Sul sit del Gits de França, trobèri un ostalet polidet pensat pels amoroses. Es un ostalet de pèiras, que foguèt fenhal un còp èra, que foguèt adobat, e decorat de roge. Lo roge de la passion.... Es encara mai polit que sus las fòtos!!!!!
Vakí, passèrem 3 jorns ideals! Loguèrem akeste ostalet e o regretam pas!
Per la fenèstra de la cambra
Per la pòrta
Per la fenèstra de la cosina
Un endrech magic. Los proprietaris adorables.
Poiriái donar mai de detalhs, mas es pas la pena , tot èra PERFIÈCH!
Una sola causa d'apondre: anatz-i! Ideal pels parelhs, eterosexuals coma omosexuals, nòvis, estudiants trentenaris o quinqua. Perfièch per una persona sola (ieu vòli ensajar sola!)
Es pas una reclama amagada. Los dos tornèrem estrambordats de nòstra dimenjada a l'ostalet roge.
A...MonAmorósMaiContent... Tot un poèma! Ne poiriái escriure sus el!
Quauques caracterisitcas de MonAmorósMaiContent - es un pauc Pompeu, non, pas pompeta, Pompeu, coma Pompeu Fabra lo que faguèt la normalizacion del catalan - es pas brica Ferran Adrià
Tornam d'una passejada bèla e longa que n'avètz vistas las fòtos. Soi crebada, solide, me vau a la docha , e m e meti al lièch amb un libre, trankilla per aqueste ser, qu'èra MonAmorósMaiContent que cosinava. Pas la pena de faire "aaaaa" admiratius. Nos cosinava l'òme una esqueixada, un dakòs amb de bacalao (merlussa) over aisit de faire. Ten, akò semblava a akò: Nosautres , anam dins Tarn per manjar de BA CA LA O.... cercatz l'error...
Enfin. Ieu, amb mon libre, me dormissi quand te sentissi tot plen de potons que me dison "leva-te mon amor" una man que te remena lo pomièr per li dire d'arrestar de roncar e de se levar. Me mièg-desrevelhi "mmm, quina ora es?" e la responsa que tua sa raça: - Dos quarts i mig d'onze. EEEEE??? Los catalans an un sistèma per dire l'ora qu'es francament bastard. Si, pas la pena de romegar los catalans, avètz un sistèma per dire l'ora que quitament vosautres lo comprenètz pas. Expliqui als pas catalanofòns: Los catalans dison las minutas per quarts, se'n foton de l'exactitud minutesca, çò que compta son los quarts, e coma son un pauc complicats an tanben inventat lo mièg quart. E la referéncia oresca akò l'ora qu'arriba pas la passada. Exemple: 02.15 = un quart de tres. Sembla complicat mas cal prene lo biais. es plan explicat akí Alara ieu sabi parlar e comprene l'ora catalana, normal escoti Catalunya Radio... Mas quand soi a dormir e qu'òm me desrevelha amb un "dos quarts i mig", e ben , m'enfadi. La scèna: - Quina ora es? - Dos quarts i mig d'onze. - De qué? - Dos quarts i mig d'onze. - Mas te prenes per Catalunya Radio o qué??? Mas siás completament ensucat de me desrevelhar e de me dire akò te creses qu'ai lo cap per soscar ara a de qué vòl dire "dos quarts i mig" la pòs pas dire normalament l'ora que soi completament dormida!!! Mièja vòlta, gèst dramatic del plumon, e me tòrni dormir (enfin, fau que dormissi, mas dormissi pas). E contunhi de romegar: - E la taula, l'as mesa pel mens? (Aimable... et son orchestre) E la responsa que tua sa raça dicha amb paciència e amor: - Va, deixa de rondinar, aixeca't i mira-ho e sentissi lo risolet trufaire de MonAmorósMaiContent....
Me levi, sens doblidar de rabalar lo plumon e de faire tombar lo libre. Agachi la taula e te vesi akò: De còps que i a, ai vergonha.
e istòria de dire que mangèrem pas sonque de bacalao (lo bacalao, akò pudís la pachòla pas lavada):
E vakí! Soi tornada del país dels Tarnagasses! Una dimenjada fabulosa passada amb MonAmorósMaiContent! Vos la contarai en 3 parts: - çò que veguèrem o faguèrem (ara!) - la vida amb MonAmorósMaiContent - l'ostalet de Puech Noly qu'aviam logat (lo melhor per la fin!)
Alara, un pichon torn en fòtos de çò que veguèrem!
Dissabte, fasiá gris. La dòna del temps m'escotèt, mas pas del tot. ja, ploviá pas (o pas gaire); akò nos permetèt doncas de sortir! Anèrem a la capitala , a Albi.Albi, sa catedrala, que i passèrem una brava orada! Es una de las catedralas mai bèlas e originalas d'Occitània (ex aequo amb la de Rodés). Seriá lo bastiment de bricas mai grand d'Euròpa. Un còr subreplan conservat e subrebèl: las dentèlas (esculpturas de pèiras finas que finas); las estatuas, tot... Pas de fòtos perque ne faguèri pas... Osca per l'audioguida contra los 2€ de la visita del còr ; me sembla un bon compromés d'aver una part de la catedrala gratuita e una autra part paganta. Mai d'entresenhas sus la catedrala Santa-Ceselha d'Albi akí
Passegèrem per Albi, nos perdèrem per carrièras, Sant Salvi e son clastre, los jardins de sai pas de qué... Es polida Albi!
Puèi anèrem pas gaire luènh d'Albi a Castelnau de Levis, conegut per sa torre quilhada entre las roinas:
Montèrem en naut de la torre... mila dieus qu'es nauta, mila dieus que cal montar (mila dieus que fa un brieu que fau pas d'espòrt...)
En naut de la torre... qu'es pichona la Cagona!
MonAmorós e ieu... Albi dins la nèbla.
Aprèp anèrem a Castelnau de Montmiral: Voliam anar a Còrdas e Puycelsi, istòria de faire lo torn de las bastidas mas aguèrem pas lo temps.
Lo dimenge, faguèrem una brava passejada sul GR36. Lo proprietari de l'ostal nos prepausèt de nos menar a las Cascadas d'Arifat e de nos daissar tornar a pè a l'ostal, quina brava idèa. Las cascadas d'Arifat; akò dona akò Las fòtos son pas tarriblas, l'original es impressionant! Talament polit e qgradiu que i mangèrem: Puèi la tantossada, la passèrem suls camins. La jornada èra solelhosa que non sai (mercé Dòna del temps) e se regalèrem: Lo Diluns jorn de partença, demorèrem un brieu al Castèl de GrandVal perque nos agrada de faire de fòtos de las roinas: Voliam passar pel Sidòbre mas ploviá bravament, alara tornèrem sus Besièrs en passant per La Cauna. 'fant k'akò's laidàs La Cauna!!! Pasmens me permetèt de faire de fòtos que veiretz dins los jorns que venon!
Dimenjada dins Tarn 1/3. De seguir!
Voli granmercejar lo XAvier que me menèt primièr per akeste país .
Anèri a Aurenja (avètz un messatge!) per parlar de mon blòg (me dison dins l'aurelheta que "e dels autres!") a la Setmana de la Joina Creacion D'òc organizada pel professor de lenga d'òc al licèu de l'arc ("ah quel bel homme!" coma diriá l'autre )
Lor faguèri escotar als liceans lo jòc musical, e Matiàs ganhèt tranquillament e li diguèri que metriái un jòc musical especial per el. Alara, Matiàs, me desencusi mas n'ai pas agut lo temps.
Uèi t'escrivi per te demandar kikòm. Un còp fa pas puta. De costuma, pluèja, solelh, vent, nèu, me'n bati un pauc, preni las causas coma venon. E m'as pas jamai ausida romegar. Mas quand meme, as passat l'òsca: cada còp que MonAmorósMaiContent me ven veire, plòu! Dins l'absolut akò nos geina pas la pluèja. Mas n'ai mon confle de veire de fòtos de mon país sens la lutz que i a cada jorn. Que t'o cal plan avoar, se Occitània es un país remirable, es , en bona part, per sa lutz. Alara, t'o demandi, t'o supliqui: dona-nos de solelh dissabte e dimenge. Dona-nos de solelh per passejar e per faire de fòtos polidas del país dels Tarnagasses, del Sidòbre, d'Albi e qué te sabi encara... Es injust, cada còp que vau a Catalonha, fa solelh e cada còp que el ven akí, plòu. Macarel, sèm pas dins Lemosin pasmens!! Lengadòc bas, akò rima amb solelhàs!!!
Bon esperi que prendràs en compte ma suplica. Sequenon, te pòdi predire: - la fin del torism catalano-occitan amb MonAmorósMaiContent per Occitània, e o cal plan dire seriá daumatge perque nos mancan tot plen de causas! Mas se contunhas coma akò farem los toristas a Catalonha, e basta! - una dimenjada sexuala, mas akò me fariá mal al cuol (oaf oaf oaf) de logar un ostal polidet al mièg d'un bòsc pas que per bicar.
De còr e d'òc (tot lo mond bota akò a la fin de las letras, alara ieu tanben)
MonAmorósMaiContent es catalan. Es pas mai un secret. Mas çò que vòli dire es que es fòrça catalan. De còps que i a, me disi que se caliá metre dins de formòl dins un musèu un catalan per gardar l'etnotip catalan, e ben poiriam prene MonAmorósMaiContent.
E a akesta epòca de l'annada, los Catalans an una costuma un pauc cona, pas francament bona, mas que lor agrada bravament: es la calçotada. E akò manca pas, akò agrada a MonAmorósMaiContent.
Quand li diguèri "veni akesta dimenjada", estrambordat faguèt "Molt bé! Farem una calçotada". Alara la calçotada? Qu'es aquò? Es un joiós rambalh per finalament aver talent a la fin. Enfin.
La calçotada, es lo mot que designa lo moment que preparas e manjas els calçots. Lo calçòt es una causa entre lo pòrre e la ceba, mai fina que lo pòrre e pas tant fòrta coma la ceba.
Cossí fan los catalans per faire la calçotada? E ben, te prenon un ponhat de calçòts, te foton akò sus una grasilha, e tot akò, al fuòc! A l'ostal de MonAmorósMaiContent, akò dona akò:
Un còp que te siás cramat los dets, qu'as pres de fum plen lo morre e qu'embocanas la ceba grasilhada e que lo calçòt es negre, lo pòs manjar. Mas mèfi! MEFI! Cal aver lo biais. Lo calçòt es negre-cramat defòra e blanc-tendre dedins e te cal pas manjar la pèl de defòra! Doncas dins l'òrdre d'aprendissatge: - manjas tot perque o sabiás pas ... E es francament pas bon perque a gost a rabinat. Alara, comprenes e - ensajas de separar lo negre del blanc amb ta forqueta e ton cotèl... mas of course i arribas pas - demandas a ton AmorósMaiContent de te pelar lo calçòt perque es francament la merda. (e ne profiechas per romegar un pauc contra de costumas catalanas que t'i cramas los dets)
Un còp que l'as ton calçòt pelat, te lo cal anar trempar dins una salsa ESPECIALA : e akí, lo manjas lo calçòt, mas mèfi akí tanben i a un biais. Te lo cal pas manjar e pro. Non! Te cal metre lo cap en arrièr, dubrir la boca amb un èr con, montar lo calçòt naut naut naut (enfin, akò depend de s'as los braces longs o pas - los meus per exemple son cortets) puèi lo davalas dins ta boca e l'engolisses. Mas s'àvetz seguit coma cal, vos sovenètz que i a la salsa sul calçòt e de montar tant naut, la salsa vòl tornar davalar! E ont tomba aquela puta de salsa especiala??? e òc, sus ton camisòt! Enfin, ieu disi que la ceba cramada, akò te leva pas la fam.... Es per akò que la calçotada es sovent acompanhada d'una costellada.
Mas quand as un AmorósMaiContent que manja pas de carn....
E quand akò's duradís, tòrni a las basas musicalas. Brassens sovent.
Aqueste ser, es Portishead.
Lo primièr album, Dummy.
Aviái 14 ans. Foguèt lo 3en CD qu'aguèri.
L'escotavi sus un discman de la marca Aiwa que brancavi amb un cable dobtós sus ma minicadena poirida eiretada de sai pas tròp kal.
Portishead, dins de sers coma uèi, es la sola musica que capita de me faire plorar, de me faire rire, de me faire bolegar, de me faire cantar.
A... las primièras nòtas de l'album...
Aviái 14 ans. Èri amorosa de Vincent. Vincent èra pion dins mon collègi. Èra brun, a la Corto Maltese. Fasiá d'estudis d'anglés. Èra un brandaire. Mas t'aviá d'uèlhs negres que m'agradavan. Li anavi parlar cada jorn. Empleguèri LA tecnica per dragar lo mond "parla-me de tu". Lo tip parlava fòrça. Legissiá los Inrockuptibles, se pensava intelectual d'eskèrra, un bobo? un rocker? un rebel? un pauc tot benlèu. Alara, comprèri cada dimècres Los Inrocks. Aviái 14 ans. Mos collègas, escotavan Skyrock la primièra ràdio rap, Tabatha Cash fasiá sas emissions disía bite cul chatte, ieu escotavi Fun Radio que a l'epòca èra una rádio rock (enfin, començava de virar mal). Escotavi Lovin'Fun amb lo Doc e Difool e ensajavi de comprene cossí fonccionavan los òmes, cossi fonccionavan las femnas e cossí fonccionavan un dins l'autre. Escotavi Offspring, Nirvana, Brassens e RFM. De qu'escotas coma musica Melania? me demandèt un jorn Vincent Aviái respondut "nirvana" akò fasiá grunge. Escotavi tanben la dance de la ràdio, mas akò o caliá pas dire. M'aviá respondut "il faut bien que jeunesse se fasse". Me caliá pas provocar. Li dintrèri dedins. - Alara, de qué cal escotar Mossur lo Pion? - Comença per Portishead, e aprèp , veirem.
Ok per Portishead. Portishead èra un grop de trip hop, Dummy èra son primièr album, èran los primièrs de Trip Hop, movement anglés amb de mond coma Tricky, Massive attack... Vincent m'aviá explicat tot akò, ieu l'escotavi, te lo badavi, e mai que mai me cultivavi . Mas tota akesta cultura underground, al Caireforc de Sant Joan que i anaviam amb ma maire, i èra pas. Caliá anar a la Fnac a Montpelhièr. Mas ma maire, i sabiá pas anar a Montpelhièr e me voliá pas daissar prene lo bus per i anar soleta a akeste Polygone plen de mond que me poirián kidnapar o violar o benlèu las doas causas, alai a Montpelhièr. Aviái 14 ans quand meme! Faguèri ma crisi d'adolescenta, akeste disc lo voliái e l'auriái! Anèrem doncas lo meteis jorn a Alcamp a Seta (òc lo meteis que ne parlèri ja...)... i èra pas tampauc, plan segur. Alara petèri mon cable, li diguèri de tot a ma maire. Petèrem a Saint-Aunès, al Leclerc grand, qu'èra tot nòu a l'epòca. E i aviá un "espaci cultural". Dummy i èra. Èra en 1994. Aviái 14 ans. E dempuèi akeste jorn, l'escoti.
Coneissi pas las paraulas. Soi pas fotuda de vos dire de qué parlan los tèxtes. Compreni pas grand causa, vòli pas comprene. Poiriái agachar sus internet las paraulas, mas non, me'n brandi. Me daissi portar pels ritmes d'akeste daltonian k faguèt de musica perqué podiá pas faire de dessenh, me daissi menar per la votz de la cantaira Beth.
Pendent d'annadas, classificavi lo mond segon doas causas: - las cauçaduras que portavan, i aviá los que portavan de Docs Martens e los autres - los que coneissián Portishead e los autres.
Puèi, arribèri a l'atge que fasiái l'amor amb coma original soundtrack Dummy... Non, èra pas amb Vincent... E se sètz bravets, vos ne contarai un pauc mai....
Eleccions municipalas lo 9 e lo 16 de Març a l'estat francès. A Seta, la causa se deuriá jogar entre la lista UMP de François Commeinhes e la lista d'esquèrra de François Liberti.
Ieu votarai ni per un ni per l'autre, puèi k vòti pas a Seta mas dins mon vilatge entre Seta e Montpelhièr. Pasmens, totes los Setòris, lor disi de votar Liberti... Vos en sovenètz, es akeste mossur qu'èra a Besièrs!
La tissa de Liberti per aquesta campanha es la participacion e l'importància del ciutadan. Per exemple, es lo sol de faire d'acamps de barri per la campanha o metèt en plaça per preparar son programa de "talhièrs" que los volontaris i anavan per metre en plaça çò que seriá lo programa definitiu.
Un pauc d'istòria:
Liberti, comunista, es dempuèi totjorn la referéncia politica d'esquèrra a Seta e a l'entorn de l'estanh, quina que siá la color politica del mond, es LA referéncia. Pescaire de son mestièr, foguèt conse de Seta de 1996 a 2001, foguèt nòstre deputat pendent d'annadas, perdèt son sèti a la darrièra eleccion en 2007 per lo deputat ump, conse d'Agde, Gilles d'Ettore (son akestes c*** d'Agde que li votèron, a Seta es Liberti que passèt... mas bon, es una autra istòria)
Commeinhes se presentèt en 2001 "sans etiquette"... et mon cul c'est du poulet! Ara, es encartat UMP. Li an pas dich quand èra pichon qu'èra pas plan de mentir? De qué n'es dels 7 ans passats a la Comuna? Ben, lo nòstre conse-ginecològ-director de clinica nos CostadAzuriza lo país: aparéncia, palhetas (consí fa per èstre totjorn bronzat? pensatz que pren los dorsièrs per los legir pendent sas sesilhas d'UV?) e messorgas. Vend Seta als promotors, los luòcs culturals barran un cha l'autre (la Fonderie sala piconeta barrada e venduda, la Passerelle que s'i fan pas mai de concerts, lo Teatre de Poche qu'es a mand de plegar), lo pòrt galèra. L'identitat setòria, sap pas de qué vòl dire lo paure d'el: per las ajustas, nos fa la Feria de Bezièrs, mas sus l'aiga, faguèt aquelas fèstas italianas que val melhor que ne parlèsse pas... Las causas bonas que faguèt èran los projectes fargats per Liberti abans huhuhuhu.
Fa un parelh de setmanas, anèri al meeting de presentacion de la lista de Liberti
es lo primièr còp que vau a un dakòs coma akò. Liberti apelava una persona de la lista. La persona èra presentada puèi presentava sas idèias. Un fum de mond per aplaudir dins la sala Georges Brassens lo discors de l'òme. Las videos son akí (agachatz la video 3 a 9'30). Perqué cal votar Liberti? - es de Seta e parla occitan ( ok, es pas un argument, rai)
- i a una persona sus la lista per la cultura occitana e parla dins lo jornal de presentacion del programma, podèm legir: "Appui à l’occitan, langue constitutive de la personnalité de la cité et souvent présente en nous, tant dans l’expression culturelle que dans les diverses formes d’enseignement et la vie publique."
- coneis la vila: sos abitants, sa cultura, son istòria, son economia
- coneis TOTES los dorsièrs, coneis l'istoric, las riscas a cort mejan long tèrm, los budgectes necessaris e disponibles per CADA dorsièr, los que l'avèm ja escotat, ne sèm a cada còp bocabadats
- cal arrestar la drecha, cal pas que Commeinhes siá conse un mandat de mai, Seta fariá quincanèla
- es contra la super aglomeracion Montpelhièr-Seta :)
- e mai que mai a un vertadièr projecte municipal amb una lista composada de mond competents e intelligents
Lo 16 de Febrièr, Liberti e sa còla anèron al pòrt, çai sota, lo tèxt del diaporama presentat:
- La situation géographique, l’histoire du port et la culture maritime de la ville, - la proximité de 2 pays, au Maghreb avec qui les échanges s’intensifient, - la saturation des axes routiers : 200 camions/jour au Perthus venant du Maroc, soit + 7 %/an, - la préoccupation écologique : 1 l de gasoil permet le transport d'1 tonne sur 100 km par mer, sur 50 km par rail et sur 10 km par route, Sont autant de facteurs qui montrent que SETE a un avenir de Ville-PORT et de relais pour le transport inter-modal.
La situation, aujourd'hui :
- une rupture de charge pénalisante, par manque de zones logistiques proches du port, - une absence de gestion inter-modale entre mer et fer , - une occupation empirique des espaces de la concession, sans schéma directeur du port. - une baisse des flux de fret (-11% entre 2007 et 2006) Depuis les années 90, en transit par la région, la part de la route est passée de 35 à 55 % ; la mer de 60 à 41 et le fer est resté à 4 % : ce sont 15 000 poids lourds/jour qui transitent par les autoroutes du Languedoc Roussillon, fin 2007.
Notre projet, nos propositions :
- positionner Sète comme un relais pour le cabotage maritime (route ou autoroute de la mer ), avec les moyens nécessaires - favoriser l'émergence d'une fonction logistique, dans des zones dédiées, pour valoriser le fret, - organiser avec les communes de l'hinterland un “espace maritime”
Notre politique : un contrat de coopération - avec les partenaires publics, Etat, Région, Conseil Général, agglomération, communes et avec les privés (professionnels maritimes et terrestres) - pour spécialiser les zones dans et autour du port, avec une gestion harmonieuse des secteurs d'activités (commerce -marchandises et voyageurs-, pêche, plaisance) - pour organiser des partenariats avec d'autres villes- ports de la Méditerranée
Notre ENGAGEMENT : faire de la Commune et de l‘Agglomération 2 partenaires majeurs pour les professionnels, avec :
une présence active dans les futures structures de gestion du port, une politique foncière adaptée pour des réserves à vocation économique, l’organisation de zones et de services économiques dédiés au fret maritime, l’informatisation des zones (y compris sur le port) - le développement des liens routiers et autoroutiers avec les régions périphériques
Ainsi, le projet de SETE - Ville-Port c'est :
- remettre le Port et la culture maritime au coeur du développement de la Ville et de l'agglomération,
- faciliter l'organisation de routes maritimes et terrestres, en inter-modal, en rendant accessible le transport combiné aux PME,
- impulser des relations directes entre professionnels des 2 rives de la Méditerranée
Ce projet “SETE – Ville - Port”
Propose un développement du cabotage maritime sur l’Ouest de la Méditerranée parce qu'il est peu consommateur d’énergies fossiles et qu'il permet un transport fondé sur le respect de l’environnement, est le signe fort d’une implication de la commune dans le champ du développement durable. Il est un des volets économiques de l’Agenda 21 de l'équipe TOUS pour SETE
Lo Conselh General dels Pirenèus Orientals signa una carta a favor del català una primièra en França. D'aplaudir! Un exemple que deurián seguir totes e mai que mai akesta puta de país qu'es França!
Per la pòrta
Per la pòrta
Per la fenèstra de la cosina
