dilluns, 29 de desembre de 2014

MMXIV (1)

En 2014, lo cambiament màger de ma vida, lo devèm a una societat malauta que vòta en massa per l'extrèma drecha.

Abans març de 2014, dins mas cervèlas teoricas, i aviá lo Ben, lo Mal e la Tèrra del Mitan. Òc, un pauc coma dins lo Senhor dels Anèls. Dins ma construccion teorica, dins lo tirador Mal, trobaviam la chocrota, lo capitalisme, NRJ, l'esclavagisme, la dròga, las cançons dichas "varietat", l'alcòl e l'extrèma drecha jos totas sas formas.

Puèi, un jorn de març de 2014, la teoria venguèt practica, l'extrèma drecha, la mai extrèma, la mai rància, la mai reaccionària, emportèt las eleccions municipalas
(E vos parli pas del menut amb lo bessonatge amb la vila alemanda ont i aviá de chocrota e de cervesa.)

Ieu, Aquò e SubreIeu sabon qu'aquò's mal. E mai Tu o sabes. 

Mas de qué podèm faire ? Mas de qué pòdi faire?

Foguèt un pauc lo grand tremblament per ieu aquela serada del primièr torn de las municipalas.

Del còp entre los dos torns de las eleccions municipalas, anèri a la seccion del Partit Comunista per aderir a la sola fòrça d'opausicion que s'arbora dins aquesta vila. E fin finala, per assumir un vòte quasi sistematic per eles o per sos fraires. 
Que me disiái, e contunhi d'o pensar, que solets, cadun dins son canton, podèm pas luchar. 
Soleta, fariái pas que romegar. 
Ara, romègui, aquò rai, mas pas solament. 
Tractar, manifestar, portar una expression diferenta de l'oficiala. 
Comunicar amb lo mond per lor dire que non, çò que fa lo conse es pas çò melhor, lor explicar que i a de mond que son pas d'acòrdi amb aquò, mostrar que i a pas de fatalitat.
Aprene. 
Aprene a parlar sens s'enrabiar. 
Aprene a pas mespresar ni escornar lo mond perque pensan que lo conse es un bon conse.
Comprene que lo mond son pas totes fascistas e aprene a lor explicar concretament dins sa vida a eles de cada jorn en que aquel mond son nocius. 
Sortir de l'abstraccion teorica abans Març 2K14 "l'extrema drecha es marrida per principi" per la concretizar en un "vaquí çò que farà l'extrema drecha dins ta vida a tu". 
Es pas aisit.
Me formi.
Legissi.
Escoti.
Demandi.
Sosqui.
D'unes me dison que me soi radicalizada. 
Vertat.
Lor respondi que se foguèsse pas radicalizada a drecha, al capitalisme e a l'extrèma drecha nòstra societat, e ben contunhariái de legir de policièrs lo dimenge sus mon sofa.

Ai pas la pretencion de sauvar lo monde, mas pòdi pas demorar, vòli pas demorar immobila fàcia a la pujada e a la futura victòria nacionala de l'extrèma drecha.
Fau coma pòdi amb çò que pòdi, ensagi de far ma part.

Qui futuri sunt moliti.

2 comentaris:

賈尼 ha dit...

D'unes me dison que me soi radicalizada.

Soi pas cap d'acòrdi... es la societat que s'es radicalizada — mès malaürosament del costat de la dreta extrema.

mirelha ha dit...

Per çò qu'es de la chocrota, paura Melania, pòdi pas èsser d'acòrdi ambe tu : tornam d'Estrasborg ont la chocrota es sublima, variada, pòt èsser leugièra, e los vins de la paura Alsàcia son fòrça bons, emai lo mond que manifèstan puslèu "contra" son "union" amb Champanha siagan pas plan clars (o puslèu o son de trop !). Cal pas tot barrejar, macarèl ! Tu, radicalizada, ? Badinas, non ?
Que l'annada nos pòrte, a totes los que i creson, un pauc de lum dins aquel monde sorne...