dijous, 28 de juny de 2012

Donar la man

L'autre jorn vos parlavi de ma setmana magica
Òc, foguèt una setmana meravilhosa, ne cal plan una dins l'an per suportar las cinquanta-una autras.

La setmana magica se dubriguèt un dimenge de matin a Argelièrs, lo país de Max Roqueta, amb lo rescontre memorable amb lo grand Joan-Daniel Bezsonoff, pluma catalana de referéncia. I a de mond que parlar amb eles fa plan avançar... Gramaci Jan-Danièu. (ne tornarai parlar d'aquel rescontre! raaaa, l'aimi!).

E se barrèt ma setmana magica a Pesenàs, davant lo fuòc de Sant-Joan ont èri a perpensar. Claudi Alranc, the Claudi Alranc, lo nòstre, l'òme de teatre, saberut e popular, generós que non sai (raaaa, l'aimi!), me prenguèt la man : "I anam?". E mon primièr fuòc de Sant-Joan, lo sautèri amb el.



De còps que i a, la simbolica es polida...

6 comentaris:

Anònim ha dit...

Fin finala, siás totjorn dins d'endreches ontse tròban las celebritats…
Cossí fas ?

Quequejaire ha dit...

Tà respóner a l"Anònim" :
Que crei Melà qu'ei LA celebritat.
Tau huec de Sent Joan, qu'èra C. Alrancq qui èra dab era... ;)

Patricia ha dit...

Soi amiga amb JD B sus FB !

Mirelha ha dit...

Se compreni plan : as sautat amb lo Claudi ?

k ha dit...

mèfi a l' ego que confla sens que te n' apercebèsses!!

Mela ha dit...

Anonim: sortissi de ma tuta ieu

Quequejaire : fayot!!!

Patricia : ieu tanben!

Mirelha: oc, amb el e amb un fum d'autres.

K : n'ai consciéncia, mercés :)