divendres, 13 de maig de 2011

La debuta de l'alcolisme, segonda partida.

Arribi a la fin del servici.
M'asseti al comptador.

"Sardinhas".
Amb qué?
Ausissi la cosinièra romegar. Li disi "coma vòles". S'estona : "Coma vòli?" "òc, coma vòles".
M'agradan las suspresas. Tant que me bota pas de caulets de Brussèlas, aquò deuriá anar.


Per beure? De còca-còla.
Lo patron m'agacha
- de còca còla?!?
- òc, de còca-còla.
- amb de sardas, òm beu pas de còcacòla!
- a, e de qué se beu alara?
- VINHO VERDE!
- e ben d'acòrdi, vinho verde!".
E me servís : 
E tasti.
E aquò m'agrada.
Aquò pica, coma lo Perrier o la Còcacòla.
Perfièch.


Lo cap que vira.

Otèl.

Lièch.

Penequet.

1 comentari:

Maime ha dit...

Quò me rapela quand era en vacanças en Galícia... 'N'amija volia beure de l'aiga emb sos pofres.
- Emb los pofres, òm beu pas d'aiga, mas dau vin.
- Euuhhh... pòde pas beure un coca, pusleu, non ? qu'es pas de l'aiga ? - Beeennnn... occ--ess... perque pas... Mas, pas d'aiga, eh ! Perque, sinon, los pòdes digerir !