petites histoires pour être heureux de William Réjault. Legissi d'un biais regular son blòg , legissiái los blògs qu'aviá abans : Ron l'infirmièr en 2005. Es un modèl per ieu. Son seten libre foguèt pas una suspresa , que la màger part dels tèxtes, los aviái ja legits sul blòg, mas malgrat aquò, es estat un chale. Es un libre que fa de ben. 


Vous n'aurez pas ma haine que me soveni pas l'autor. De tèxtes d'un òme que sa femna, l'an tuada al Bataclan e l'òme conta sa vida amb son nenon aprèp aquela catastròfa. Benlèu avètz legit lo tèxt siue que virèt fòrça sus Facebook que s'acabava sus aquela polida frasa "vous n'aurez pas ma haine". Es pas lo libre de l'annada mas se legís plan e fa de ben de legir un discors intelligent dins una situacion tan dificila. L'autor es un tipe coma cal ! 

Cinq filles, trois cadavres mais plus de volant, un roman per filhas per l'estiu, es simpa, riguèri, ai ja oblidat cossí acaba. L'autor? Cap idèa! 

Demain les femmes de Bernard Werber. Adolescenta, legiguèri Les Fourmis, tota la trilogia quand sortiguèt, Les Thanatonautes e ai gardat un tendrum grand per B. Werber, lo primièr autor que rescontrèri a la Comèdia dels Libres a Montpelhièr e que me dediquèt son libre. Foguèt un dels grands moments d'emocion de ma vida adolescenta (ne vos parlèri aquí). Legissi pas mai çò que fa dempuèi de temps. E aquí, me diguèri qu'èra l'escasença d'i tornar. De fach, me'n trachèri mai tard, i a tot plen d'ebooks sieus de disponibles, de racontes corts amb la durada de lectura de marcada. "1h", la veguèri pas passar. Me regalèri. Es pas res mas es plan menat, amb, coma o aviái aimat dins los primièrs, una reflexions scientifica. Del còp, vau benlèu legir d'autres libres sieus. 

Aqueles quatre libres acabats, aviái la causida entre los classcis qu'aviái telecargats gratuitament e comencèri Le Grand Meaulnes d'Alain Fournier, ne soi a la mitat e me desagrada pas. Fasiá moment qu'aviái pas legit de literatura francesa. 

D'aver pas agut accès a internet, e malgrat la preséncia d'una tele dins la cambra, ai redescobèrt la plaser de legir, d'engolir totas aquelas paginas... Quand aurai acabat d'escriure, tornarai a las aventuras d'Augustin Meaulnes. 
Augustin, quin polit nom! 

Nàpols - VI-4 - p.92 > p.94

06/08/16 - 14h33 - Ristorante - Aeroporto internazionale di Napoli


Ièr, aprèp Paestum la magnifica, 1h30 de treno regionale e 30 minutas de metro, arribèri a Pozzuoli- ont i a una brava vista sus la baia- per anar a la Solfatara, un volcan en activitat.
I retrobèri las meteissas sensacions, oblidadas, de quand aviái tretze ans. Aquela pudesina d'uòu poirit que te balha lo racavòmit.
Aquela curiositat per aquela fanga que bolhís. 
AQuel "ò fant ai mancat de me cremar" en sarrant la man d'aquel sòl jaune que fuma. 
Aviái oblidat lo bruch que fa. Es aquò que m'estonèt mai que mai, mai que la temperatura del sòl jols pès, mai que d'èsser a dintre d'un cratèr, mai que l'aspècte lunaro-desertic. 
Dins la fanga que bolhís, i a doas bacterias que subrevivon... Los mistèris de la natura! 
Just a costat, i a un campatge. Quina idèa de fotre un campatge a costat d'un volcan que bolhís. Mas dison que l'aire es bon pels palmons e seriá afrodisiac.  Rai, los preses son pas donats... 

Soi contenta d'i èsser anada a la Solfatara, ai vist que soi pas gaire diferenta de l'adolescenta que descobrissiá lo mond.

Nàpols – VI-3 – p.89 > p.91

06/08/16 – 14h23– Aeropòrt de Nàpols – Taula restaurant San Gregorio

Las mosaïcas m'avián ja plan impressionada in situ. 2000 ans e que sián encara tan polidas. Demorèri bocabadada davant una que fa 6x3m, mai d'un milion de pichons cairats. Quin trabalh !

Passèri un moment a fotografiar lo « gabineto secretto » ont se tròba tota l'iconografia erotica o pornografica retrobada. Mon dieu, que m'agradèt ! De vièchs subredimensionats, mentre que sabèm que las estatuas de l'epòca an totjorn una quequeta pichoneta…

De chibres, ne vòs, aquí n'as…. L'industria del cinèma pornografic a pas res inventat e los fantasmas masculins èran ja los meteisses a l'Antiquitat. Perque, o cal plan dire, totes aqueles zguegues, totas aquelas estatuas, totes aqueles dessenhs, las escalpraduras, tot aquò representa de mascles.

Quid de la femna ?

Quid de las popas ?

Quin de la Santa Pachòla ?

Pas grand causa.

Retendrai del Gabinete Secretto aquela estatua de Pan e la cabra.

E aquel cadre amb un vièch magnific « hic habitat felicitas »

In phallum veritas ?  

Nàpols – VI-2 – p.83 > 88

06/08/16 – 13h55– Aeropòrt de Nàpols – Taula restaurant San Gregorio

Soi arribada ben d'ora a l'aeropòrt per aquela istòria de saca e de pèiras. Quin rambalh per quatre calhaus raubats a un volcan !
Ma saca d'esquina l'aviái cargada coma cal : los vestits, los aviái quichats per poder emportar un pauc de formatge… A costat del B&B, i aviá una botigueta amb un molon de produches tan bons uns coma los autres, amb un vendeire tras que simpatic. I passèri a 9h del matin.

Aviái decidit de pagar lo suplement marcat sul bilhet « Si se superan las medidas permitidas, tu maleta será facturada », alara, la saca, la carguèri coma cal.

Al check-in, lo tipe me ditz que va plan, ma saca pòt passar coma bagatge de cabina (what ? Es lo doble d'ample de çò permés ! Aquelas règlas serián pas que de vent ?) 

Alara li demandi per mas pèiras, me ditz qu'aquò o sap pas. 

Me prepausa de cargar la saca dins la mala de l'avion. 

Quant còsta ? 

Gratuito. 

Tant de lagui per pas res. Ara espèri que me la perdràn pas ma saca.

Me fa estranh d'èsser per l'aeropòrt sens ma saca, ai l'impression d'èsser nusa.

Ara, d'aver degut passar pel check-in me fa esperar mai de 3h a l'aeropòrt, ieu que soi sovent justassa per anar directament a la securitat, aquò me càmbia. Me permet d'emplenar lo quasernet ;)

Uèi de matin, amb ma saca de 9,2kg sus l'esquina (lo check-in, ai agachat lo pes) montèri al musèu Nacional Arqueologic de Nàpols. Daumatge qu'aguèsse agut pas que doas oras, ai pas tot vist, daumatge qu'aguèsse passat una nuèch dificila, que fa que soi tròp lassa per poder escotar coma cal las explicas de l'audioguida, legir los panèus, raubar las informacions dels guidas dels grops.

La segonda decepcion, coma a Ercolano, es que un molon de salas èran barradas, pas accessiblas al public, sens parlar de las òbras prestadas, que a la plaça i as un trauc o, s'as d'astre, una fotografia. Es una granda experiéncia subrerealista d'escotar la descripcion e l'explica d'un tablèu que veses pas :D

O sabi ben mas aquò me suspren e me pivèla tot lo patrimòni qu'an, totas las rèstas romanas que i a. Quand siás pels sits arqueologics es impressionant mas quand siás dins l'endrech ont son totes recampats, l'es encara mai.Las estatuas, pichonas coma majestuosas. De çò que vegèri, çò que m'agradèt mai foguèron las mosaïcas.

La pasta è arrivata.

Nàpols – VI-1 – p.82

06/08/16 – 00h12 – Nàpols – La cambra.

Capiti pas de dormir.

Quicòm que passa pas, malgrat los dos maalox.

Escoti la musica.

Qual a fotut la Macarena dins mon ipòd ?

« Dale a tu cuerpo alegria Macarena que tu cuerpo es pa' darle alegria y cosas buenas »

Eeeeee, ¡ Macarena !

Nàpols - V- Fòtos forra borra Jorn 5

Nàpols – V-2 – p.78 > p. 81

05/08/16 – 12h50 – Paestum – La Basilica Cafè.

M'a portat la pizza abans l'antipasto. Rai, fa pas res. A benlèu oblidat, ai benlèu mal comandat.

A mièja-pizza, arriba mon hamburger di buffala con patatine. A l'engana ! Es coma en espanhòl : l'hamburger es pas l''entrepan mas lo tròç de carn picada, çò qu'en francés apèlan « steack haché ». E ben l'hamburger de buffala me fa pas montar al plafond, de tot biais soi en plen aire.

A 13h15, partirai cap a la gara. I a una longa rota drecha que va de la gara al sit arqueologic de Paestum, m'a ben agradat aquela rota. Vau ensajar d'anar dirèctament de Paestum a la Solfatara a Pozzuoli. Davali a la gara centrala de Napoli e aquí me cal prene un tren pichon cap a Pozzuoli. Farai lo penequet dins lo tren. Espèri que i aurà pas tròp de mond. Aqueste matin, en partir de Nàpols, i aviá ja plan de mond. Aquò m'estonèt, i aviá de tot plen d'Africans, que vendon de sacas, de lunetas, de cenchas, prenon lo tren amb sa carga sus l'esquina : una o doas sacas gròssas gròssas de plastic e expausan aquò a la toristalha. Ièr a Ercolano, un me parlèt, èra de Senegal. Daissar la vida rufa d'alai per embarçar la misèria aquí. Me demandi se fan partida d'un trafic que los faguèron passar en Euròpa e ara los obligan a caminar de km, a carrejar de kilos sus l'esquina e vendre de conariás a la toristalha. I a pas que d'òmes. Crenti que las femnas siaguèsson dins un trafic pièger.

Nàpols – V-1 – p.74 > p. 77

05/08/16 – 12h23 – Paestum – La Basilica Cafè.

Mon tren es pas qu'a 14h, tant val dinnar aquí, emai siaguèsson de restaurants per toristalha.
Ai comandat un hamburger de bufala amb de fritas e una pizza amb de rucula.

Paestum, coma 22 ans fa, m'a esmeravilhada. Dels tres sits arquelogics, es lo que m'agrada mai, e de luènh.
Sèm luènh de Nàpols, 1h30 de tren, e aquò se sentís. La vida es tranquilla, lo païsatge polit e pas tant urbanizat e lo mond aimable.

Lo sit es majestuós amb aqueles temples plantats sus un païsatge, l'impression que pas res a cambiat dempuèi la creacion de la vila, a despart de l'arroinament general.

Pas gaire de toristas de matin sul sit. Benlèu que mai tard dins la jornada aquò s'emplenarà.

La serenitat del sit m'a fach de ben.
M'agrada tant qu'ai demandat a l'ofici de torisme d'informacions d'albergament.
Quand dintrarai a l'ostal, m'entresenharai per logar quicòm aquí. Agacharai sus la mapa ont sèm rapòrt als pòles toristics, pòt èsser agradiu de far de vacanças dins lo rèire país.
Sus la mapa que m'an donada a l'ofici de torisme, i a « Getsemani ». Aquò me parla mas me soveni pas de qué. Al verso, es repertoriat coma « Case di spiritualità e per ferie »
Aprèp dotze jorns sens internet, l'an que ven poiriái far una setmana dins un mostièr. Aquò me'n fariá emplenar de quasernets !

( Retorn a l'ostal: Getsemani, lo coneissi del catequisme, es dins la Biblia: es ont Jèsus prega abans de se far arrestar. POdètz anar visitar Getsemani, es a Jerusalem, pas en Campania... )

Nàpols IV-Fòtos Forra borra Jorn 4