dilluns, 22 d’octubre de 2012

Suspresòta que fa plaser e te bota de bona umor per la dimenjada

Divendres de ser, quand tornèri a l'ostal e que dubriguèri la pòrta, dins los escalièrs, te trobèri aquò :




E coma sèm pas que dos d'aver la clau d'aquel ostal, es mon vesin lo gentleman que me donèt de qué me regalar. 

Aquel tipe, l'aimi.

1 comentari:

Anònim ha dit...

'Mesfia-te, te fau ne'n esbocinar un costat, se la charn ven bluia, son pas dau melhors.

Après, se la ven rosa, es signe d'amor e d'un marridatge d'aici la fin de l'annada.

:p