diumenge, 15 d’abril del 2007

Seaquarium

Anèrem amb l'exmonamorós e los enfants al Seaquarium del Grau.
Es fòrça plan fach! Pendent una ora, siás dins un autre mond. E i a tot plen de causas previstas pels enfants (jòcs, devinhòlas, passatges per èsser al mièg de l'aquarium, eça). D'akí la quantitat de dròlles que i aviá!!!
La dintrada es de 10€ pels adultes e de 7€ pels enfants entre 6 et 15 ans (un pauc car pels enfants, non?), e val francament lo còp.
Mas mèfi! Nosautres arribèrem abans 2 oras e dintrèrem sul pic. Partiguèrem a 4 oras, e t'i aviá una coa a la caissa!!!! Doncas mèfi, que en plena sason, lo Grau es afrós (ja que en invèrn... bon me cali)....

Prenguèri tot plen de fòtos, mas son totas trebolas... (flash enebit)













Videoneta :

Segon l'exmonamorós, es quicòm que se vei pas gaire.


Autra Videoneta:

:)

Lo sit oficial: seaquarium.fr






A la sortida del Seaquarium, i a lo "Musèu de la Mar" que tòrna prene l'istòria del Grau e de la pesca, un pauc "Grau and sea story". Lo Seakuarium tot modern polit e plan fach daissa la plaça a un musèu limit poscós... Que s'i tròba tot plen d'occitan escondut darrièr un "nom local"... grrrrrrrrrr
Las fòtos amb los noms occitans dels peisses e las tecnicas de pesca, se n'i a qu'aquò interessa:
(cal clicar sus las fòtos per legir)










divendres, 13 d’abril del 2007

dijous, 12 d’abril del 2007

Quid?

Holidays Fugain: Pausa a Aumont-Aubrac

Partiguèri quauques jorns dins lo trauc del cuol de la region Centre...
Cal tornar metre en plaça lo dakòs: l'exMonAmorós aguèt un problema e doncas anèri la primièra setmana de las vacanças m'ocupar de sos enfants e d'el (òc, o sabi, soi tròp brava). Per me granmercejar, decidiguèt de partir quauques jorns en vacanças. Ieu èri tras que contenta, perque passejar, akò m'agrada.
Alara, dins la Berlingòta de l'Exmonamorós, carguèrem los enfants, lo chin, l'exmonamorós, ieu. Direccion l'A75 cap a Clarmont d'Auvernha. Deviam partir a 08.00, mas los òmes son los òmes, e l'exmonamorós es francament una calamitat (qui se ressemble.... ) e partiguèrem a 10.00. Per las lengas de pelha, ieu èri dochada, vestida, assetada davant la pòrta a 07.15.
Coma soi organisada, aviái previst de qué manjar sus la rota, mas l'Exmonamorós qu'es cagant, calamitós e un indecís de primièra borra, trantalhava entre lo restaurant o manjar sus l'èrba... Ieu voliái manjar sus l'èrba perque merda, aviái preparat lo dakòs. Mas non, l'òme causís d'anar al restaurant.
Pausa a Aumont Aubrac per trobar un restaurant.
L'Exmonamorós romega que i a sonque de restaurants per toristas tres estelas. Tiram.
Puèi vesi "restaurant astruc", li fau, tè, astruc, akò's un nom coma cal, anem veire. Plat del jorn: pasta e dauba. Zo!
E akí comença la tièra de "oooooo, as vist akò? agaaaaaaaaacha, de kand data akò?".

First of all, la topina de mostarda, dempuèi quora Amora fa pas mai akò???
Prenguèri pas en fòto las botelhas de vin amb las estelas, sabètz, las consignadas, las represas, se'n tròban encara??

Bon, ara lo repais, madeincantine:



Mancan lo platèu de formatges (èra booooooooon lo Cantal) e los glaçets (dins una topina de plastic). E tot akò per sonque 11€!
Quitament lo servicial èra una peça de musèu, semblava MisterBean, version aubrac.

Ara, la minuta qu'esperatz totes, la minuta escatologica:
Aprèp 2 o 3 oras de rota, aviái enveja de pissar, lo MisterBean loseròt me senhala la pòrta, dubrissi:

Alara, ieu, cal que vos diga, ai paur dels cagadors turcs.
Pòdi pas.
Non ai pas paur de me pissar sus las bralhas e las cauçaduras, akò m'en foti (perqué cresètz que i a pas de fòtos de pès?)
Non. Ai totjorn paur de tombar dins lo trauc.
Alara, SABI que lo trauc fa 10 cm de diametre, SABI que mon cuol fa plan mai que non pas 10 cm, e qu'es FISICAMENT impossible que tombèsse dins lo trauc.
Mas es aital.
Bon, pissi quand meme.

Torni a la taula, la pichòta de l'exmonamorós qu'a 6 ans vòl anar pissar.
Disi a son paire mèfi es un cagador turc. Sa sòrre l'ajudarà.
Dinnam trankillament.
A la fin del repais, la pichòta fa lo torn de la taula, e me demanda a la chut-chut:
- Per far caca , es parièr?


Vòli pas dire, mas per d'unes tèmas, soi una persona referenta.








.

dilluns, 2 d’abril del 2007

Espace Georges Brassens

Anèri ENFIN a l'espaci Brassens!

Una sola causa: es genial.

Un sol regret: d'i èsser pas anada abans!


Dintras, te donan un audio-sai-pas-de-qué e te dison que te cal pas res tocar que marcha solet. Veses un ridèu negre, as l'impression de dintrar dins lo trin fantauma de la festa de Palavàs... E akí arribas dis una sala negra que Brassens te parla dins ton audioguidabrassenic e veses de fòtos de la Seta d'un còp èra e de Brassens abans que montèsse a París. Puèi Brassens que te conta que sa maire cantava delonga de cançons napolitanas e que te conta tot plen de causas de sa vida a Seta. Tu, agachas las fòtos, escotas, te viras e veses que lo ridèu negre laidàs, finalament... ben es akò:



Càmbias de sala amb zo mai de fòtos de Seta e Brassens que parla totjorn...



Jeanne e son Auvernhat... París, l'escritura, la debuta dels concerts, la debuta de succés...



Brassens e lo jazz...

I a de fòtos en pagalha! Totas tras que polidas...

Al bel mitan davant l'estanh de Thau, un espaci de musica liura, de nòtas de musica amagan los nauts-parlaires que cadun canta una cançon diferenta... Cacofonia?Non... escotas, agantas un mot d'una cançon que coneisses... te congostas... agantas un autre mot d'una autra cançon....




Puèi arribas a l'espaci sus las femnas... Panèus transparents amb las paraulas de las cançons d'amor a la femna....


Una paret consacrada a la femna que Brassens passèt sa vida amb ela, Pupchen.
Puèi pòdes anar dins un espaci cinema amb d'extraches del concert a Bobino....

Puèi tot plen de causas encara!!
e a la fin, dins las aurelhas, la Supplique amb las paraulas qu'apareisson pel sòl...
puèi arribas a la pòrta de sortida...



Un espaci simple, complet, plan fach, modern que i veses pas lo temps passar , que i ausisses de longa Brassens o parlar o cantar...


Ligams:

diumenge, 1 d’abril del 2007

Especialitat setòria

LaTiela nos parlèt d'una especialitat setòria que s'apèla en francés "le torte". Coneissi pas lo nom en occitan ("lo tòrt" marca mal, non?). D'italians dins la sala per nos ajudar? Segon la maire de LaTiela qu'es una rebèla, se'n tròba pas mai, dins cap fornariá de la vila... Mas si!
Alara se volètz tastar lo torte , o cal faire abans Pascas, e vos cal anar a la fornariá Cerrato o al mercat o carrièra Garenne.

E es francament bon!

Akò se prepara ara, e se daissa secar e se manja lo dimenge de Pascas.


Mas ieu ne mangi uèi.

(e amb de chocolat, mas chuuuuuut)



.

Reclama setòria