Nàpols - II-3 - p.29 > p.32

Nàpols - 02/08/16 - 20h30 - Restaurant La Taverna di Santa Chiara

Los fusillini amb de cogordetas, de jolvèrd e de muscles an pas fach un plec! 

Aqueste matin, soi anada crompar la carta ArteCard que me dona 3 jorns de transpòrts a gratis e de reduccions sus las dintradas dels monuments e musèus. 

Ai trapat un cinèma! Mas èra un cinèma per adultes. 

Cerquèri sus mon libre un autre cinèma, lo trobèri e bim! tampat! Soi desesperada, crenti que serà una setmana sens immersion linguistica al cinèma... Aguèsse internet, agachariái ont mai pòdi anar al cinèma mas luchi e teni lo còp per pas utilizar lo wifi del B&B sul telefonet.

Ai dormit de miègjorn fins a 16h, amb l'aire condicionat, a la fresca, sens dinnar. Puèi mos pès m'an menada a un bar de chucs. Me'n beguèri dos: un de fenolh, ananas, irange e lo segond de cogombre, poma e gengibre (zinzero en italian)... lo monge a pas interès de me passar davant, o vos disi! qu'èra cargat cargat en gengibre! 

Aprèp, anèri al bar de Chiaia ont lo luxe dels sègles XX e XXI s'espandís: pallazzi e pallazine e de botigas LouisvuittonMontblancPrada que n'ai pas res a fotre.

Manca d'astre, lo Pont de Chiaia e lo Palazzo Reiale, los poguèri pas veire que son en òbra e son cubèrts (cf fòto çai jos del Pont de Chiaia). Cal dire que i a d'òbras d'en pertot, i a la construccion d'al mens doas estacions de metro, aquò fa d'òbras grossassas. Aquò emmèrda un pauc la torista que soi mas es la pròva que la vila viu.

La panacotta es arribada. Adòri la panacotta. Farà pas un plec tanpauc.

Nàpols - II-2, p.27 > p.28

Nàpols - 02/08/16 - 20h22 - Restaurant La Taverna di Santa Chiara

A la quèsta, me'n soveni que passavan las chuca-curats e un banaston passava de man en man cap a la fin de la rega e tornava a la chuca-curats que lo passava a la rega seguenta. 

Las causas an evoluit: aquí i a una saca de teissut barrada per un trauc de denieròla, penjada al cap d'un baston per selfies e la chuca-curats fa la quèsta coma s'anèsse a la pesca. La decepcion es que pòdes pas mai veire quant an donat lo mond.

Mos fusillini son arribats.

Nàpols - II-1 - p.23 > p. 26

Nàpols - 02/08/16 - 20h04 - Restaurant La Taverna di Santa Chiara

Aquí i soi al restaurant notat ièr. 
I arribèri a 19h30, la mièja-oreta abans la dubertura, aguèri la bona idèa de la passar a la glèisa pròcha. O ai ja dich que m'agradan las glèisas. Cal dire qu'es un endrech de sosta ideal: i fa bon e los sètis son a gratis, i aguèsse de comuns, seriá lo paradís mas justament ne meton pas que lo Paradís te lo fan esperar, post mortem, se siás estat bravet e generós amb lo capelan.
I dintrèri dins la glèisa que i aviá la messa. Plan solide, amb l'astre qu'ai, arribèri al moment de la quèsta.... e al moment que lo mond es drech, ieu me que me voliái pausar, descansar cavilhas e genolhs, que nani! Del còp, ai escotat la messa, èra quasi la fin, foguèt pas tròp long.

Amb las doas comunions de fachas, de messas, ne mangèri d'oradas. Ara, fa un brave moment que i foti pas los pès mas ai remarcat de diferéncias entre lor messa e la nòstra: per pregar, nosautres levam las mans a l'auçada de l'omblígol e dubèrtas cap al cèl, e ben eles las lèvan, coma se i aguèsse Lucky Luke davant eles "Haut les mains les Chrétiens!". Manquèri de m'escacalassar. 
E l'acabèron la messa en dire lo Top 3 de las pregàrias.
E aplaudiguèron. 
A-plau-di-guè-ron ! Dempuèi quora s'aplaudís a la messa ???

Mos raviòlis de bufala son arribats. 
Una taula de franceses tanben. Mèrda! 

Nàpols - I-Fòtos forra borra jorn 1

Nàpols - I-4 - p.18 > p.22

Nàpols - 01/08/16 - 19h30 - La pizzeria de miègjorn

Aqueste còp, l'ai presa amb de mozzarella de bufala ma margherita. Fant qu'es bon! 
Mission complida! Ai crompat un libre que parla italian a la filhòla, un magnet a ma maire e las cartas postalas. 
Ai bravament caminat uèi. Entre lo revelh a 4h30 de matin (l'avion èra a 6h45) e la caminada intensa, dormirai plan. 
Soi ben contenta de ma jornada
MAS
LA colèra: 9€ la dintrada per visitar! 9€ per visitar. NÒU ! Es tròp car. Ai visitat la glèisa ont i a un Caravaggio e lo musèu del Mont de la Misericòrdia e lo musèu e las excavacions romanas de la glèisa de San Lorenzo. Cada cauda èra 9€. Coma soi ensenhaira, ai agut una brava reduccion  de 2€. Francament, tròbi aquò plan exagerat. Cinc èuros e encara! 
Tròbi aquò un pauc vergonhós e aquò deu pas encoratjar a pagar la visita e al contrari, deu renfortir lo "fasèm un selfie davant, aquò farà." Entre la fola per carrièras e lo mond que fan las visitas, i a una brava diferéncia. Es plan per aquò que poguèri far lo penequet dins la clastra. ;)

Los pès me menèron davant lo cinèma que m'aviá indicat la proprietària.
Chiusura estiva.
Quina decepcion! 
Mas quina idèa de barrar 15 jorns juste quand i soi! 
Mon libre me ditz que n'i a un autre de cinèma, lo cercarai mas crenti que siaguèsse mai luènh. 



Deman contunharai de trepar Nàpols. Vòli anar al musèu d'Arqueologia que dison qu'es flame. 
Ai previst per dimècres de prene lo tren: Pompèi segur, e aprèp, veirai segon lo temps... Ercolano, Sorrento... Dijòus tornarai prene lo tren o per completar mas visitas de dimècres o per anar visitar quicòm mai. Vau agachar la mapa.

Coma de costuma, coma a cada còp que vau en Itàlia, me prenon per una espanhòla. Me consòli en me dire qu'al mens ai pas l'accent franchimand.

Pròche de la glèisa de Santa Chiara, ai remarcat un pichòt restaurant amb una carta que me fa lingueta, i anarai sopar deman de ser. Servisson a 20h e per uèi, èri tròp crebada. Me languissi de lo tastar deman! 

Nàpols - I-3 - p.13 > p.17

01/08/16 - 18h05 - Glèisa de Santa Chiara

M'agradan las glèisas.
M'agrada de demorar assetada dins una glèisa. 
Cresi pas en Dieu.
Cresi pas en Jesus Crist son filh.
Fau pas mai lo signe de la crotz quand dintrin dins "l'ostal de Dieu". 
Que i cresi pas. 
Aquò a pas de sens per ieu.
Sai pas se n'a agut un un jorn. En tot cas, ara o sabi, o pòdi dire e o disi : i cresi pas.
Pièger, pensi que las religions, aquò's de conariá.
Mas m'agradan las glèisas.
Ai pas visitat faire d'edificis religioses autres que las glèisas, sabi pas se m'agradan los  autres.
Mas las glèisas m'agradan.

Escoti las monjas cantar, es pas gaire polit çò que cantan, rai, un còp fa pas puta (mai que mai per una monja...)
Dins aquesta glèisa, i a una comunautat de clarissas, son aquí, dins la glèisa, al mens un trentenat, de joves, de vièlhas.
Ven de passar un monge. 
La fe, la compreni pas. Benlèu òm la pòt comprene pas que se òm l'a.
Lo monge m'es passat davant. E ben, li fariái plan descubrir los pecats al monge! 

Las campanas tindan. Mon paire disiá "Ten, i a lo capelan qu'apèla".
La messa a començat, los toristas contunhan de far de fòtos, es benlèu aquò l'ecumenisme.

M'agradan las glèisas.
M'agrada d'agachar lo mond pregar, se signar, se genolhar.
Compreni que son menats per quicòm de'n dessús de la rason. 
Son d'esperits febles que se pòdon pas sufir? 

Vesi pas lo curat que parla. Benlèu es una messa en visio conferéncia amb un curat que ditz la messa endacòm mai. 
M'agradan las glèisas, mas la liturgia , o cal dire, es ben caganta. E n'i a qu'aquò lor parla? 

M'agradan las glèisas. 
Totara, ai fach lo penequet dins la clastra de San Lorenzo Maggiore. 
Èri ben.

Nàpols - I-2 - p.7 > p.12

01/08 - 12h50 - totjorn a la pizzeria

La pizza, l'ai engolida, èra plan bona. Me demandi s'an de dessèrts, n'ai pas vist enluòc.
Trantalhi per mon programa de la tantossada. Ai enveja de me daissar embriagar per los carrierons. Enveja de caminar al ritme de la vila, entre autos e scooters. 
La relacion pedon-scooter-fiatpanda es plan intima. Vos cal saber que los trepadors, son per i rambar las autos. Del còp, lo pedon camina sus la rota, amb los scooters e las autos. 
E quand lo pedon travèrsa, ont que siague - i a pas de rason que los motorizats aguèsson lo monopòl de l'anarquia, las autos e los petarèls li passan davant, darrièr, juste entre lo taulièr d'un mercant e ma saca d'esquina... e tocaràn pas res! 
Comprenes lo succès de la FiatPanda, es pas solament una istòria de chovinisme economic doblat d'una restriccion budgetària, es una veitura pichoneta e de bon manobrar.
L'auriái degut filmar lo taxista totara que fasiá una marcha enrè per far mièja-vòlta entre tres taulièrs de mercands, quauques pedons, un parelh de scooters, tot en parlant al telefòn. Quin art! 

Trantalhi entre contunhar d'espinchar la vida o seguir un programa de torista, visitar tant e mai, fotografiar fins al regolitge de la carta SD, furnar dins mon guida hachette sus Nàpols. 
Ai l'astre d'aver la causida, que lo B&B es al còr de tres barris remirables, plan detalhats dins mon guida. Me cal tanben preveire una jornada que prendrai lo tren per anar a Pompèia, a Ercolano e benlèu a Sorrento. 

M'agrada lo tren, m'agrada de descubrir lo país a travès la fenèstra d'un bus o d'un tren, un trajècte impausat que me daissa lo temps de lo remirar. M'agradan tanben los road-trips, engolir los km en auto mas aquí, soi sens veitura per una setmana.

Una setmana sens auto.
Una setmana sens ordinator.
Una setmana sens internet.
De fach, sens ordinator e sens internet, farà en total 12 jorns. Un recòrd. 
Foguèt una decision dificila: partirai sens connexion, sens aver de que me conectar.
Sabi pas se tendrai lo còp.
Una bona experiéncia per tornar a çò que compta vertadièrament. 
Per ara, fa tres jorns que mon telefòn demòra plan silenciós. 
Per m'informar, demandi al mond, es plan agradiu. 

Fin finala, vau escotar la patrona del B&B, vau trepar lo Decumano Maggiore, espèri la Nàpols josterrana. 
Me cal tanben trobar lo cinèma.

12 paginas d'aqueste quasernet d'escrichas ja.
Ai perdut la costuma d'escriure. 
Lo ponhet me fa mal.

Nàpols - I-1 - p.1 > p.6

Nàpols - 1èr d'Agost - 12h15 - Pizzeria

Ataulada a una pizzeria "verace napoletana dal 1923", soi a esperar de poder far la comanda de ma primièra margherita. L'aire condicionat me bufa fòrt en dessús del cap e m'a secada la susor. Ai ja vuejat mièja-botelha de mon aiga que pica. Ai ja plan caminat dempuèi 9h aqueste matin que soi arribada en vila.
Lo bus que còsta un uèlh per far las quatre minutas de l'aeropòrt a la gara centrala (1€ la minuta...) m'a daissada davant l'estatua bèla de Giuseppe Garibaldi que d'ara endavant me servirà de bossòla. L'ostalariá es a la drecha de GG. A 9h30, soi davant la pòrta  del B&B, es dins un carrieron sorne, marca-mal, perpendicular al grand Corso Umberto I, mas Expedia aviá dich que podiam pas arribar abans 11h, fa pas res, vau passejar pel barri. Me feliciti d'aver  crompat aquela saca d'esquina que me permet de caminar mai d'aise e plan mai discretament qu'una maleta de ròdas. M'agrada pas de passar per una torista, emai ne siaguèsse una. Ai daissat las carrièras me prene e camina que caminaràs a descubrir lo barri, las carrièras, l'avenguda bèla, la pauretat, las botiguetas, lo mond que vivon. Espinchar sens se far agantar. 
La primièra causa qu'ai compresa en davalant del bus es que quand siás pedon, e serai pedon fins a dissabte, se vòles traversar, te cal aver un parelh de colhons, 250g. de baujum e un àngel de la gàrdia plan crane. Mòde d'emplec: te metes sul passatge pedon, agachas de cada costat e quand las veituras te semblan ni tròp pròche, ni tròp velòças, rau, aganta-te a ton string, tanca los uèlhs e passa! (Ara, o fau sens tancar los uèlhs)
Mon temps d'Alibus e ma passejada m'auràn confortada dins ma decision de pas logar d'autò. Es lo caòs complet: lo còdi de la rota es pas arribat fins aquí e los fuòcs de senhalizacion, los prenon per de decoracions nadalencas. Es l'anarquia organizada, cadun fa un pauc coma vòl e aquò marcha. Pas un accident de vist encara! 
Pròva que lo caòs s'equilibra totjorn. 

"quand tu n'as que des bons amis, tu crains dégun".

Putaclic - Mon Estivada

A la demanda generala d'una persona, la Mirelha, vos vau contar mon Estivada. Los que me seguissètz sus Facebook, sabètz ja cossí se passèt...

Arribèri lo dijòus de matin per montar lo taulièr de la FELCO perque soi plan brava e qu'ai una Cagona per metre tot lo rambalh dedins. Volguèri demorar per las dichas dels politics mas èran tan cagants que me tirèri lèu fach. Aquò fa que manquèri l'aperitiu e lo moment que quauqu'un diguèt fòrt e davant tot lo mond "m'agrada pas la lebreta" . 

De tantòst, anèri veire lo film sus Massilia que participèri al finançament participatiu. Es tras que bon! Me regalèri de la debuta a la fin. Es un concèrt de Massilia, mas amb d'entrevistas dedins. Es francament plan fach e languissi de recebre lo DVD a l'ostal. A la fin del film, a la debuta del generic de fin, piquèri de las mans, que sabiái que lo realizator èra dins la sala, per parlar de son film. Èri la sola d'aplaudir e me pensèri que lo mond èran de bravas putas, aquò se fa pas, francament, quand lo realizator es aquí, cal aplaudir. E los lums s'aluquèron. E lo mond se levèron. E demorèri sola dins la sala a esperar un realizator que deviá parlar de son film que venguèt pas jamai. Organizacion merdica. Anóncian lo film seguit d'una charradissa amb lo realizator e Papet J de Massilia e degun i èra pas. E degun o diguèt pas.

Puèi me calguèt esperar aquela colhassa de proprietària de l'apartament logat.

Coma èri crebada e que voliái veire los dos darrièrs concèrts, pel sopar, m'anèri pausar a l'aparament meravilhós qu'aviái logat, poirit e pegós, mas just en fàcia de Monoprix. D'ailà, escotèri lo concèrt de Sans e Courtial & Co sens regretar d'i èsser pas. Òc, perque de l'apartament, podiái ausir los concèrts de l'empont bèl. A son importància per la seguida. 

Davalèri sus l'esplanade des ruthènes al fieiral sul còp de 23h per veire lo concèrt que voliái pas mancar: Les Diables de la Garrigue, creacion dels collègas de Goulamas'K. Una espectacle son e lums, tan visual coma sonòr. Per manca d'astre, comencèt de plòure al cap de quinze minutas, mas coma èran mos collègas e que m'agradava FÒRÇA, demorèri jos la pluèja (òc, aviái un kway e un parapluèja dins l'auto...). Eriam una brave centenat jos la pluèja a se regalar. Es un espectacle sens paraulas, ni cançons, ni presas de paraulas, pas que de musica: musica tradicionala, musica metal e electronica, tot lo mond i tròba de qué se regalar. E es plan visual: i a una brava mesa en scèna, danças movements, los costums e las pinturas corporalas son impressionants e i a un crane jòc de lums, amb de causas fluorescentas dins lo negre. Enfin, es de veire e d'escotar. Es un espectacle que val lo còp de lo far virar.

Aprèp aquò, anèri dins la sala de las fèstas, ont i aviá Papet J. I anèri perque èri pas luènh, que los CD de Papet J m'agradan pas gaire. E aquí,suspresa! me re-ga-lè-ri !!! 
Papet J solet al micro, las maquinas pausadas davant, quin chale! Foguèri estabosida de tot lo discors intelligent que manda Papet J pendent son sound system ! Venguèt amb el lo Gari Grèu çò que fa qu'aguèrem mièg concèrt de mièg Massilia. En resson amb lo film vist quauques oras abans. Un grand moment. Mercés Papet J !!

L'endeman de matin, tornèri al cinèma per veire Païsans de Roèrgue. Es subreplan fach, es un document dels rars e dels rics mas èri mòrta e me dormissiái. Abans de roncar, preferiguèri partir, trista de mancar lo film e la discutida mas èra la melhora solucion. Amb la Marieta e lo PèiredelaSauma, partiguèrem far de torisme, anèrem veire, entre las gotas, lo trauc de Bòsols.

Puèi anèrem dinnar a Espalion e faguèrem lo penequet sus un banc pròche del riu e del jogaire de quilhas. 

Dormiguèri tot lo camin de retorn e diguèri als amics que voliái tornar a l'apartament per me pausar. 
Me toquèri lo front, lo trobèri caud. Crompèri un termomètre. 39,2º de fèbre. 
Del còp, demorèri a l'apartament e vegèri pas los concèrts. Mas los ausiguèri.
La serada carta blanca a Lionel Suarez, la trobèri "m'as-tu vu", mas m'o cal plan dire, ne plorèri de ràbia d'i èsser pas quand cantèron "Motivés"...

Lo dissabte, lo passèri sus lo sofà a escotar los podcasts de Ràdio Lenga d'Oc. 
Lo ser, escotèri de mon sofà lo concèrt de las Bombes 2 Bal. Vos cal saber que m'agradan las Bombes 2 Bal, tròbi qu'es una musica plena de vòlha. Aprèp, es un grop que canta en francés e coma punt final d'un festenal occitan, i a coma una error de programacion. Èri contenta de poder canturlejar las cançons mas me pensèri que fasiá 10 ans qu'èran las meteissas.
Un doliprane e un còp de pè al cuol mai tard, èri a passar pròche de l'empont e trobèri pas que i aviá un megasuperambient. 

Lo taulièr de la Felco èra ja desmontat, ai de collègas tras qu'eficaces, e m'esperavan per cargar dins mon auto las caissas de libres non venduts - que a l'unanimitat, los editors vendèron pas res. 

Puèi qu'èri levada e jos potinga, volguèri dintrar la sala de las fèstas per veire Dia. Arribèri a la fin d'una cançon e me demandèri s'avián de problèmas d'ausida dins las Lanas. Puèi m'empeguèri un discors longaràs contra lo nom d'Occitània per la nòstra region, èri puslèu d'acòrdi amb çò que disiá lo tipe mas èra pas lo luòc, pas l'ora, ni lo public per aquela mena de rasonament longàs e agressiu, per pas dire estèrle. Comencèt de cantar, lo son èra totjorn tan desagradiu. Aguèri una pensada per la super serada qu'aviái passada amb Papet J e sortiguèri en me dire que l'Estivada èra acabada, que n'aviái mancat la màger part per causa d'una fèbre missanta mas los ressons dels collègas me faguèron pas gaire biscar. 


Espèri que la comuna, que vòl servar lo festenal en regia directa, sauprà téner  compte de las errors d'aquesta primièra edicion sieuna, tant del punt de vista artistic que logistic e benlèu que s'enrodarà de mond qualificats e que sauprà far tornar venir un public per que Rodés siá tornarmai the place to be de l'estiu. 




Per aver un brave vejaire sus aquesta edicion de l'estivada , clicatz aquí :D