Nàpols – IV-1 – p.59 > p.64

04/08/16 – Pizzeria Trianon – 20h15

Aqueste matin, me desrevelhèri a 6h. 
Per pissar.
« ba, vau dormir un bocin mai, una oreta per èsser en forma. »
Quand me desrevelhèri, èran 9h45….
Rai. Èri lassa.

Anèri a la gara prene lo tren per Ercolano. Abans, m'arrestèri a Fofo que li crompi un entrepan cada jorn. Quand veses çò qu'es un panino aquí, çò qu'apèlan en França « panini » fa rire.

Prenguèri lo tren e al cap d'un moment, reconeguèri pas los arrèsts de la velha. E Vesuvi que vesiái per la fenèstra, lo vesiái pas mai, çò qu'es embestiant per un tren que se ditz « Circumvesuviano ».

Me lèvi per verificar un dobte sus la mapa qu'es en dessús de la pòrta.
Ai pas pres lo bon tren.


Me tòrni assetar.

Lo tipe d'en fàcia, que o vei plan que soi una colhassa : 
« Dove voi andare ? » 
«A Ercolano ».
Cara conscrita. 

Sorisi, risi, fa pas res. Agachi la mapa del país dins mon libre. Ai pres lo tren que passa en dessús de Vesuvi mentre que lo que va a Ercolano passa en dejós. Le tipe me mòstra del det « Vesuvi es alai ». A ben oè, es de l'autre costat rapòrt a ièr.

Aprèp, m'explica sai pas qué, me fa un rasonament sus lo Vesuvi vièlh, lo nòu qu'es a sortir e sai pas tròp de qué, entre mon nivèl flac de mon italian e lo nivèl sonòr din lo tren…

Lo tipe, plan brave, m'explica que me cal davalar a la « prossima ferrata », de prene lo tren dins l'autre sens, de davalar a Barra e a Barra, de prene lo tren per Ercolano.

Davali a la prossima ferrata en granmercejant milanta còps mon salvaire.

E aquí, es la gara del desèrt. Pas un cat, pas una informacion. Vau a l'autra via (logic, non ?), dubrissi la saca per escriure mon aventura. Maganha ! Ai daissat lo quasernet dins lo tirador de la cambra ! N'auriái plorat ! Me congosti tant d'escriure quand ai un moment de sosta que perdre aquel plaser per la jornada es pas possible !

La pizza es arribada.

"quand tu n'as que des bons amis, tu crains dégun".

Rescontre del 3en Tipe

De còps que i a, quand tòrni del trabalh tard, aluqui pas l'ordenador en me dire "ò, mèrda, l'alucaràs deman". E l'autre ser, anavi anar legir directament sens passar per la casa ordenador ; mas un quiconet me diguèt "ba, aluca". Aviái un e-mail del Corrector que me disiá "Soi al Clapàs, telefona-me". "Ra, la puta!" que me diguèri, que, quauques jorns abans, m'aviá mandat un e-mail sens tièras de sinonims, sens règlas de gramatica d'aplicar, non, non, me disiá que deviá venir pel Clapàs e que se poiriam rescontrar. Non, non, que respondèri — es que soi una timidassa megamodèl. En mai d'aquò, imaginatz-vos: lo tipe que me corregís las fautas e que li disi de longa que m'emmèrda ; a non, non, non, not possible, lo pòdi pas rescontrar. E de qué li diriái, è? Perque charrar per internet, aquò, o sabi faire, e mai tròp, mas aprèp, charrar dins la vida vidanta, e ben es quicòm mai!

Li mandi un SMS genre "fins a quora siás per aquí?". E coma sap pas mandar d'SMS aquel endecat del det gròs, me telefona "Dona-me ton adreiça, arribi". 

è? qué? ieu? ara?

Lo menèri a la plaja perque es un endrech agradiu e, subretot, me podiái escapar quand voliái, genre "bon-ben-super-ciao!" que soi una sauvatja megamodel.
Aguèri pas brica enveja de m'escapar, aguèri pas besonh de parlar perque loCorrector faguèt la convèrsa e finala, passèri un moment plan agradiu a l'escotar, a rire e a me trufar d'el perque dins la vida vertadièra, es coma dins la vida virtuala, es pas brica susceptible, lo tipe.
Una suspresa que me botèt de bona umor pendent tres jorns.

Grandmercés Sénher Corrector! :)

(e o veses, ai pas dich de conariás!)

Vacanças al Pallars 1èr pòst

Ongan, anèri veire la Marieta e lo Peire de la Sauma dins los Pireneus, a l'ostal dels parents de la Marieta.

I passèri quauques jorns e m'i regalèri.

Primièr, perque veguèri mos amics que los aimi fòrça la Marieta e lo Peire de la Sauma :)

Segond, èri amb de mond meravilhoses. Sa maire es un solelh e son paire conta tot plen de causas, rison fòrça e cosinan tras que plan :)

E enfin, faguèrem tot plen de causas, visitèrem tot plen de causas, passegèrem bravament e aquò fa de ben :)

Ne partiguèri que ploravi de daissar tot aquel mond.

Veiretz quauques fòtos de nòstras visitas culturas e de mon esportivitat... mas , abans de far d'espòrt, cal manjar e las causas que se manjan alai son originalas:

un coscós catalan :)

Un grand mercés a la Marieta, al Pèire de la Sauma per lor amistat :) e un grand mercés als parents de la Marieta per lo manjar, lo rire, l'estrambòrd e l'acuèlh :)

Mas que son laidas!

Sortissi de mon mutisme estival per vos parlar de mas crompas del jorn.

Uèi, soi anada a ma botiga preferida: Decatlon. 

Ai crompat de sabatas per poder far de bicicleta que dedins i susas pas, perque a ieu, m'agrada pas de susar d'entre los artelhs, e encara mens quand fau de bicicleta. Soi delicata de l'artelh, qu'ei atau.

Doncas, las ai trobadas las sandalas per far de bicicleta que te tenon plan lo pè e que daissan respirar los artelhs libertaris!

 Quand las crompèri, faguèri mèfi a la talha e a la confortabilitat, mas un còp arribadas - las sandalas e ieu-  a l'ostal, las agachèri: mas que son laidas!!!

Semblan de sandalas d'hippie vièlha que pudís a pacholi. Me damne!, ai las meteissas sabatas que las hippies del pel long e gris, de las popas que tomban, de la pel tota plena de rugas d'aver passat la vida a se solelhar, de la fauda mièg transparenta que vòla de'n pertot, de las dents jaunas e de l'espinèu que vira d'un a l'autre. Aquela color mauvassa que sentís a pacholi... racavòmit, cridi ton nom.

O pièger!! Ai las meteissas sandalas que las borgesas que un còp l'estiu e la retirada arribats, se la jògan babacool e que te fan de frasas que n'acaban pas jamai de tant que metafisican d'a fons...

Orrooooor.

Rai, se pedali lèu, se veiràn pas...

Anem, vos daissi, que me sembla que s'es acabat lo bastonet d'encens.

pel País Basc

Amb l'AmorósEstival2009, anèrem a Hestiv'Òc a Pau.

Mas abans, nos anèrem perdre pel País Basc....

Prenguèrem de rotas pichonas que i crosèrem plan de mond:

 AmorósEstival2009, netegères pas l'autò!

Se perdèrem pels camins montanhòls tot neblats... E qual legiguèt la mapa??? (lo primièr que me ditz que las femnas sabon pas legir una mapa li fau manjar Bibendum)

Puèi arribèrem enfin al camping à la bòria qu'aviam trobat sus internet. Mas cossí fasián lo mond abans internet?  Lo camping es a Suhuskune, lo mond i parlan euskera e lo papet de la bòria nos explikèt tot plen de causas e eriam plan contents de l'escotar, de visitar la bòria e de veire las bèstias. I podètz anar, es propret, tranquil e lo mond son aimables, en mai d'aquò, es pas car.

Aquelas sabatas, son polidas, confortablas, 

mas t'embocanan lo tibanèl...

SuperBidochons del camping.

Nos aimi!

Soi per tornar!

©foto

Pès e mans a Massilhan

Darrièr los dets, de l'autre costat de l'estanh de Taur, Seta

Los pès del Peire de la Sauma

La Marieta, mon pè e la man del Pèire de la Sauma


e ara, agachatz lo pè de la Marieta sus las doas fòtos...l'avètz vista la cauceta de vièlha??????


(soi espetaaaaaaaaada de rire
Marieta, TAIMI, TASTIMU,
TEKEROMUCHO,KOMOlaTRUCHAalTRUCHO)



.

Pantà de Susqueda i Pantà de Sau

Amb MonAmorósMaiContent, anèrem passejar per las restancas de Susqueda e Sau en Catalonha. (per situar, clicar akí)

D'aquesta passa, i a un problema grèu grèu de secada en Catalonha que las reservas d'aiga son a 20%, son plan baissas coma o veiretz sus las fòtos.
L'ACA, Agéncia Catalana de l'Aiga, a mes en plaça un sit per informar sus la secada qu'es ara lo problèma nº1 de CAtalonha.

Coma totes los Catalans Barcelonins, anèrem faire un torn pels pantans.

Totas las fòtos son de MonAmorósMaiContent (ah quel bel homme...)

Lo barratge de Susqueda

Susqueda, l'aiga, una rèsta d'ostal e los cingles
Es estranh de veire las rèstas dels ostals, de veire una civilizacion sota l'aiga....

lo pont e la glèisa de Queròs
normalament lo pont se vei pas, es negat jos l'aiga,
ja en 2005 se vesiá un pauc, e ara , ben o veses ben...
agachatz, l'aiga que i passa sota:

(akesta de fòto es meuna)

;)

Païsatge desertic

(akesta de fòto es meuna)

Païsatge desertic

(akesta de fòto es meuna
mas vos en dobtaviatz)

la primièra catarineta de l'annada!
ne veguèri 4 o 5 (o benlèu èra 4 o 5 còps la meteissa?)
una catarineta , en catalan akò se ditz una marieta oaf oaf oaf.

(akesta de fòto es meuna

mas vos en dobtaviatz,
MonAmorós fa pas de fòtos trebolas el)

MonAmorósMaiContent me faguèt la visita dins sa Ròllsblanca qu'es una merda sus las rotas mas qu'es geniala pels caminòls que ma Cagona i metriá pas lo nas. MonAmorós estambordat "òooo, agacha quin caminòoooot, i anam?" e zo, Port Aventura a costat es de pipi de gata. Es genial, akò bolega, un pauc d'adrenalina, un pauc "mèèèèèèfi la peirassa" (kina copilòta k'a MonAmorós) e permet de prene los caminòts desfaches per la pluèja, lo temps que passa e los quads. Alara, akí l'avètz la Ròllsblanca:

Secada, avètz dich secada?
Agachatz la diferéncia entre lo nivèl maximum e çò que i a...

Glèisa de Sant Romà a Sau,
normalament, la glèisa es negada, se vei pas que lo campanal...

De fòtos qu'aimariam de las poder pas faire... Marcamal se passeja.


embalses.net per veire l'estat dels barratges de l'estat espanhòl. De senhalar que los barratges, es la soleta causa positiva facha per Franco.




Granmercé a MonAmorósMaiContent per aquesta dimenjada!!




paissièra: barratge sus una ribièra per reténer o desvirar una partida de l'aiga cap a un molin segon lo diccionari Tot en òc
reprovèrbi segon lo TdF : A cada paissìera fau un escampador

restanca: barratge sus una ribièra segon lo diccionari Tot en òc
reprovèrbi segon lo TdF: Faire restanca al valat: se coucher dans le ruisseau en parlant d'un ivrogne

Dimenjada dins Tarn amb MonAmorósMaiContent (1/3)

E vakí! Soi tornada del país dels Tarnagasses!
Una dimenjada fabulosa passada amb MonAmorósMaiContent!
Vos la contarai en 3 parts:
- çò que veguèrem o faguèrem (ara!)
- la vida amb MonAmorósMaiContent
- l'ostalet de Puech Noly qu'aviam logat (lo melhor per la fin!)

Alara, un pichon torn en fòtos de çò que veguèrem!

Dissabte, fasiá gris. La dòna del temps m'escotèt, mas pas del tot. ja, ploviá pas (o pas gaire); akò nos permetèt doncas de sortir!
Anèrem a la capitala , a Albi.Albi, sa catedrala, que i passèrem una brava orada! Es una de las catedralas mai bèlas e originalas d'Occitània (ex aequo amb la de Rodés). Seriá lo bastiment de bricas mai grand d'Euròpa. Un còr subreplan conservat e subrebèl: las dentèlas (esculpturas de pèiras finas que finas); las estatuas, tot... Pas de fòtos perque ne faguèri pas... Osca per l'audioguida contra los 2€ de la visita del còr ; me sembla un bon compromés d'aver una part de la catedrala gratuita e una autra part paganta.
Mai d'entresenhas sus la catedrala Santa-Ceselha d'Albi akí

Passegèrem per Albi, nos perdèrem per carrièras, Sant Salvi e son clastre, los jardins de sai pas de qué... Es polida Albi!


Puèi anèrem pas gaire luènh d'Albi a Castelnau de Levis, conegut per sa torre quilhada entre las roinas:

Montèrem en naut de la torre... mila dieus qu'es nauta, mila dieus que cal montar (mila dieus que fa un brieu que fau pas d'espòrt...)

En naut de la torre... qu'es pichona la Cagona!

MonAmorós e ieu... Albi dins la nèbla.

Aprèp anèrem a Castelnau de Montmiral:
Voliam anar a Còrdas e Puycelsi, istòria de faire lo torn de las bastidas mas aguèrem pas lo temps.

Lo dimenge, faguèrem una brava passejada sul GR36.
Lo proprietari de l'ostal nos prepausèt de nos menar a las Cascadas d'Arifat e de nos daissar tornar a pè a l'ostal, quina brava idèa.
Las cascadas d'Arifat; akò dona akò

Las fòtos son pas tarriblas, l'original es impressionant! Talament polit e qgradiu que i mangèrem:
Puèi la tantossada, la passèrem suls camins. La jornada èra solelhosa que non sai (mercé Dòna del temps) e se regalèrem:


Lo Diluns jorn de partença, demorèrem un brieu al Castèl de GrandVal perque nos agrada de faire de fòtos de las roinas:





Voliam passar pel Sidòbre mas ploviá bravament, alara tornèrem sus Besièrs en passant per La Cauna. 'fant k'akò's laidàs La Cauna!!! Pasmens me permetèt de faire de fòtos que veiretz dins los jorns que venon!

Dimenjada dins Tarn 1/3.
De seguir!

Voli granmercejar lo XAvier que me menèt primièr per akeste país
.