Questions als legeires

Sabètz qué?

E ben ai un legeire psicopata.

Òc, un tipe que legís mon blòg, espepissa cada frasa, cada linha, cada mot.
Puèi pren sos diccionaris. E verifica.

Puèi me manda un email en me dire "aquò's s'escriu pas aytàl, mas aital" e me dona d'arguments, me cita sos diccionaris, sas gramaticas, totas las autras lengas del mond mondial per afortir sas correccions. Coma es mai saberut que ieu, e ben lo cresi. E quand soi ben lunada, fau la correccion. E quand soi pas gaire ben lunada, li respondi un "m'emmèrdas" cort, mas franc. 

Acabi per corregir perque sabi qu'a rason. E puèi, sabi qu'es pas plan de daissar de decas. Puèi coma es pas con, la puta, me flata! Me ditz que "tant de monde" me legisson, ai la pression.

E, legeires — psicopatas o pas —, las vesètz vosautres las decas? 

A rason lo corrector psicopata, me cal me tornar legir e dubrir mos diccionaris quand bloguegi?

Pasmens...

Quand l'exutòri ven exercici, pèrd de son interès.

o português não é cortês > os portugueses não são corteses (enfin, ne sabi pas res...)

Innocenta, cresiái que los plurals catalans, aquò èra una causa complicada. Ben non, perque i a lo plural en portugués, qu'es pièger. Enfin, es benlèu pas pièger, mas lo catalan l'estudièri que lo parlavi ja, e lo portugués, comenci ex nihilo... preni mas ramas e me negui dins la galèra. 

Vos emmèrda pas que me servisca del blòg coma ficha de revision? De vos explicar, aquò m'ajuda a me sovenir... Amic legeire, siás util dins mon aprendissatge dau portugués, soi segura que te fa plaser.

Lo plural, e ben , es la meteissa filosofia que las conjugasons. Perqué far simple quand podèm far complicat e putanièr?

Primièr, i a la causa aisida: pel plural, apondes una S al mot , aquò's aisit, cal èsser italian per pas comprene aquò. 

Puèi,un mot acabat en-ês fa un plurar en -eses, amb envòl de l'accent, coma en lengadocian, aisit again.

Los mots acabats en -r, -z, -n, fan lo plural en -es, coma en castelhan,yes I can.

Puèi...las causas se complican.

Arriban los hilhs de puta amb de tildes dessús. Ben ieu, se i a una causa qu'ai encapada en portugués es "Mesfisa-te de la tilde!". 

Los mots qu'acaban en ão, fan lo plural en -ões. OK. 

Levat de còps. 

Que d'unes mots en ão, fan lo plural en -ães.  

E d'autres mots en ão, fan lo plural en ãos.

Per memòria, me los marqui los salopasses:

o capitão > os capitães; o cão > os cães; o alemão > os alemães

o cristão > os cristãos; o cidadão > os cidadãos; a mão > as mãos.

Edit del 08/01: LaVielha m'a mandat un email, me dona un mejan de pas m'engenar,  mercés a ela! :
Per ço dels noms en -ão, se remarcas plan, los que fan -ões son los que en espanhòl fan -ones (canção - canções, canción - canciones), los que fan -ães son los que fan -anes (capitão - capitães, capitán - capitanes) e los que fan -ãos son los que en espanhòl son en -ano al singular e doncas -anos al plural (irmão - irmãos, hermano - hermanos)

Puèi i a los plurals que vocalizan: los mots qu'acaban en -l, fan lo plural en -is.(es la règla que me fau ieu dins mon cap, sai pas tròp se marcha a cada còp, veirai aquò a la longa!)

o sinal > os sinais; o espanhol > os espanhóis; azul > azuis;

o papel > os papéis; o fiel > os fiéis;

o automóvel > os automóveis; amável > amáveis

o fóssil > os fósseis; fácil > fáceis; o réptil > os répteis

o funil > os funis; o carril > os carris; gentil > gentis

Quand veses aquela tierassa, granmercejas los bastards que son invariables coma lápis, tórax o ourives, los de la smala dels paroxitons qu'acaban en -s o -x...

Ne vos trufatz coma d'un vièt d'ase bolhit? E ben avètz bravament rason! :)

En manca

Me mancan.
Aquò me manca de pas cuolejar dabans l'empont.
Aquò me manca de pas ausir la clarigòla de Fabrici, l'acordeon de Daniel, de los badar tant e mai en me dire "que son booooooooooons!".



Los aimi.
Los languissi.
Ai lo Talvera Blues.

uèi, es Istòria.

Fin de novembre se joguèt a Seta una peça de teatre que manquèri. La voliái veire perque parlava de quicòm que coneissiái pas gaire: la jornada dau 17 d'agost de 1893 a Aigas Mòrtas. Aquel jorn d'aquí,  obrièrs per la Companhia de la Sau, de franceses tuèron d'italians; al procès, foguèron totes inocentats. 

Alara, crompèri lo libre d'un istorian sus aquela istòria. E faguèri plan:) Me regalèri tot de long: de la presentacion dels protagonistas de l'istòria: los d'Aigas-Mòrtas, los trimards sasonièrs franceses e los trabalhadors sasonièrs piemonteses, de l'explicacion del debanament dels faches, de l'analisi sus la construccion de l'identitat francesa, de çò que demòra dins la memòria colectiva, de las explicas sus las repercussions internacionalas.

Es clar, complet e plan escrich, e en mai d'aquò i a d'imatges:)

Ten, per vos far lengueta vos meti l'introduccion sens las nòtas (en mai d'aquò es corteta):

"Pogrom: émeute sanglante, dirigée contre une minorité ethnique ou religieuse."
Si l'on accepte cette définition large (mais nous verrons que les mots utilisés pour qualifier ce genre de crimes sont toujours problématiques), on peut dire que le 17 août 1893 a eu lieu, à Aigues-Mortes, le plus grand "pogrom" de toute l'histoire contemporaine de la France, même si le nombre d'ouvriers italiens morts ce jour-là n'a jamais été établi avec certitude. C'est aussi l'un des plus grands scandales de notre histoire judiciaire, puisque le jury d'assises a acquitté tous les assassins, en dépit des preuves accablantes réunies contre eux.
Ce massacre et ce déni de justice ont placé la France au ban des nations civilisées, le New York Times  dénonçant "the barbarous French nativism and chauvinism". Les violentes manifestations antifrançaises qui éclatent en Italie, à un époque où ce pays est l'allié de l'Allemagne, alimentent des deux côtés des Alpes la conviction que la guerre est proche. Le conflit armé sera finalement évité car les deux gouvernements vont s'employer à "enterrer l'affaire", ce qui explique qu'elle ait été longtemps occultée dans la mémoire collective française.
Au cours de la période récente, plusieurs études ont présenté les grandes lignes de ce "pogrom", ce qui m'a permis de passer assez vite sur la description des faits eux-mêmes afin de me concentrer sur les "raisons d'agir" des assassins, la construction de l'"affaire" d'Aigues-Mortes et ses enjeux mémoriels.
Cette recherche m'a donné l'occasion de mettre en oeuvre la démarche sociohistorique que je défends pour éclairer un événement à la fois social, politique et diplomatique. Je me suis appuyé pour cela sur des sources qui n'avaient jamais été exploitées jusqu'ici, notamment le dossier d'instruction du procès, consultable aux archives départementales de la Charente à Angoulême. 

Gérard Noiriel, Le Massacre des Italiens, Aigues-Mortes, 17 août 1893, Fayard, 2010

:D

M'agrada quand los escolans me mandan un email e que per pas dire "Dòna Zetofre" perque n'an pas la costuma, ni per dire "Melania", perque, mèrda es un mail a una pròf, cal pas desconar, e ben per far seriós e plan educat marcan "Bonjorn Dòna Melania". Me fa rire a cada còp :)

Mòstra de pas mancar!

Avètz fins al 13 de Febrièr per anar veire la mòstra "Totems d'Oc" del Musèu del Besierenc a Besièrs! I son presentats los animals totemics de Lengadòc, reconeguts patrimòni mondial de l'umanitat per l'Unesco. Ne podètz anar veire tanben a Pesenàs a l'Ostal dels mestièrs e de las arts ont i a una anèxa de la mòstra besierenca.

La vertat? i soi pas encara anada. Mas ai lo catalòg de la mòstra! Ai lo catalòg sens veire la mòstra perque la mòstra m'interessava mas la podiái pas visitar quand i passèri dabans e demandèri amb mon polit risolet "bonjorn, auriatz pas un papieron amb las datas de la mòstra"? E me donèron lo catalòg! Vertat es, las datas i son sul catalòg :D Ben lo Catalòg es plan interessant, presenta los animals totemics vièlhs o recents de Besièrs, Linhan, Portiranhas, Murvièl, la Salvetat, Rojan, Servian, Montblanc, Bessan, Vias, Agde, Florensac, Mesa, Pesenàs, Montanhac, Nizàs, Sant Joan de Fòs, Saussan, Vendargas, Sant Pargòri, Sant Pons, POssan e Lopian. 

Presentacion, nom en occitan, fòtos, e las datas per poder crosar l'animal.  E lo must: i a un CD amb las musicas! Perque cada animal es acompanhat de sa musica! E dins lo CD i a de registraments faches per aquela publicacion, de registraments en live e de registraments de l'epòca de ma grand la bòrnia.

Lo tot còsta 15€, Cahiers du Musée du Biterrois, numero 4 e se vos interèssan las fèstas, musicas e tradicions d'Occitània, se'n cal pas privar.

Un pauc de musica benlèu?

Alara, primièr, un extrach de musica: la musica de la Tarasca de Tarascon, tirada del disc:


Puèi la musica del Polin de Pesenàs: e òc, es el que foguèt reconegut patrimòni de l'umanitat en 2005 per l'Unesco! E m'o diguèron pas macarèl!!!
Doncas la musica del Polin de Pesenàs, jogada per l'excellentissima fanfara Marcelle Coulazou

los animals totemics, ne veguèrem d'unes aquí.

Geeketa

O vos an dich a vosautres?

Nos faguèron tot un pataquès d'un costat e de l'autre de la montanha que l'Unesco t'aviá reconegut coma patrimòni sai pas qué de la gastronomia francesa, sai pas qué del flamenco ròse, sai pas qué dels castellers catalans e qué te sabi mai encara. E en 2005, qué nos diguèron? Nada, oaló, nista, nothing, pas res.

Pas degun en 2005 nos diguèt qu'avián reconegut Patrimòni Immaterial de l'Umanitat un quicòm d'aquí, occitan, lengadocian, d'aquí, a costat pas luènh.

E per un còp que se passa quicòm, nos o dison pas, mila dieus! 

Qual o sap? Perque de còps que i a ai l'impression d'èsser la sola de pas saber las causas. Me dison pas jamai res a ieu. O vos an dich a vosautres?

´^~~^´

Ai agut l'idèa innocenta de far una licéncia de Portugués a distància (se pòt far la licéncia d'occitan tanben a distància, mas aquela, l'ai ja...). E coma soi a la borra, ai començat de trabalhar aqueste matin. E ben lo portugués, es complicat. Sai pas qual es lo con qu'a codificat aquò, mas a despart de -lh- e -nh- que son de bon comprene, lo demai es un pauc la galèra. N'i a un, un jorn, aquò li petèt, diguèt:

- Qué i a de cagant en francés? 

- mmm, sai pas, los accents circonflèxes?

- E ben ne metrem en portugués.

- De qué i a de cagant en catalan?

- ò ben, los accents!

- E ben ne metrem en portugués.

- De qué i a de cagant en españòl?

- La tilde?

- Es pas caganta, es polida, ne metrem tanben en portugués! 

Aital te tròbas amb tot plen de caractèrs especials que pòs pas far amb ton clavièr made in USA. Benesit siá l'anglés qu'a pas totas aquelas conariás de botar sus las letras.

Mas rai, los accents, los circonflèxes, las tildes.... Es pas çò pièger. 

Ne soi a la leiçon 2, genre "olá, muito bem" e ja rescontri la conjugason. E ben , o vos pòdi dire ara, los vèrbs en portugués son de vicioses. Ja, t'enganan: podem es pas podèm mas pòdon, fazem es pas fasèm mas fan, partis es pas partís mas partisson, sou es pas un sòu mas soi, e aital una tropelada. Puta de trobadors que capitèron pas de colonizar lo mond entièr e d'impausar la conjugason occitana! disi pas qu'es aisida l'occitana, mas al mens la coneissi ja. 

Los vèrbs al present (òc, ne soi pas qu'al present...) en portugués, i a pas que lo vèrb cantar de simpatic, los autres son totes de putas.

Aital, sur ma fuèlha simpleàpetitscarreaux, ai dubèrt una competicion "qual es lo vèrb mai puta de la conjugason al present en portugués".

En tresena posicion arriba lo vèrb ir. Pas de suspresa, lo vèrb anar es totjorn una puta, es dins son còdi genetic romanic, es aital. Alara ir, nos fa: 

vou

vais

vai   

vamos

ides       a besonh de cambiar de radical a la P5?? es ben per nos emmerdar aquò.

vão        òc t'i caldrà t'acostumar, ão pòt èsser una terminason de conjugason


En segonda posicion, arriba a l'ora ter , 50% de reduccion amb la carta ViaLibertat . Ter? E ben, Ter, te dona aquò:
tenho
tens     coma en catalan, es ja aquò de pres.
tem
temos 
tendes 
têm      as vist coma es viciós? coma a la P3 mas amb un accent circonflèx. 


E en primièra posicion, lo grand campion es lo vèrb pôr que ja a l'infinitiu te fa paur (òp òp òp jòc de mots poirits, jingle please!).
pôr aquò vòl dire botar, es de la smala genetica de poner en espanhòl.
Alara, nòstre campion al present fa aquò:
ponho
pões

põe           (coma Edgar Allan)
pomos
pondes
põem       by Lancôme





Pensas coma ieu que jamai de la vida podrai reténer tot aquò?
As un pauc rason.
Mas per entrepachar mon fenhantitge e mon colharditge, ai desvolopat una inteligéncia fòra nòrmas que los sap enganar mon fenhantitge e mon colharditge (òc, aquò se ditz l'esquizofrenia, mas dins mon cas, es pas dangierosa) ai doncas inventat un jòc passionant plen de suspense: dins una envolopa, ai mes de papierons, sus cada papieron, ai escrich un vèrb portugués a l'infinitiu, e jògui a prene un papieron a l'asard e a dire sa conjugason. Es grèu, doctor?

Bona annada

Bona annada plan granada e plan acompanhada!