En riba d'aeropòrt

Anavi quèrre l'Amorós a l'aeropòrt. Son avion èra tardièr. Aviái doas oras d'espèra, alara virèri. 

Es complicat a l'entorn d'un aeropòrt : de grasilhas d'en pertot, de rotas, noses de rotas puslèu, i a pas gaire de plaça per se parcar, per la libertat ni la fantasiá. E aquí que te vesi al darrièr moment un panèu pichonet "pòrt de Peròls". Tè, i a un pòrt a Peròls? 

Peròls per ieu, aquò's lo pargue de las exposicions e un grand centre comercial Alcamp o Caireforc, pas grand causa de polit polit a Peròls. Alara, ten, que i aguèsse un pòrt o sabiái pas. 

 T'arribèri dins un barri conhat entre la rota 2x2 vias, l'aeropòrt, l'infèrn... e l'estanh, son blau, sa calama, son infinitud.

Quand arribas en avion a Montpelhièr, veses pas que d'aiga : la mar, los paluns, los estanhs, aqueles estanhs lengadocians que l'Ives Roqueta ne faguèt un libre Vic, le Méjan, l'Or, les étangs de Montpellier. (Es mon país ! ). Los mai socitoses i veson tanben tot l'aucelum de la palunalha aquí dedins,  becaruts, bernats, gabians, gavinas, gambets e autres ritons, e t'an pas qu'una paur : qu'un se venga fotre dins lo reactor de l'avion. Es benlèu pas lo reactor, qué te sabi ieu.

I caminèri un brieu per avançar dins mos 10000 passes per jorn.

 

Puèi ne li parlèri a l'Amorós, e i lo menèri a aquel portet victima d'una urbanizacion sauvatja. 

E en broa d 'estanh , i aviá un pescaire, e coma l'Amorós es ben mai sociable que non pas ieu, se parlèron, ieu sorrisiái e capejavi. Lo tipe qu'aviá un bon accent occitan, nos parlèt de l'estanh, de la pesca, las anguielas aquò's los italians que las crompan totas, urosament que i a los italians, e del ròdol. 

Sa familha es de Boirargues "ò pecaires", Boirargues èra un vilatge, un còp èra, quand èri pichòta, ara son d'immòbles de banlèga montpelhierenca, una cachavièlha de l'immobilièr capitalista totjorn mai. Nos parla de sa tatà qu'a un ostal amb un òrt, que a l'entorn i a pas que de bastiments nauts ara, que patís la pression immobilièra la paura tatà. Vendre una fortuna mas per anar ont? E mai amb una pichòta fortuna pòs pas pus crompar pel país. Se demanda ont lotjaràn sos enfants.

E l'avètz vist lo chaple que nos preparan alai ? 

Quin de chaple? N'i a tantes pel país !

A òc, aquò's vertat que ne fan.

E nos parla que van metre l'equivalent de la populacion de Lunèu dins un barri que son a bastir ex nihilo  a Latas. L'avètz vist lo buòu aquela esculptura que t'an fotuda a Peròls ? Son los promotors immobilièrs que l'an pagada. De qué se pensan ? 

Nos explica totes los rècs a l'entorn de l'estanh que i jogava pichonet e que ara existisson pas pus. Nos parla de totas las bèstias que i trapava e que vei pas pus. 

Pivelada per son occitan a pena amagat dins son francés, ipnotizada per lo blau de l'estanh davant, breçada per lo vonvon de las automobilas sus aquesta sembla-autorota darrièr,  espaurugada per la realitat del país que matrassan, fau creire qu'aquò's la freg que me fa plorar.