dimarts, 1 de març de 2011

L'aranha dins l'aiguièr

Acabavi de legir La Mandra dins lo Pesquièr de Verd Paradís 2 (Verd Paradís, es un pauc coma Back to The Future : es lo primièr episòdi lo melhor) quand dintrèri dins la sala de banhs e te vegèri l'aranha dins l'aiguièr.


"Rai per la pesada de mon arma a l'ora darrièra", li escampèri d'aiga dessús, istòria de la far tombar dins la canalizacion. Mas l'aranha voliá pas morir engolida per un tudèl negre e luchèt contra lo corrent. Arrestèri l'aiga ; soi pas puta, òu!
E l'agachèri patinar de sas uòch (Roqueta's spirit) patas.
L'aranha podiá pas sortir de l'aiguièr.
Trantalhèri per saber se l'anavi agachar galerar un moment e s'anavi filmar o prene de nòtas de cossí patissiá e de cossí anava crebar d'aganiment, de cossí li poiriái far creire qu'anava capitar de sortir de l'aiguièr, mas que non, que i anava demorar fins a son darrièr badalh ; tot aquò per ne far un libre que titolariái "Blanc Infèrn" e que, dedins, i metriái tanben l'istòria de ma granhòta dins lo frigo perque mon frigo es tan blanc coma mon aiguièr.

Mas, de la peta qu'aquò aguèsse de conclusions grèvas sus ma reincarnacion, la prenguèri, l'aranha e l'escampèri defòra ont patinava pas tant.

7 comentaris:

camel ha dit...

Quand aviái d'aranhas o de mirgas al campèstre fasiái pas tant de filosofia... CRAC!

k ha dit...

òsca per tu, la mieuna l' ai tugada es tojorn escrancada sus la paret de l'ostal: auriái degut soscat a long terme e non pas al confòrt ...

jofre ha dit...

mandra , aranha, uman ...aquo es lo destin que lo bon diu nos mena...

Anònim ha dit...

T'auriái pas perdonada se l'aviás tuada !
Urosament lo poder de Roqueta a fach son òbra !

KKJ ha dit...

Que me'n hasoi petar ua au Cambòtja. Qu'èra mei bèra e frita. Aquò ne compta pas, de la tuar s'ei tà la se minjar, non ?
:)

dj toni ha dit...

Te peleas con las arañas y haces como los cangrejos

manjacostel ha dit...

la paura avià set...òsca.
E los mosquils ?