dimarts, 20 de setembre de 2016

Nàpols - III-4 – p.46 > p.52


Nàpols - 03/08/16 – Pizzeria Trianon – 20h





Soi m ò r t a.


Figuratz-vos qu'aprèp mon ensalada del dinnar, anèri al sit arqueologic d'Ercolano e aquí, un tipe, coma n'i a tantes aquí, m'apostrofèt per me prepausar de me menar al Vesuvi en taxi.
« no grazie ».




Camini un pauc e me disi que lo Vesuvi i vòli anar, que lo bus a 2,70€ a Pompèi, lo trobèri pas e qu'a Nàpols, las causas privadas te fan aquò a 15€. Tòrni enrè. 8€ per anar al Vesuvi.

Pacha facha.

Lo Vesuvi èra lo rendètz-vos mancat de mon viatge escolar de 4ª que lo bus aviá pas pogut montar. 

Espèri del temps que mon menaire cèrca d'autres clients.
Una dròlla que parla anglés.

Coma totes los anglofòns, parla pas res mai qu'anglés, alara ieu tanben. Es australiana e fa un megaviatge per Euròpa. Es a Nàpols per quauques jorns.

Esperam totas doas.

Lo tipe pesca doas femnas, francesas, de Lyon, plan simpaticas. Fasèm una bona còla totas quatre.



Montam dins lo minibus cap al Vesuvi. La rota es pas ampla e Michele mena coma un napolitan. Passar un primièr parcatge ont i a la polícia. Vesèm de mond davalar a pè. Nosautras, coma pagam un veïcul, caminarem pas tot aquò !


Fasèm un primièr arrèst per crompar la bilheta per aver lo drech de montar al Vesuvi.


Tot es pagant, e plan pagant… la torista es una vache à lait, DÈTZ èuros lo drech de passatge !

E ma magnifica Artecard me dona pas drech a una reduccion. Quins ratasses !
Mas çò pièger es per venir.

Perque amont amont del Vesuvi, i pòs pas montar en auto, t'i cal montar a pè.

« A little walk. No gradual. 15 minuts » i aviá de marcat sul papièr de l'Australiana. Li disi « It's a lie » (remiratz mon anglés). Ela precisa « It's a big lie ».
Aquò monta long e regde.
Long e regde. E 15 minutas, es lo temps que cal a Kilian Jornet, pas al mond normal.

« Mais que diable suis-je allée faire dans cette galère ? »

18€ per mancar de crebar a susar e bufar, per montar a gratipautas aquela puta de volcan. Aquò, t'o dison pas enluòc vai !

O aguèsse sachut, o auriái pas fach.

Mas i èri.

Seriá estat daumatge de pas montar.

Alara, montèri.

Ne faguèri de pausas.

Susèri tant e mai mas i arribèri amont.


Faguèri quatre fòtos ont soi roginèla e trempa.

Amassèri quatre calhaus del Vesuvi : « Free souvenirs ». 
Espèri que me los daissaràn passar als contraròtles a l'aeropòrt !







1 comentari:

mirelha ha dit...

Es pas vertat, te vegèri l'autre jorn al Cirdòc e èras plan viva ! Ton ascension del Vesuvi me fa pensar a la meuna, mas arribèri pas amont, tròp cansada ! Mas amassèri tanben de pèiras...