dissabte, 5 de novembre de 2011

De l'incapacitat d'èsser una victima de la mòda

Fa d'annadas, vos parlèri de mas aventuras en cò de l'esteticiana, aquò's aquí, aquí e aquí.

E ben l'autre jorn, a la perruquièra, i anèri per me far copar lo pèl.
E coma èra en retard la perruquièra, aguèri lo temps d'espepissar las revistas femeninas e de me dire "ten, aquela d'aquí de coifadura, m'agrada". Èra una causa del pel un pauc cort, un pauc a la mòda, un pauc "soi polida, independenta, vòles bicar?".

La perruquièra m'agacha e me ditz " a òc, es polit".
- A ben super, e ben aquò!
- Mas aquela femna de la fòto, a lo pel fin e regde.
- ...
- E vos, avètz lo pel espés e sople.
- E?
- E ben, aquò farà pas lo meteis efièch que sus ela.
- A ben, alara, fasètz çò que volètz.

Per un còp que voliái quicòm a la mòda.