dimarts, 18 de febrer de 2014

Sociologia ferroviària (1)


Dins lo tren, a 7 oras del matin, i a de mond que telefonan.
Mond, ieu me'n cagui de vòstra vida. Arrestatz de contar vòstra vida al telefòn dins los transpòrts publics! E vòstra vida professionala, nos interèssa pas tanpauc!
Benesissi la zona blanca entre Agde e Seta que fa montar un còr d'”Alò?” desesperats.

Mas la granda question : a qual telefonan a 7 oras del matin?

L'autre jorn, i a una femna que telefonèt a tres personas diferentas entre set oras e sèt oras e mièja! Mas QUAL respond al telefòn a aquesta ora? Mas perque se telefonan tant d'ora?
Ieu se qualqu'un me telefona a sèt oras del matin, mas lo tugui! E mai siaguèsse desrevelhada e una urgéncia.
En mai d'aquò, telefonan pas per dire las conariás costumièras coma “vaquí, soi dins lo tren” o “auriái pas daissat dins l'escalièr mon eissarpa vèrda?”, que non pas! T'an de convèrsas vertadièras que te duran quasi tot lo viatge, pas especialiament mai intelectualas que l'ora d'arribada o l'oblit de l'eissarpa, mas aquò dura.

Cada matin.

Es l'estronc verbal del matin.