dissabte, 17 de setembre de 2016

Nàpols - III-1 - p.35 > p.38

03/08/16 - 10h45 - Pompèi - los Tèrmes

Fau una pausa a la sosta, a la fresca dels Tèrmes.
Uèi fa caud. A 7h30, per carrièras, a Nàpols, fasiá 28º. Vòli pas saber quant fa a 11h a Pompèi. I a de mond, a 9h a la dubertura, i aviá al mens 40 personas que fasián coa (nòta de retorn a l'ostal: e i a mai d'una dintrada!). A mièg-matin, pas un endrech sens toristas.
13€ la dintrada. Es ma primièra visita amb l'Artecard, es doncas gratuita. Ah ah ah!

Pompèi, èra important per ieu d'i tornar. O vos ai pas dich, mas i venguèri ja per aquí, en sortida escolara. Èri en quatrena, aviái 13 ans, fasiái l'opcion latin e èra lo primièr viatge que fasiái. Me val lo principi que l'escòla publica es l'endrech que te permet de faire çò que tos parents te pòdon pas far descubrir. Me val l'autre principi de "Tota la classa i va, o degun i va pas." 
L'escolana seriosa qu'èri se soven dels malons per carrièras, d'aqueles passatges pedons en relèu e que i aviá un lupanare mas i eriam pas anats, mas lo pròf, qu'adoravi, n'aviá parlat. Aviái pas tot comprés, innocentassa que soi, mas es aquel jorn que lo mot "lupanar" venguèt enriquesir mon vocabulari. 
I voliái tornar a Pompèi adulta, soi espantada pel sit, qu'es bèl, es enòrme. Fa doas oras que camini e n'ai pas vist lo quart! Soi tanben estabosida per totas las rèstas d'aquela vida d'un còp èra, aquelas pinturas tan plan conservadas, las colors... las inscripcions... Testimònis d'una vida vidanta engolida pel Vesuvi. 

Ara, vau anar cap al Lupanare, amb l'enveja de lor fotre al cuol son baston de selfie a aquela toristalha! 






1 comentari:

Mirelha ha dit...

Encara ! Encara ! Nos daissas sus la talent !