Uèi, fa un an qu'an sedatat la maire.
Fa un an que plori.
Ni ela ni ieu auriam pensat que la plorariái tant.
Aquò me fa un argument de mai per aver pas d'enfant : impausarai pas a degun lo patiment tan gròs de perdre la maire.
Amb aquò, la vida contunha.
Soi ben contenta d'èsser passada al bon moment per poder prene aquesta fotografia a Antíbol a la tota debuta de genièr.
Me pivelèt tot lo sejorn, i passavi davant cada jorn.
L'estampèri, aquò èra per ensajar la maquina novèla qu'an installada a la gara per estampar las fòtos dempuèi lo telefonet,.
L'ai espinglada dins la cambra e ai plan fach, i passi davant cada jorn.
Es per ieu la metafòra d'una vida novèla que l'astrada m'i buta.
E per contunhar la metafòra, l'asuèlh i es un pauc de guingòi.
Se sona Le Défi.