dijous, 6 d’octubre de 2011

Dels moissaus e de la literatura

A mon ostal, i a de telaranhas. 
La telaranha, es pas una causa degulassa. La telaranha es l'insecticidi bio.
E las telaranhas, dins la cambra, servisson per agantar los moissaus.
E dempuèi una bona setmana, ai un moissau penjat. 
Es estat pres dins una telaranha, la seda s'es copada e ara ai lo moissau que pendigòla dins lo vuèg. 
Lo vesi de mon lièch quand vau dormir. 
Aquò me fa rire 
(es grèu, sénher metge?)

Perqué lo daissi? 

Ben, perque ne vòl pas davalar. 


De fach, lo daissi perque soi la reincarnacion poparuda de l'entomologista Fabre (que pas degun sap se s'apèla Joan-Enric o Joan-Baptista).
Benlèu que los moissaus, aquò's coma las formigas.
E en formigas, m'i coneissi. Mentre d'unas banhavan las bralhas amb los boys bands, ieu legissiái l'integrala de las Formigas de Bernard Werber
E mai que l'anèri rescontrar a la Comèdia del Libre a Montpelhièr ont èri la soleta de l'esperar perque èra pas previst que venguèsse a aquesta ora mas ieu i podiái pas anar a una autra ora perque ma maire voliá pas que rabalèsse per las carrièras clapassièras mas acabèt qu'arribèt e me faguèt aquela dedicaça que m'esmoguèt a l'epòca e que, ara que soi granda e qu'ai pas mai d'illusions sul mond, sabi ben que fasiá la meteissa a tot lo mond : 



Bon, ben, dins las Formigas, i aprenes que las formigas quand morisson en causa d'un dangièr, te libèran una ferormòna que ditz a las autras formigas que passaràn per aquí un quicòm coma "mèfi, dangièr, aquí soi mòrta, vengatz pas, tornatz a l'ostal, lèu!".
E ben ieu ai l'espèr: mon moissau penjat, los autres,  quand lo veson,  se pensan "ò mila dieus, anam totes crebar penjats! Fòra d'aquí!!!".
Levat que los moissaus que venon trevar ma cambra an pas legit Formigas de Werber e sabon pas interpretar los messatges postums del moissau penjat. 

E l'autre jorn, n'aviái dos que volavan mentre legissiái. 
E los seguissiái. Un s'anèt fotre dins una teleranha. niark niark niark.
E l'autre se pausèt al plafond, en dessús de mon cap. 
Me levèri doçament, me quilhèri sul lièch e las 600 paginas japonesas de Murakami tuèron lo moissau

M'agrada de legir.



2 comentaris:

Mirelha ha dit...

Paures moissals ! Almens, en cò teu, morisson d'un biais...intellectual !

manjacostel ha dit...

puèi cal ben que cadun manja...