Es mostren les entrades ordenades per rellevància per a la consulta escala a seta. Ordena per data Mostra totes les entrades
Es mostren les entrades ordenades per rellevància per a la consulta escala a seta. Ordena per data Mostra totes les entrades

dilluns, 28 de maig del 2012

Novèlas pas frescas : Escala a Seta (1)

Ai pas agut lo temps de vos parlar de LA dimenjada memorabla d'Escala a Seta! Mas i anatz pas escapar. 
Veguèretz de fòtos del primièr jorn, e ara, cal que vos parle del segond jorn, mai exactament del matin del segond jorn que foguèt memorable.

La star d'Escala a Seta èra un velièr enormàs, lo segond velièr mai gròs del mond, un batelàs rus que m'a calgut mièja ora per trobar lo nom sus Google de tant que lo prononciavi mal : lo Krusenstern. 
M'o cal plan avoar, ieu me'n batiái un pauc del batelàs rus. Çò que m'interessava d'Escala a Seta èra mai que mai la musica, lo manjar, lo beure e l'ambient e non pas visitar de batèus-recòrds-mondials.

Divendres de ser, lo pròf me diguèt : "se venes vestida de blanc e amb l'autbòi, montaràs sul batelàs."
Divendres, a 10h, èri sul cai d'Algièr, vestida de blanc, amb l'autbòi e fièra coma un bar-tabat.
A 10h sul cai d'Argièrs, i aviá ja una coa de cent mètres (exagèri pas) per anar visitar lo batelàs. 
Mas los autbòis e tamborns passèrem davant tot lo mond per anar jogar sul batelàs. Ieu aviái vergonha de passar davant tot aquel mond que fasián la coa dempuèi mièja-ora, mas dins la vida, i a los VIP e los que fan la coa. Per un còp que soi dins la primièra categoria!
E amont, joguèrem pels marins russes. Èra lo primièr còp que jogavi per una "aubada"... e davant de marins en rengueta tanben! Lo moment que un dels marins, caucasian, se botèt a dançar a sa mòda demorarà dins los sovenirs de totes los autbòis e tamborn qu'eriam amont.
Lo primièr que ditz que faguèri de playback a mitat  perque coneissiái pas completament los tròces serà fòrabandit del blòg per traïson. 
Visitèri pas perque aviái paur de perdre la còla, de pas mai sortir d'aquel batelàs e que los russes m'emportèsson perque tot lo mond o sap que los marins russes fantasman grèu sus las autboissairas (o lo contrari) 

Ne coneissi de mond que s'i serián regalats de far de fòtos...







Aprèp l'aubada sul batèu, i aviá lo passa-carrièra per las ajustas. Aquò tanben èra lo primièr còp. 
Un mot : Ò 'FANT!!!!
Pasmens, ai la costuma de jogar d'autbòi per carrièras, mas aquí èra completament diferent! Eriam una tropelada d'autbòis e tamborns e dins lo public, i aviá de mond A BODRE per carrièras, quichats suls trepadors, passaviam al mitan del mond e lo mond nos portavan, t'i aviá un estrambòrd... En mai d'aquò, veses los setòris qu'espèran los autbòis e que cantan çò que jògas, que coneisson lo repertòri... Sentisses la fòrça d'una tradicion e d'una identitat.


Aprèp lo torn de vila, arribèrem a la Criée, e aquí, l'orgasme : los ajustaires alinhats un en fàcia de l'autre, las lanças crosadas e los autbòis e tamborns que i passam dejós. 

Aquel passa-carrièra foguèt per ieu un grand moment e una revelacion : vòli far aquò. Ai lo temps, soi pas preissada, mas tranquillona, me vau trabalhar tot lo repertòri setòri per tornar passar jos las lanças das ajustaires. 


Un grand mercés plan calorós al Mèstre Charrié de nos dubrir la pòrta a totas aquelas aventuras, e un brave mercés als autbòis e tamborns que s'adaptèron al parelh d'autboissaires començaires  que sabián pas totes los tròces :) Una polida transmission de tradicion.

dimecres, 2 de juny del 2010

Escala a Seta

Dissabte passat, anèri a la jornada festivo-culturalo-maritima Escale à Sète.
La tòca èra de far una fèsta a l'entorn de las tradicions maritimas dins lo primièr pòrt de Mediterranèa ( mas si , es lo primièr! los autres? comptan pas).
La matin, i aviá de conferéncias que i anèri pas, lo tantòst i aviá de passa carrièras, d'ajustas e sai pas de qué mai encara.
tota la jornada, podiam veire de batèus que se veson pas jamai. De batèus vièlhs, de Mediterranèa o pas

 
amb una polida collecion de velas latinas (especiala dedicaça al Joan deu Peiroton que sabi qu'es un batèu que li agrada fòrça) :
E dins tot plen d'endreches, bars e restaurants partenaris, i aviá de concèrts pichons amb de gropes de Seta o de Mediterranèa o de la mar.
i aviá tanben un empont bèl qu'èra sus un... batèu, lo batèu-empont, coneissiam ja amb lo festenal convivéncia que fa los concèrts sus una gabarra.

Arribèri qu'èran ja 7 oras, arribèri per l'imne setòri Chagrin fai ta mala que fasiá plaser de veire lo public cantar e coneisser las paraulas en occitan en version originala, vakí la video, made in Seta, akò bolega un pauc :)




Puèi los bretons joguèron e dancèron:




Alara, partiguèri e seguiguèri la musica de l'autbòi e arribèri dabans un bar e escotèri aquò:



M'agradan aquelas vidèos, son plan lo rebat de çò qu'èra la serada :). Lo grop es Biscam Pas amb en mai :lo mèstre  Alain Charrié a l'autbòi, Lionel Lopez a l'armonica e Jean Louis Zardoni al tamborn setòri.


Puèi me faguèri convidar al restaurant per un polit mascle. Mangèri una macaronada de la mar que me faguèri una bonheta gròssa coma un uòu sus mon tòp sexi. Ai pas d'astre amb los òmes.


Aprèp un glacet per digerir la macaronada, amb lo polit mascle qu'aguèt pas paur de ma bonhetassa que pudissiá lo muscle entomatat, anèrem dançar lo zok  freta-monilh dabans lo batèu-empont amb Jagdish e Kreol Konexion:


Una jornada plan capitada amb çò que cal de monde: pro per dire als organizators qu'es una capitada e just çò que cal per pas desrevelhar ton agorafobia. 

Òsca a l'associacion Escala a Seta e òsca a la comuna que sosten a fons l'afar: capitèron de far una fèsta bèla, inteligenta, sanitosa, agratis, culturala e setòria. Èra l'ora de far quicòm del país e d'arrestar de Còsta d'Azurizar la ciutat.

Vòlon far Escala a Seta cada dos ans. RDV dins dos ans doncas, que passèri una serada excellenta a Seta!!!

dimarts, 15 d’abril del 2014

Un dissabte de matin sus l'estanh o de l'avantatge d'èsser una reborsièra

Sabètz que tota la setmana e mai que mai la dimenjada de Pascas, i a Escala a Seta?
O sabètz, que vos faguèri tot un pataquès aquí dessús per las doas edicions precedentas!


E ben figuratz-vos que, ongan, encara mai que los còps passats, i aurà tot plen d'autbòis que jogaràn.
Plan bona causa!
Pensatz plan qu'èri tras qu'estrambordada per la novèla.

MAS.
Pensatz plan que dins lo melhor dels mondes, i a totjorn quicòm que truca. 
E lo quicòm que truca, aquò's ieu.
Fin finala, i vòli pas mai jogar. 
Perqué i aurà tròp de monde, que se cal vestir coma cal, e qu'ai pas brica enveja de me prene lo cap per aquò, e mai que mai aviái pas enveja de far las botigas per me crompar una cencha blanca. 
Doncas decidiguèri de i anar pas.

E dissabte passat, èra la granda repeticion dels autbòis e tamborns per Escala.

I anèri pas.

E lo paure tipe qu'aviá besonh d'un autbòi dissabte de matin, èra plan emmerdat puèi qu'èran totes a la repeticion. 

Totes? Que non pas!
Una brava autboissaira irreductibla èra disponibla! 
E me vaquí que dissabte de matin, anèri jogar a Mesa per la mesa a l'aiga d'una barca renovada.
Pas un yacht del Monegue, que non pas! una barqueta d'aquí, de las nòstras. 



Arribèri de matin a Mesa, que fasiá grisàs e vegèri arribar las autras barcas que venián aculhir la barca qu'anava tornar navegar. E lor faguèri l'aubada
Puèi partiguèri amb los òmes (question de principis!) per anar quèrre la barca dins lo magasin e los acompanhèri en musica, istòria de desrevelhar lo vilatge e de far venir lo mond a l'eveniment.
La barcòta èra quilhada sus una remòrca e arribats al pòrt, te la botèron pel sòl, sul quitran, sus de tudèls, a quauques mètres del penjal que mena los batèus a l'aiga.
Puèi lo trabalh de las mans comencèt. 
Las còrdas venguèron rejónher la fusta.
Èra plan esmovent de veire totes aqueles òmes far de noses, del gèst segur e de la paraula viva, totes esmoguts, sens o dire, de la renaissença d'aquela barcòta.I aviá de fòtos plan polidas de faire, mas aviái doblidat l'aparelh e aviái pas que lo telefonet.
 Aquí es acabat! Va poder navegar!
 E aquí, un còp qu'es fach, la cal butar a l'aiga. Per aquò far, la fan rodar suls tudèls de PVC, e dins una coregrafia millenària, los de darrièr butan puèi quand pòdon agantar un tudèl, l'agantan e corrisson per lo metre davant e d'aqueste temps los de davant son passats darrièr per poder tornar metre un tudèl-ròda a la barca que pauc a cha pauc avança, avança e arriba dins l'aiga.
Un grand moment de bonur per totes.


Acabèri amb un brave còp de luna sul nas, lo primièr de l'annada, e aquò's totjorn bon signe. 
E, ma fista, èri plan melhor alai que non pas dins la folassa setòria de dissabte que ven!

Trobaretz un raconte fotografic sul sit de l'Associacion Vela Latina de Seta. 
E plan segur, totas aquelas velas latinas e mai d'autras, las poiretz veire a Escala a Seta e auretz pas besonh de pagar per montar dedins, çò qu'es pas lo cas per los batelarasses de cons de militars de païses pseudodemocratics, mas ieu disi aquò, disi pas res. Lo mond que fan aquò son d'apassionats que seràn uroses de vos far visitar! 

L'istòria d'aquesta barca que foguèt construcha en 1954, a Mesa, puèi renovada ongan per lo filh del fustièr de l'epòca, la podètz veire en fotografia per aquí e per aquí. 

diumenge, 17 de setembre del 2006

per un dimenge de matin, me passejavi....

Akeste matin, a 9 oras del matin.
A, me cal arrestar lo raconte.
De k fasiái levada a 9 oras un dimenge de matin? Non, èri pas tombada del lièch... Me levèri a 7.30 (o juri! - ne jurez pas Marie Thérèse- Thérèse , je te prends, je te retourne.... ) que lo frèg me desrevelhèt. Perque cal pas creire, a seta, a 7 oras del matin , fa un frèg que pela!!
Tòrni prene:
Akeste matin, a 9 oras del matin, anèri veire jols teules de l'ostal. Me disiái que coma èra dimenge, èra un jorn per batejar los teules... I montèri amb un casco de bicicleta que m'obliguèt de cargar la Pomponeta, un lum pichonel, d'aiga benesida, d'alh, un cristo, de granas rojas, mas baskets, mas bralhas cortas del fotbòl, mon camisòt violet estivada/caissa de l'eskiròl.
Nota bene per mai tard: preveire un lum mai gròs, de bralhas longas. E Pomponeta me faguèt passar l'aparelh k'aviái doblidat, perque se vos o conti, me cresètz pas:

Doncas, i montèri pas per batejar los teules, soi colha, mas pas a aqueste punt (los qu'an cregut l'istòria, sètz fòrabandits del blòg per 4 generacions). I montèri pas perque sabiái ont anar passejar de bon matin. I montèri que Pomponeta e Marineta ausisson de rats. De rats dins lo granièr.
E qual es qu'a pas paur dels rats dins aqueste ostal??? Alara qual es que deguèt montar s'acarar als rats per lor explicar que, òu, n'i a pro de far de bruch. Los que seguissètz un pauc avètz compres que montèri ieu, foguèsse pas montada ieu, ne parlariam pas sul blòg de tot biais.

[Generic de Mission Impossible on]
Vòstra tòca se l'aceptatz serà de daissar de molonets de granas rojas crompadas dissabte a Moussu B per maites endreches del granièr. Per akò far, vos caldrà prene l'escala, butar lo frigò, dubrir la trapa, metre l'escala, montar a l'escala, arribar amont e plorar qu'aimatz pas brica la lana de vaira que lo granièr n'es tot plen. Puèi vos caldrà demandar a la proprietària cossí marchar akí dessús, e vos explicaràn que cal pas marchar pel sòl, cal metre de laissas entre las bigas gròssas per poder caminar, caminar es un mot bèl que i a pas un metre del sòl als teules... Gratipautas que gratipautaràs, arribarètz a faire 25 metres e daissar 4 molonets de granas rojas. Puèi, tornaretz a la dubertura de la trapa, en doblidant pas de far seguir lo lum, las granòtaa rojas que demòran e las laissas per poder avançar.
[generic de Mission Impossible off]


Moralitat:
- Ai lo drech de cantar lo generic de Fort Boyard tota la jornada
- Soi dispensada d'escoba pels 4 ans de venir (bon, ok la setmana de venir)
- Pomponeta me faguèt akò:



S'avètz de rats dins vòstre garatge, òrt, granièr, Ratexterminatritz es akí!

dilluns, 4 de juny del 2012

Novèlas pas frescas : Escala a Seta (2). Soi una star

Escala a Seta, jorn 2. 
Solelh. 
Davant l'empont a escotar lo remirable duo Valla Scurati (raaaa, soi fan).

E aquí, ausissi una votz que me ditz 
"Adieu, auriás pas un blòg? Siás pas Melania?"
Ò fant de lop, me reconeisson per carrièra ara!!!
Alara, ieu èri coma una pola davant d'un cotèl "ben si, akò's ieu". 

Vaquí! Rescontrèri l'Androna amb sa familha... e me faguèt plan plaser! 

Immortalizèrem la causa : 

l'Androna, lo Nadalon, lo Marcèth e ieu

dijous, 23 de febrer del 2012

La dimenjada pascala serà setòria!

E ben, ongan, Escala a Seta se farà a la debuta d'abrial, per la dimenjada de Pascas, del 6 al 9 d'abrial e compti plan d'i anar e de m'i regalar dins totes los sens del terme!

I a de causas que vòli pas mancar, en gròs, los gropes que i a aquí, mas mai que mai lo duo Stefano Valla e Daniele Scurati ( los de la fotò Brokeback Mountain spirit) qu'escoti sovent a l'ostal mas qu'ai pas jamai vist, e pas que lo CD m'esmòu, alara, vos disi pas coma languissi d'ausir lo piffero del sénher Valla. 
Per contra, lo grop catalan d'avanèras, e ben... faràn sens ieu. L'avanèra, es juste... insuportable... Rai, soi missanta, passarai per los veire e n'escotar una, perque una avanèra, n'ausisses una e as tot ausit, es un pauc coma amb los bretons. Non, anarai pas veire los bretons tanpauc, anarai veire los occitans e los italians :D e manjarai occitan e italian tanben :D


Ten, figuratz-vos qu'an facha una banda anóncia del festenal, agachatz : 

e tota la banda anóncia, romegavi : "maaaaa, los bastards, an pas fotut d'autbòis!" Mas si, n'i a un a la fin! Of! Es l'autbòi que se vei sus l'aficha, polida l'aficha:

Bon ben vaquí, sètz prevenguts plan a l'avança, ieu m'i regalèri fa dos ans e se fa polit temps, nos regalarem un còp de mai.


Totas las entresenhas practicas sul site escaleasete.com.

E los que demoratz luènh d'aquí, podètz prene una cambra al Maset Sant Loís!


dimecres, 1 de gener del 2014

Bona annada!



Bona annada, plan granada e plan paupada a totes los legeires d'aquel blòg :)



2014, serà l'annada :

- de la poncha!

- que saurem se viurai mai vièlha que lo Cristo o pas. Tant que me crucifican pas, tot me conven.

- del centenari de la mòrt de Fredo Mistral. Seriá l'escasença benlèu de legir o de tornar legir son òbra. 'fant!, seriá una resolucion que tuga aquò : legir tota l'òbra de Mistral al fial de 2014. (que la podètz telecargar aquí, es completament legal, fa 100 ans qu'es mòrt lo tipe!)

- del centenari de la debuta de la Primièra Guèrra Mondiala, qu'a pas res de veire amb lo ponch precedent mas que n'ausirem parlar plan mai!

- de l'independéncia de Catalonha, que per que pòsca veire aquò, me caldrà viure mai que lo Cristo. Eloïm, me meti de genolhons, mas daissa-me viure fins a la fin de novembre, los jòcs olimpics russes, la copa de balon brasileira, me'n brandi, mas l'Istòria qu'es a s'escriure, i vòli èsser!

- de la tresena edicion d'Escala a Seta, del 18 al 21 d'abrial, qu'espèri aquò amb impaciéncia! The question is jogarai sus un batelàs? (n'ai ja parlat sul blòg!)

- del Congrès de l'AIEO a Lhèida. L'Aieo es l'Associacion dels Intelectuals Emmerdaires Onanistas, e coma me reconeissi plan dins dos dels critèris, ai ja reservada l'ostalariá.  


E tu, brave legeire, qué faràs?