divendres, 18 de juny de 2010

Un conilh jol lièch

Aprèp la granhòta dins lo frigo ( aquí, aquí, aquí e aquí), uèi, ai trobat un conilh jol lièch.

I compreni pas res.

7 comentaris:

Maime ha dit...

T'as un brave conilh Melania !
(De que ? Ai dich 'na conaria ??)

Jp la rapieta ha dit...

Coma per la granolha, fau lu bichar, mas mefia te, èquò es un lapin :)

Anònim ha dit...

o sabiai!! Sias una masca, e coma emplegas pas pro tos poders suls escolans,i a de bestias incongrudadas qu'aparecian dins ton ostal!!!

Patricia ha dit...

De qué n'as fach ? E la canha li ditz pas res ?

Mela ha dit...

Maime: l'esperavi aquela :)

JP: dins lo bestiari, aimi melhor lo lapin que l'ustra.

anonim: :PPPP

PAtricia: ben justament , es ela que lo trobèt, li daissèri pas lo temps de ne faire çò k voliá! lo conilh, lo metèri dins la bauca, defòra, luènh dels chins, mas se farà agantar per un cat o un caçaire...

merike ha dit...

Aquests conills de ciutat són pertot arreu Hèlsinki i destrueixen els arbusts als parcs. Però semblen atractius..

André ha dit...

JO qu'èi ua gata que ne'n minja un de conilh/lapin guaireben cada jorn e que tròbi los budèths e la coa o, a còps, lo cap devath la taula dens la mia veranda. E puish que passa tota la jornada dens un fautulh a saunjar au seguent…
Horadan taument suu terren a l'entorn deu men ostau qu'èi l'impression que quauqu'un e cèrca pèças de moneda.
Que minjan tot, eths e los cabiròus!